Δώρο στο Μητσοτάκη το κέντρο, από ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ.

Όταν τελειώσει η κουβέντα για το πολιτικό μάρκετινγκ που ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας στην επιστροφή του στην ενεργό πολιτική και ξεφουσκώσει ο όποιος ενθουσιασμός καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, θα αρχίσει να γίνεται και το “ταμείο” αυτής της επιλεγείσας στρατηγικής.

Στον πυρήνα της αυτή η στρατηγική έχει την απόφαση να προσεταιριστεί ο πρώην Πρωθυπουργός την Αριστερά, να μιλήσει σε ένα αριστερό ακροατήριο και πάνω σε αυτό να χτίσει το νέο εγχείρημα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.).

Κατ’ εμέ, πρόκειται για στρατηγική εντελώς προβληματική, αφού αφενός ο Τσίπρας διαβάζει λανθασμένα την ελληνική κοινωνία που έχει κατά γενική ομολογία συντηρητικοποιηθεί τα τελευταία χρόνια και οδεύει κόντρα σε πολύ αριστερές απόψεις και woke κουλτούρες και αφετέρου, το παρελθόν του πρώην Πρωθυπουργού ως ανθρώπου που συνομολόγησε το τρίτο και κατά πολλούς σκληρότερο Μνημόνιο, μοιάζει εντελώς ασύμβατο πια, με τις αριστερές καταβολές του. Θα θεωρούσα ως εκ τούτου, συνεπέστερο σε μια αρμονική σχετικά εξέλιξη της πολιτικής τοποθέτησης του Τσίπρα, να επιχειρήσει να καταγραφεί ως μια σοβαρή δύναμη στο χώρο του κέντρου, έχοντας να επιδείξει μεταξύ άλλων, τη Συμφωνία των Πρεσπών και τη σκληρή προσαρμογή στις μνημονιακές πολιτικές, με τις οποίες η χώρα επέστρεψε σε μια δημοσιονομική πορεία, καρπός της οποίας είναι και η σημερινή οικονομική “σταθερότητα” – καλοί ρυθμοί ανάπτυξης, με τις εξαιρέσεις των διεθνών περιόδων αναταραχής, πρωτογενή πλεονάσματα κτλ.

Εξίσου παράλογη όμως, με τη στρατηγική του Τσίπρα και της ΕΛ.Α.Σ. του, μου φαίνεται και η παραίτηση του ΠΑΣΟΚ από τη διεκδίκηση του κέντρου. Το Κίνημα εδώ και καιρό άρχισε να “αλληθωρίζει” προς τα Αριστερά, είτε φοβούμενο τις απώλειες από την επιστροφή του Τσίπρα, είτε διχασμένο από τις εσωτερικές αντιφάσεις που προκαλούνται από τις φωνές, οι οποίες ήθελαν να το κάνουν ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του εξαφανισμένου πια ΣΥΡΙΖΑ.

Αποτέλεσμα των παραπάνω επιλογών των δύο κομμάτων που θα ανταγωνιστούν για τη δεύτερη θέση στις επερχόμενες εκλογές, είναι να αφεθεί δώρο στην αγκαλιά του Μητσοτάκη, το μετριοπαθές κέντρο, το οποίο πάντα αναζητά ορθολογικές πολιτικές προτάσεις, απεχθάνεται τις οξύτητες και επιζητά την ομαλότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ήπειρος: Όταν η φτώχεια αναγνωρίζεται, αλλά η ευθύνη μένει εκτός κάδρου

Οι αριστεροί ακροβατισμοί του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα θα κάνουν να ξεχαστούν εύκολα σκάνδαλα και διαφθορά που χαρακτήρισαν τη δεύτερη θητεία Μητσοτάκη και θα επιτρέψουν στον τελευταίο να πλησιάσει το στόχο της αυτοδυναμίας, εκεί που μέχρι πρόσφατα τον έβλεπε με το κιάλι.