Εόρτασε η ιστορική Μονή Αγίου Δημητρίου Διχουνίου (φωτογραφίες)

Με ένα διήμερο θρησκευτικών και λατρευτικών ακολουθιών τιμήθηκε η μνήμη του Μεγαλομάρτυρος στην ιστορική Μονή Αγίου Δημητρίου Διχουνίου. Από αυτό εδώ το μοναστήρι έλαβε σάρκα και οστά το επαναστατικό κίνημα του 1611 ενάντια στον οθωμανικό ζυγό, με πρωτεργάτη τον Παραμυθιώτη στην καταγωγή Επίσκοπο Τρίκκης, Διονύσιο τον Φιλόσοφο.

Κατά τον εσπερινό μετ’  αρτοκλασίας προεξήρχε ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Μηττάκος, πλαισιούμενος από ιερείς της περιοχής.

Στο κήρυγμα τονίστηκε η ανάγκη η ζωή του αγίου Δημητρίου να αποτελέσει καθοδηγητικό δείκτη για όλους και να μας διώξει τις ύπουλες αδυναμίες, τα πάθη και τον ψευτισμό, που αντιστρατεύονται κάθε καλή προσπάθεια.

Και προστέθηκε: ” Ας κάνουμε τη μαρτυρία και το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου, που έχουν αξεπέραστη και αναλλοίωτη αξία, φως της καρδιάς μας”.

Ανήμερα  της εορτής τελέστηκε θεία λειτουργία από ιερείς της περιοχής, όπου προήλθαν πολλοί πιστοί για να λειτουργηθούν στο ιστορικό αυτό μνημείο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: Τοποθετούνται 25 απινιδωτές σε πανεπιστημιακά κτήρια

Ήταν ερειπωμένη για πολλά χρόνια η Μονή και ο ναός της είχε υποστεί μεγάλες ζημιές από τη φθορά του χρόνου, ωστόσο έγιναν εργασίες αναστηλωτικές.

Είναι ανάγκη να αναδειχθεί αυτή η Μονή και να προσελκύει προσκυνητές, ώστε το πνευματικό μήνυμα της πίστης και της λευτεριάς, που από τα βάθη των χρόνων μεταφέρει και μεταδίδει να μην σβήσει…

Ο χρόνος της ίδρυσης του είναι άγνωστος, αλλά σε αυτό μόνασε ο επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ο Φιλόσοφος και από εκεί ξεκίνησε την επανάσταση του 1611, η αποτυχία της οποίας οδήγησε στην  καταστροφή του και την αρπαγή της περιουσίας και των κειμηλίων του.

Σύμφωνα με εντοιχισμένη με κεραμίδια χρονολογία, αριστερά και πάνω από την πόρτα του καθολικού του, το σημερινό καθολικό χτίστηκε το 1763 στην ίδια μάλλον τοποθεσία, που άλλοτε ήταν και το παλιό.

Πρωτοκτήτορες του μοναστηριού ήταν οι ιερομόναχοι Ζαχαρίας και Άνθιμος, οι οποίοι εικονίζονται στο δυτικό τοίχο του πρόναου (νότιο μέρος).

Στην εικόνα του κυρίως κτήτορα Ζαχαρία, ο οποίος απεικονίζεται να κρατάει στα χέρια του την εκκλησία, υπάρχει η επιγραφή «Ζαχαρίας ιερομόναχος και ηγούμενος του μοναστηριού και κτήτωρ της αγίας μονής ταύτης», ενώ σ’ αυτή του Ανθίμου η επιγραφή: «Άνθιμος ιερομόναχος και ευημερεύοντος της αγίας μονής ταύτης».

Αντίθετη, ωστόσο, άποψη έχουν ο Βασ. Πετρόπουλος, ο οποίος υποστηρίζει, στηριζόμενος στην στην παράδοση των περίοικων χωριών, ότι το παλιό μοναστήρι βρισκόταν δύο με τρία χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σημερινού και ο Θεοφάνης Αγγελίδης, ο οποίος μας πληροφορεί, ότι το σημερινό μοναστήρι απέχει χίλια μέτρα από παλιό, που ήταν αντίπερα στη θέση «Βελέικα» στο Στραγανέτσι.

Από τα βάθη των χρόνων η Μονή Διχουνίου είναι ένα ακόμη μήνυμα στις ημέρες μας ότι ο Χριστός μένει κοντά μας  και δεν μας εγκαταλείπει. Και περιμένει την επιστροφή μας.

Άνθρωποι χωρίς ελπίδα, είναι πλοία χωρίς άγκυρα, χωρίς πυξίδα, χωρίς χάρτη, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς σκοπό.  Πλοία με προορισμό τον βυθό. Ναυαγισμένα προτού ναυαγήσουν.

Η ελπίδα είναι μια δύναμη για την καρδιά μας. Και δεν μιλάμε για μια οποιαδήποτε ελπίδα, αλλά για την ελπίδα του Θεού.