Η στροφή των 360 μοιρών του Αλέξη Τσίπρα

Δεν ξάφνιασε ούτε τρόμαξε – το αντίθετο, μάλλον χαροποίησε τους αντιπάλους του της Κεντροδεξιάς – ο Αλέξης Τσίπρας, με την επιλογή του ονόματος του νέου σχηματισμού του, που ανακοίνωσε με πολύ θεατρικό τρόπο και με μια φιέστα  που δήλωσε πως θέλει να προσφέρει άρτο και θέαμα στο λαό. Πανηγύρι που δεν ταιριάζει λογικά, στην αναμενόμενη λιτότητα και δωρικότητα μιας παραδοσιακής Αριστεράς.

Ο ριμπραντιασμένος Τσίπρας μπορεί τελικά να βρίσκεται στις μεθόδους και την πολιτική επικοινωνία των πιο προηγμένων διαφημιστικά κρατών, γιατί αν σταθούμε μόνο στο όνομα του νέου κόμματος, το rebrand του Αλέξη Τσίπρα αποδεικνύεται μια στροφή γύρω από τον εαυτό του, μια στροφή 360 μοιρών δηλαδή… όπως λανθασμένα είχε πει σε μια παλιά ομιλία του σε κομματικό ακροατήριο, εννοώντας 180 μοίρες, δηλαδή μια δραματική αλλαγή πολιτικής.

Τρία χρόνια μετά την παραίτησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και την ήττα του στις εκλογές (τον Ιούνιο του 2023) και οκτώ μήνες μετά την παραίτησή του από βουλευτής του κόμματος (τον Οκτώβριο του 2025), ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε στο Θησείο την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος που φέρει το όνομα «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη – ΕΛΑΣ».

Μετά το προ δύο μηνών πέρασμα και την εκδήλωση στη Λαμία, για την παρουσίαση της “Ιθάκης” του, όπου ο πρώην Πρωθυπουργός είχε απαγγείλει φράσεις από τον περίφημο λόγο του Άρη Βελουχιώτη («Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σε όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Ενώ εμείς το μόνο που διαθέτουμε είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας, που δε μπορούν να κινηθούν αλλά παραμένουν εδώ στη χώρα μας…»), δεν έπρεπε να εκπλήξει κανέναν ότι “κλείδωσε” για το κόμμα του ένα όνομα που παραπέμπει στον αρχηγό του ΕΛΑΣ.

Έτσι, ο Τσίπρας επιστρέφει στις “εργοστασιακές” του ρυθμίσεις και στις ιδεολογικές απαρχές του επικεφαλής του δεκαπενταμελούς και του νεαρού υποψήφιου Δημάρχου Αθηναίων και μετέπειτα αρχηγού του ΣΥΝ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Υπουργικές “πιρουέτες” λίγο πριν τις Πανελλαδικές

Το ερώτημα είναι κατά πόσον η ελληνική κοινωνία αναζητά σύμβολα του παρελθόντος, όταν για παράδειγμα, ο πολύ πιο πρόσφατος από τον ΕΛΑΣ, πράσινος ήλιος του ΠΑΣΟΚ έχει “δύσει”, για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι αυτό θα πάει και πολύ καλά αλλά η γνώμη μου δεν μετράει, όταν ο Τσίπρας έχει επενδύσει και… ξοδέψει για το rebrand του.

Το κρίσιμο για μένα είναι το κατά πόσο ο Αλέξης Τσίπρας θα τεθεί απέναντι σε έναν λαό οργισμένο με το Μητσοτάκη, αδιάφορο για τον Ανδρουλάκη και αρνούμενο την απλή διαμαρτυρία, και θα καταφέρει να του εμπνεύσει για δεύτερη φορά την ελπίδα.