Ήπειρος: Όταν η φτώχεια αναγνωρίζεται, αλλά η ευθύνη μένει εκτός κάδρου

Την ώρα που όλοι μιλούν για το υπερκείμενο, το κράτος, το λάθος μοντέλο ανάπτυξης, την παραγωγική του ανασυγκρότηση κτλ., ενόψει και των επερχόμενων εκλογών που είναι βέβαιο πως πολλές μαγικές λύσεις θα πέσουν ξανά στο τραπέζι, η μεγάλη πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας αδιαφορεί ή σκοπίμως αποφεύγει να ασχοληθεί με την τοπική διάσταση του προβλήματος, οι περισσότεροι εκ της πλειοψηφίας αυτής διστάζουν ή φοβούνται να γίνουν κακοί με το σύστημα εξουσίας της Περιφέρειας Ηπείρου κι έτσι, αρνούμαστε το μέρος του όλου προβλήματος που είναι κι αυτό υπαρκτό.

Είναι πολύ μικρό το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για όσα γίνονται και για όσα αποφασίζονται ή ανακοινώνονται σε επίπεδο μεγάλων Δήμων και Περιφέρειας, γεγονός αξιοσημείωτο, μιας και ένα μεγάλο μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας ή και της ζωής μας ακόμα, θα μπορούσε να εξαρτάται περισσότερο από τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι δύο βαθμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας.

Την αφορμή για το σημερινό σημείωμα δίνει ο προχθεσινός απολογισμός της Περιφερειακής Αρχής Καχριμάνη, διαδικασία θεσμική και τυπική που φαντάζομαι δεν άγγιξε ούτε ένα ελάχιστο μέρος της τοπικής κοινής γνώμης. Κι επειδή ο ρόλος μας ως μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι να αναλύουμε και όχι απλά να μεταδίδουμε την πληροφορία και το περιεχόμενο, με γνώση μιας εικοσαετίας τουλάχιστον των όσων λέγονται και ακούγονται στο συγκεκριμένο χώρο της αίθουσας του περιφερειακού συμβουλίου Ηπείρου και πρώην Νομαρχιακού Συμβουλίου Ιωαννίνων, μπορώ με βεβαιότητα να σας πω για την ιστορική παραδοχή του Περιφερειάρχη Ηπείρου και τέως Νομάρχη Ιωαννίνων ότι για το ΑΕΠ της Ηπείρου, “δεν είναι ούτε αυτοί ευχαριστημένοι για το ύψος του”!

Στο παρελθόν το ίδιο πρόσωπο έχει αντικρούσει με διάφορα επιχειρήματα τις ευρωπαϊκές και εθνικές στατιστικές, οι οποίες πιστοποιούσαν – και το κάνουν ως σήμερα – πως η Ήπειρος παραμένει μια πολύ φτωχή περιοχή της Ελλάδας και της ενωμένης Ευρώπης. Προχθές όμως, για πρώτη φορά ο Περιφερειάρχης Ηπείρου δήλωσε πως “Ήταν και εξακολουθεί να είναι όμως (σ.σ. η Ήπειρος) και μια Περιφέρεια, της οποίας οι κάτοικοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι μισθοσυντήρητοι, με τα εισοδήματά τους να επηρεάζονται από κεντρικές πολιτικές. Εμείς αυτό το μοντέλο θέλουμε να αλλάξουμε. Πιστεύω ότι σιγά- σιγά αυτό αλλάζει και τα επόμενα χρόνια η Ήπειρος θα αναπτύσσεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς”.

Την υπόσχεση του “σιγά-σιγά” για την ποθούμενη αλλαγή, δεν θέλω να την σχολιάσω καν, γιατί λέγεται από ένα αυτοδιοικητικό παράγοντα ως το 2028, πρώτα ο Θεός… θα έχει χρηματίσει ως Νομάρχης και Περιφερειάρχης, 26 ολόκληρα χρόνια! Πόσα χρόνια ακόμα, αλήθεια, χρειάζονται για να αλλάξει το μοντέλο της οικονομίας της Ηπείρου;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η στροφή των 360 μοιρών του Αλέξη Τσίπρα

Το ζήτημα βρίσκεται στην παραδοχή της ευθύνης και όχι στην αναγνώριση του προβλήματος που έγινε όπως είπα, με καθυστέρηση καμιά 25 χρόνων… Όταν οι πολιτικές δεν αλλάζουν, επιβάλλεται να αλλάζουν οι πολιτικοί – εφόσον βέβαια υπάρχουν εναλλακτικές. Με την παραδοχή από μέρους μας, πως τόσα χρόνια παράχθηκε και έργο, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.