Ένα στα τρία νοικοκυριά δίνει πάνω από 40% του εισοδήματος για σπίτι

Σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας έρευνας του διαΝΕΟσις, τα οποία παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών και του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών με θέμα «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας».

Η Διευθύντρια Ερευνών του διαΝΕΟσις, Φαίη Μακαντάση, παρουσίασε στοιχεία που αποτυπώνουν την πίεση που δέχονται τα ελληνικά νοικοκυριά λόγω του αυξημένου κόστους στέγασης.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 35,5% του εισοδήματος των Ελλήνων κατευθύνεται στη στέγαση, ποσοστό που αποτελεί το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, ένα στα τρία νοικοκυριά στις πόλεις δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στεγαστικές ανάγκες, ενώ ένα στα δέκα εμφανίζει καθυστερήσεις σε πληρωμές ενοικίων ή στεγαστικών δανείων.

Την ίδια στιγμή, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης έχει υποχωρήσει στο 70%, από 78% το 2010, πλησιάζοντας πλέον τον μέσο όρο της Ε.Ε.. Η κρίση πλήττει περισσότερο τους ενοικιαστές, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τους νέους ηλικίας 18 έως 29 ετών και όσους διαθέτουν στεγαστικό δάνειο.

Σχολιάζοντας τα στοιχεία, ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Μιλτιάδης Νεκτάριος, έκανε λόγο για λανθασμένες πολιτικές που αυξάνουν τη ζήτηση και περιορίζουν την προσφορά κατοικιών, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα διαθέτει, όπως είπε, περίπου 7,5 εκατομμύρια κατοικίες και επάρκεια οικιστικού αποθέματος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στα βαρέα και ανθυγιεινά χιλιάδες εργαζόμενοι του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ

Ο ίδιος υποστήριξε ότι απαιτείται ένας κεντρικός φορέας σχεδιασμού, ο οποίος θα αναλάβει τη χάραξη μακροπρόθεσμης στεγαστικής πολιτικής και την ανάπτυξη κοινωνικής στέγασης, σημειώνοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες πως το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μέσα στα επόμενα δύο ή τρία χρόνια.

Από την πλευρά του, ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της DIMAND, Δημήτρης Ανδριόπουλος, υποστήριξε ότι η αντιμετώπιση του στεγαστικού απαιτεί στενή συνεργασία κράτους και ιδιωτών, με στόχο ένα «σοκ προσφοράς» στην αγορά κατοικίας.

Όπως ανέφερε, η πολιτεία θα μπορούσε είτε να επιδοτήσει μέρος του ενοικίου ώστε να μην υπερβαίνει το 30% του εισοδήματος, είτε να μειώσει τον ΦΠΑ ή να ενισχύσει οικονομικά τις νέες αναπτύξεις προσιτής κατοικίας.

Παράλληλα, χαρακτήρισε μικρής απόδοσης τα έως τώρα μέτρα, όπως η κοινωνική αντιπαροχή και τα προγράμματα ανακαίνισης, εκτιμώντας ότι δεν αρκούν για να αλλάξουν ουσιαστικά την εικόνα της αγοράς.

Αναφερόμενος τέλος στο φαινόμενο του gentrification, σημείωσε ότι οι περιοχές που πρόκειται να αποκτήσουν νέες υποδομές και μεγάλες επενδύσεις, όπως οι σταθμοί της Γραμμής 4 του Μετρό, αποτελούν πεδία μελλοντικής ανάπτυξης και επενδυτικού ενδιαφέροντος.