Από τον πατέρα Αντώνιο στο δημοσκοπικό 30%

Στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο epirusgate.gr – θα δημοσιευτεί το πρωί της Κυριακής – ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου», πατέρας Αντώνιος, διατύπωσε μια φράση που συμπυκνώνει ολόκληρη την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής μας. Μιλώντας για τη συμπαράσταση του απλού κόσμου απέναντι στην πολύμηνη «δολοφονία χαρακτήρος» που υπέστη από τα μίντια, σημείωσε με νόημα πως είναι συγκινητικό ότι οι πολίτες «δεν είναι πρόβατα που τα οδηγεί το ένα ή το άλλο συμφέρον εκεί που εκείνους εξυπηρετεί».

Αυτή η ατάκα δεν αφορά μόνο τη δικαστική περιπέτεια της «Κιβωτού». Αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας της ελληνικής κοινωνίας και αποδομεί μια μεγάλη αυταπάτη.

Κατ’ αρχάς, είναι ακράδαντη πεποίθησή μου πως τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη χώρα μας δεν διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Διαμορφώνουν απλώς τη δημόσια ατζέντα — τα θέματα, δηλαδή, που θα κουβεντιάζονται στα τηλεοπτικά πάνελ και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Η πραγματικότητα αυτή απέχει πόρρω από την αυτοθαυμαστική αντίληψη ορισμένων συναδέλφων του Τύπου, οι οποίοι θεωρούν πως με ένα πρωτοσέλιδο ή μια τηλεοπτική εκπομπή μπορούν να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, να «γκρεμίζουν» περιφερειάρχες ή να εκλέγουν δημάρχους.

Ο κόσμος δεν λειτουργεί έτσι. Ο πολίτης έχει τα δικά του, γήινα και πολύ συγκεκριμένα κριτήρια για να σχηματίζει άποψη. Στην πλειονότητά τους, τα κριτήρια αυτά συμπυκνώνονται στο ίδιον όφελος: από την οικονομική και οικογενειακή του κατάσταση, την καθημερινή επιβίωση, μέχρι το ρουσφέτι στο χωριό.

Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι άνθρωποι που δεν είδαν ποτέ από κοντά το έργο της «Κιβωτού», ούτε γνώρισαν προσωπικά τον ιδρυτή της, τον πλησιάζουν στον δρόμο και του δηλώνουν την βεβαιότητά τους για την αθωότητά του. Αρνούνται να υιοθετήσουν άκριτα το «τηλεοπτικό δικαστήριο», επειδή φιλτράρουν την πραγματικότητα με τη δική τους ενστικτώδη κρίση. Υπάρχει βέβαια και η παράμετρος μιας κοινωνίας βαθειά θρησκευόμενης, υποκριτικά ή με ειλικρίνεια δεν ξέρω, ωστόσο είναι καταμετρημένο από σοβαρούς οργανισμούς, π.χ. το pewresearch.org, πως είμαστε ένα λαός που πιστεύει στα θεία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Από ποιο σύννεφο έπεσες εσύ;

Και κάπως έτσι φτάνουμε στην πολιτική και τις κάλπες. Αυτός ακριβώς ο μηχανισμός εξηγεί γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία παραμένουν, με βάση τις δημοσκοπήσεις, πολιτικά κυρίαρχοι πέριξ του 30%.

Παρά τα υψηλά ποσοστά δυσαρέσκειας που καταγράφονται για την κυβερνητική πολιτική, παρά τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, την μη ελεγχόμενη από τους θεσμικούς φορείς ακρίβεια και την αίσθηση αλαζονείας που δεν κρύβουν τα κυβερνητικά στελέχη, η πρωτιά της κυβερνώσας παράταξης δεν αμφισβητείται. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι ψηφοφόροι δεν κινούνται με βάση τις κραυγές των τηλεοπτικών παραθύρων ούτε με τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης.

Όπως ακριβώς δεν γίνονται «πρόβατα» των ΜΜΕ στην υπόθεση του πατέρα Αντώνιου, έτσι και στην κάλπη λειτουργούν με στεραιό κυνισμό και ενστικτώδη προστατευτισμό. Το βασικό κριτήριο επιλογής της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος παραμένει η λεγόμενη σταθερότητα. Ο μέσος Έλληνας φοβάται τις πολιτικές και οικονομικές αναταράξεις και, μπροστά στο φάσμα της αβεβαιότητας ή της απουσίας μιας αξιόπιστης εναλλακτικής, επιλέγει να διαφυλάξει την καθημερινή του ηρεμία, με κόστη πολλαπλά όμως.

Ο φόβος της εναλλακτικής, το αβέβαιο “άλλο” κόντρα στο γνωστό “κακό”, απωθεί ως τώρα την πλειοψηφία των Ελλήνων, καίτοι ένα συντριπτικό 70% δηλώνει την έντονη δυσαρέσκειά του για την ακολουθούμενη πολιτική και ζητά αλλαγή. Το ποιος θα εκφράσει πειστικά αυτή την αλλαγή δεν απαντιέται δυστυχώς σήμερα, ούτε από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα ούτε από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη. Δεν αποκλείω βέβαια την έκπληξη, η οποία μπορεί να προέλθει από τη μαζικότερη έκφραση στις εκλογές, τμήματος της κοινωνίας μας που μέχρι σήμερα επιλέγει την παραλία, τον καφέ και τη βόλτα αντί για την κάλπη, την κρίσιμη Κυριακή.

Τα ΜΜΕ μπορούν να φωνάζουν, να κατασκευάζουν «δράκους» ή να αποθεώνουν «Μεσσίες». Η κοινωνία όμως κλείνει την τηλεόραση και αποφασίζει στο τραπέζι του σπιτιού της. Είτε πρόκειται για μια δικαστική υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο είτε για την επόμενη κυβέρνηση της χώρας, οι πολίτες αποδεικνύουν πως στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον, δεν οδηγήθηκαν ποτέ σαν κοπάδι. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο «μαθηματικό crash» για όσους νομίζουν ότι κρατούν τα ηνία της κοινής γνώμης.