Αριστερά: Η διάσπαση του ατόμου και η επανασύνθεση

Ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής εξαφάνισης ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά αυτοάμυνας και επιβίωσης στην Αριστερά και εικάζεται πως θα δούμε τις επόμενες μέρες μια τάση επανασύνθεσης του χώρου, σε αντιστροφή της πορείας διάσπασης ως και του ατόμου, η οποία είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της Αριστεράς – ρωτήστε κάποιον γνώστη των αριστερών ιδεολογιών να σας εξηγήσει τις διαφορές του ΚΚΕ (μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ ας πούμε…

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθούμε να εξελίσσεται μια ακόμα διάσπαση στο ΣΥΡΙΖΑ που με τις τελευταίες δημοσκοπικές καταγραφές είναι στο όριο να μπει στη βουλή. Η διάσπαση απειλεί επίσης, τη Νέα Αριστερά, το κόμμα που δημιουργήθηκε με την αποχώρηση στελεχών από την αριστερή όχθη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν χτύπησε το κόμμα ο τυφώνας Κασσελάκης. Προσέξτε όμως: οι συγκεκριμένοι που αποχώρησαν τότε από το ΣΥΡΙΖΑ, τόνιζαν πως δεν ήταν ο Κασσελάκης ο μόνος λόγος της απόφασής τους, αλλά πως από καιρό είχαν διαμορφωθεί οι συνθήκες της αποστασιοποίησης, η οποία επιβλήθηκε γιατί θεωρήθηκε πως έπαιξε υπόγειο ρόλο για την εκλογή του Αμερικάνου στην ηγεσία του κόμματος, έναντι της Έφης Αχτσιόγλου, ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Σήμερα, αυτά τα στελέχη που θεώρησαν πως υπονομεύτηκαν από τον πρώην Πρωθυπουργό, γλυκοκοιτάζουν με νοσταλγία την ΕΛ.Α.Σ. και αναπολούν τις δόξες των κυβερνητικών ημερών των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ…

Στο όνομα της ανασύστασης της “μεγάλης προοδευτικής παράταξης”, ένα σύνολο στελεχών και τάσεων στο χώρο Αριστερά και πολύ αριστερότερα του κέντρου, μοιάζουν διατεθειμένα να παραμερίσουν και να λησμονήσουν τις προσωπικές διαφορές του παρελθόντος και να αναθέσουν στον Αλέξη Τσίπρα την προσπάθεια να τους ξαναφέρει σε τροχιά εξουσίας. Οι μεν ξέχασαν πως ζητούσαν από τους δε να τους παραδώσουν τις έδρες όταν έφευγαν… οι δε ζητούσαν από τους μεν να απολογηθούν και να κάνουν κριτική για τα λάθη του παρελθόντος.

Το μεγάλο λάθος και αυτών των πρώην “συντρόφων” του αλλά και του Τσίπρα είναι η εκτίμηση ότι η Αριστερά έχει πέραση στην ομολογουμένως συντηρητική ελληνική κοινωνία του 2026.

Στις συγκεκριμένες κινήσεις επίσης, εκτιμάται η σοβαρότητα, η συνέπεια και η αξιοπιστία, πρώην, νυν και… επόμενων που με τα πήγαινε-έλα τους, ζαλίζουν εμάς και όσους – ελάχιστους – τους παρακολουθούμε.