Εορτάστηκε ο Άγιος Δονάτος στην περιοχή του Βουθρωτού Αγίων Σαράντα

Στον ναό του αγίου Δονάτου Τζάρας Αγίων Σαράντα ιερούργησε ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Ναθαναήλ, πλαισιούμενος από ιερείς της περιοχής.

Εορτάστηκε ο Άγιος Δονάτος στην περιοχή του Βουθρωτού Αγίων Σαράντα

Του π. Ηλία Μάκου

Προς το τέλος της θείας λειτουργίας έγινε λιτανεία της εικόνας του αγίου Δονάτου πέριξ του ναού και εψάλη αρτοκλασία.

Ήταν κατανυκτική η ατμόσφαιρα μέσα στην καταπράσινη φύση, ενώ οι Ορθόδοξοι του χωριού οργάνωσαν, μετά τη θεία λειτουργία, παραδοσιακό πανηγύρι.

Επίσης εόρτασε και ο ναός του αγίου Δονάτου στους Βαγγαλιάτες Αγίων Σαράντα, όπου από την Ελλάδα βρέθηκε ο δήμαρχος του κοντινού δήμου Φιλιατών Παρασκευάς Βλάχος.

Στην περιοχή του Βουθρωτού τιμάται ιδιαίτερα ο άγιος Δονάτος και πολλοί έχουν τ’ όνομά του.

Ο Άγιος Δονάτος υπήρξε μια προσωπικότητα εκκλησιαστική γνωστή τα χρόνια εκείνα όχι μόνο στην ευρύτερη τότε περιοχή της Ηπείρου, αλλά η φήμη του έφτανε μέχρι και την Κωνσταντινούπολη.

Και η φήμη του αυτή στηριζόταν στις πολλές αρετές του, από τις οποίες, όπως αναφέρουν οι συναξαριστές, πηγάζουν και τα πολλά θαύματά του και πριν και μετά τον θάνατό του.

Το συμπέρασμα από τη ζωή του αγίου Δονάτου είναι ότι μιμήθηκε τον Αιώνιο Αρχιερέα. Και εμείς σήμερα στα ίχνη του ας βαδίσουμε. Την ταπεινότητά του ας αντιγράψουμε. Την πίστη του και την αυταπάρνησή του ας ακολουθήσουμε.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις στη μνήμη του αγίου Δονάτου,    υπενθύμισαν στους πιστούς το βίο του, ο οποίος μας προτρέπει να κινηθούμε αποφασιστικά για τη ριζική θεραπεία του κακού, αναλογιζόμενοι ότι όπου είναι ο θησαυρός των αρετών, εκεί είναι και η καρδιά μας. Με αυτό το μέτρο, μπορεί να μετρηθεί και η αγάπη μας προς τον Θεό, αλλά και να προσδιοριστεί συνάμα πόσο ελεύθεροι είμαστε από την εξάρτηση της ύλης.

Ο αγώνας του αγίου Δονάτου δεν ήταν ούτε εύκολος, ούτε μικρής διάρκειας. Ήταν δύσκολος και πολυχρόνιος (κοιμήθηκε σε βαθύ γήρας το 388).
Απέβλεπε σε κάτι μεγάλο και υπέροχο: Να ξεριζώσει αδυναμίες και πάθη και κακίες και να φυτέψει αρετές δύσκολες και μεγάλες, που ζητούν αυταπάρνηση και πνεύμα θυσίας. Και το πέτυχε, γι’ αυτό από πολύ νωρίς θαυματούργησε και αναγνωρίστηκε ως άγιος.
Φερόταν ως πολίτης του ουρανού. Ταυτίστηκε με τη θεία αγάπη. Ανέβηκε πάνω από το μέτρο και πραγματοποίησε με ισχυρή θέληση το τέλειο.
Σ’ αυτή την πορεία ζωής του στηριζόταν από το στενό του δεσμό με το Χριστό. Και διαχρονικά μας δίνει το μήνυμα: «Κοίτα ψηλά και προχώρα».
Να ένα σύνθημα γεμάτο δύναμη και ελπίδα. Κοιτάμε ψηλά και τότε προχωράμε ατρόμητοι στη ζωή. Υψώνουμε τα μάτια μας στον ουρανό και τότε θα δούμε πόσο σταθερή είναι η πορεία μας στη γη.
Οι φόβοι δεν θα λείψουν. Θα μεταμορφωθούν. Όταν ατενίζουμε τους φόβους της ζωής με το περίτρομο βλέμμα της ολιγοπιστίας, τους βλέπουμε τρομερούς. Όταν όμως τους παρατηρούμε μέσα από το πρίσμα της πίστης, τότε χάνουν την αγριωπή τους όψη. Γίνονται αφορμή για ευψυχία.