Εόρτασε το ιστορικό μοναστήρι του Ιωάννου του Βλαδίμηρου στο Ελμπασάν Αλβανίας

Εόρτασε το διήμερο 3 και 4 Ιουνίου το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Βλαδίμηρου στο Σιγιόν Ελμπασάν Αλβανίας, συγκεντρώνοντας πιστούς όχι μόνο από την Αλβανία, αλλά και το Μαυροβούνιο και τη Σερβία κ.λπ., που είχαν τη δυνατότητα να προσκυνήσουν το θαυματουργό λείψανό του.

Την παραμονή της εορτής Τετάρτη 3 Ιουνίου μεταφέρθηκε στη Μονή το λείψανο του Ιωάννου του Βλαδίμηρου που φυλάσσεται στα Τίρανα και το οποίο προσκύνησαν ο Μητροπολίτης Ελμπασάν Αντώνιος, ο Επίσκοπος Αμαντίας Ιγνάτιος, οι κληρικοί και οι πιστοί.

Ακολούθησε πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Ελμπασάν και συγχοροστατούντος του Επισκόπου Αμαντίας.

Ανήμερα της εορτής προεξήρχε στη θεία λειτουργία  ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Ναθαναήλ, και συλλειτούργησαν ο επιχώριος Μητροπολίτης Ελμπασάν και ο Επίσκοπος Αμαντίας Ιγνάτιος, πλαισιούμενοι από ιερείς της περιοχής, ενώ προς το τέλος της θείας λειτουργίας μετ’ αρτοκλασίας έγινε λιτανεία περιμετρικά του ναού του μοναστηριού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έκθεση Capgemini: Νέο ιστορικό ρεκόρ για τους εκατομμυριούχους παγκοσμίως – Στα 98,3 τρισεκ. δολάρια η περιουσία τους

Κατά τη λιτάνευση του λειψάνου, που μαρτυρείται ότι θεραπεύει ασθένειες, και της εικόνας του Αγίου Ιωάννου του Βλαδίμηρου, ο οποίος πέρασε πολλές δοκιμασίες και από δικούς του ανθρώπους, αλλά αυτός αμυνόταν με την προσευχή, οι πιστοί, μέσα στις δυσκολίες των καιρών, ένιωσαν πως ο Θεός δοκιμάζει τα φτερά μας. Και στέλνει μήνυμα στις ημέρες μας ο άγιος να μη δώσουμε την πρώτη θέση στη ζωή μας στις υλικές και οικονομικές και τεχνικές αξίες, αλλά να δοθούμε ακόμη περισσότερο στο Θεό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι  μέχρι το 1967 το λείψανο, το οποίο τιμούν Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι,  φυλασσόταν στο ιστορικό μοναστήρι του Ιωάννη του Βλαδίμηρου, ενώ επί αθεϊστικού καθεστώτος μεταφέρθηκαν στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αλβανίας, στις αποθήκες του οποίου βρέθηκαν. Θεωρούνται από τους πολυτιμότερους θησαυρούς της Εκκλησίας της Αλβανίας.

Δεν έχουν διασωθεί πολλά και ακριβή ιστορικά στοιχεία για το μοναστήρι.

Σύμφωνα με κάποιες αναφορές είναι ένα από αυτά, που είχε ιδρύσει ο Ιωάννης Βλαδίμηρος, ως ηγεμόνας (η ηγεμονία του Αγ. Ιωάννη του Βλαδίμηρου ήταν εκείνη της Διοκλείας (Duκlia) και βρισκόταν στις ακτές της Αδριατικής, περιλάμβανε το σημερινό Μαυροβούνιο και το μεγαλύτερο μέρος της Αλβανίας).

Το σκήνωμα του δολοφονημένου ηγεμόνα ενταφιάστηκε, κατά μία παράδοση, αρχικά στις Πρέσπες, μέσα στο ναό του αγίου Αχιλλείου, όπου δολοφονήθηκε.

Αργότερα η σύζυγός του Κοσάρα ανακόμισε το λείψανό του (το οποίο βρέθηκε αδιάφθορο και ευωδιαστό) και το μετέφερε στη γενέτειρά του Κράινα (Krajina), κοντά στη λίμνη της Σκόδρας.

Μάλιστα όταν απεβίωσε, ενταφιάσθηκε κατά την επιθυμία της στα πόδια του μάρτυρα συζύγου της.

Το λείψανο μεταφέρθηκε στο Δυρράχιο το 1215, από τον Βυζαντινό Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Α’.

Από εκεί το 1368 ο Αλβανός ηγεμόνας Κάρολος Θεωπίας το μετέφερε στο μοναστήρι του αγίου, έξω από το Ελμπασάν.

Το καθολικό της μονής καταστράφηκε από δύο διαδοχικές πυρκαγιές, από τους Ιταλούς αρχικά και τους Γερμανούς στη συνέχεια.

Στην κόγχη σώζονται αγιογραφίες.

Κάτω από το πάτωμα του ναού μαρτυρείται η ύπαρξη νεκροταφείου, η οποία επιβεβαιώνεται από μια θολωτή είσοδο βορειοανατολικά του ναού.

Ο χώρος του Ιερού Βήματος, διαχωρίζεται από το υπόλοιπο τμήμα του ναού με τέμπλο κτισμένο από τούβλα.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Βλαδίμηρος στην πολυτάραχη ζωή του δεν εγκατέλειψε το Θεό, σήκωσε τα βάρη της ζωής στους σταυροφόρους ώμους του, όπως Εκείνος, και με τα θαύματά του οδηγεί πολλούς Ορθοδόξους στη μάντρα της σωτηρίας.

Και είναι ένα φωτεινό και αιώνιο παράδειγμα για όσους θέλουν όχι μόνο την επιτυχία στη ζωή, αλλά και μια αληθινά πετυχημένη ζωή.

Ο άνθρωπος έχει συνείδηση, έχει πόθους, έχει τάσεις πνευματικές. Μόνο ο Κύριος μπορεί να ανταποκριθεί σ’ αυτά και να τα ικανοποιήσει.