Έρευνα της ΚΕΕΕ: 998.737 ενεργές επιχειρήσεις στην Ελλάδα – Θετικό ισοζύγιο, αλλά μεγάλο έλλειμμα μεγέθους

Σχεδόν ένα εκατομμύριο ενεργές επιχειρήσεις καταγράφονται στην Ελλάδα, με το επιχειρηματικό ισοζύγιο να παραμένει θετικό, αλλά την οικονομική δραστηριότητα να συγκεντρώνεται έντονα σε λίγες μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτή είναι η βασική εικόνα που προκύπτει από την Ετήσια Έκθεση Επιχειρηματικότητας ΓΕΜΗ 2025 του Ινστιτούτου Ερευνών και Μελετών της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ).

Η έκθεση παρουσιάστηκε στη Γενική Συνέλευση της ΚΕΕΕ, στο πλαίσιο της 90ής ΔΕΘ, και βασίζεται αποκλειστικά σε διοικητικά δεδομένα του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, με ημερομηνία αναφοράς την 31η Δεκεμβρίου 2025.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στην Ελλάδα καταγράφηκαν 998.737 ενεργές επιχειρηματικές οντότητες, με δείκτη επιχειρηματικής πυκνότητας 96,3 επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους.

Το 63,8% αφορά ατομικές επιχειρήσεις και το 73,7% μονοπρόσωπα σχήματα, στοιχείο που επιβεβαιώνει τον έντονα κατακερματισμένο χαρακτήρα της ελληνικής επιχειρηματικότητας.

Το 2025 καταγράφηκαν 42.753 νέες εταιρικές επιχειρήσεις, έναντι 16.012 κλεισιμάτων, με το καθαρό ισοζύγιο να διαμορφώνεται θετικό κατά 26.741 επιχειρήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Μητσοτάκης – Τούνη: Το απρόσμενο διαδικτυακό πινγκ-πονγκ με φόντο το Παρίσι (βίντεο)

Η θετική αυτή τάση διατηρείται από το 2017 και, σύμφωνα με την έκθεση, δεν ανακόπηκε ούτε κατά την υγειονομική κρίση ούτε στη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης και της πληθωριστικής πίεσης.

Παράλληλα, ενισχύεται η παρουσία των Ιδιωτικών Κεφαλαιουχικών Εταιρειών. Οι ενεργές ΙΚΕ ανέρχονται σε 106.488, αντιπροσωπεύοντας το 10,7% του συνόλου, ενώ το ποσοστό των ατομικών επιχειρήσεων στις νέες συστάσεις έχει υποχωρήσει αισθητά την τελευταία δεκαετία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρώτη πενταετία λειτουργίας μιας επιχείρησης.

Το 33% των ενεργών εταιρικών επιχειρήσεων λειτουργεί έως δύο χρόνια και το 18,7% από τρία έως πέντε χρόνια. Η μεγαλύτερη φθορά καταγράφεται μεταξύ τρίτου και πέμπτου έτους, ενώ οι μεγαλύτερες και περισσότερο οργανωμένες κεφαλαιουχικές επιχειρήσεις εμφανίζουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

Το σημαντικότερο ίσως εύρημα αφορά την έντονη πόλωση στο οικονομικό μέγεθος.

Από τις 121.878 εταιρικές επιχειρήσεις για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα οικονομικά στοιχεία χρήσης 2024, το 80,6% είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Αντίθετα, μόλις 796 μεγάλες επιχειρήσεις, δηλαδή το 0,7%, παράγουν το 53% του συνολικού τζίρου.

Οι Ανώνυμες Εταιρείες συγκεντρώνουν, σύμφωνα με την έκθεση, το 83,5% του κύκλου εργασιών, επιβεβαιώνοντας το μεγάλο χάσμα μεταξύ αριθμού επιχειρήσεων και πραγματικού οικονομικού μεγέθους.

Έντονες γεωγραφικές ανισότητες

Η επιχειρηματικότητα παρουσιάζει και σημαντικές περιφερειακές διαφοροποιήσεις.

Αττική και Κεντρική Μακεδονία συγκεντρώνουν πάνω από το ήμισυ της συνολικής επιχειρηματικής βάσης.

Σε επίπεδο πυκνότητας, τα Ιόνια Νησιά καταγράφουν 187,7 επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους και το Νότιο Αιγαίο 180,1, ενώ η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη βρίσκεται στις 71,5.

Σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας οι διαφορές είναι ακόμη εντονότερες: οι Κυκλάδες φτάνουν τις 257,9 επιχειρήσεις ανά 1.000 κατοίκους, η Ζάκυνθος τις 225,6 και η Λευκάδα τις 213. Στον αντίποδα, η Ροδόπη βρίσκεται στις 57,5 και Ξάνθη και Σέρρες στις 64,4.

Η έκθεση επισημαίνει πάντως ότι οι υψηλές τιμές επιχειρηματικής πυκνότητας σε αρκετές περιοχές συνδέονται με έντονη εξάρτηση από τον τουρισμό, τη φιλοξενία και την εστίαση.

Χαμηλή συμμετοχή νέων και γυναικών

Δημογραφικό πρόβλημα καταγράφεται και στο επιχειρηματικό δυναμικό.

Η μέση ηλικία των επιχειρηματικών προσώπων ανέρχεται στα 46,6 έτη, ενώ μόλις το 7,2% είναι ηλικίας έως 29 ετών.

Η συμμετοχή των γυναικών περιορίζεται στο 31,3%, με την έκθεση να επισημαίνει ζήτημα διαδοχής και ανανέωσης της επιχειρηματικής βάσης.

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο περισσότερες επιχειρήσεις

Το ΙΕΜΕ υπογραμμίζει ότι η βασική αναπτυξιακή πρόκληση δεν είναι απλώς να δημιουργούνται περισσότερες επιχειρήσεις, αλλά να δημιουργούνται περισσότερες βιώσιμες, παραγωγικές, εξωστρεφείς και οργανωτικά ισχυρότερες επιχειρήσεις.

Παράλληλα, τονίζεται ότι οι αναπτυξιακές πολιτικές δεν μπορούν να είναι ενιαίες για όλη τη χώρα, αλλά πρέπει να διαφοροποιούνται ανά Περιφέρεια, λαμβάνοντας υπόψη την κλαδική σύνθεση, την τουριστική εξάρτηση και την ηλικιακή διάρθρωση κάθε τοπικής οικονομίας.