ΕΒΕ και μετεγγραφές: Το αδιέξοδο μιας οικογένειας από τα Ιωάννινα

Τον προβληματισμό του για το ισχύον σύστημα μετεγγραφών στα πανεπιστήμια, σε συνδυασμό με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) και το υψηλό κόστος σπουδών μακριά από τον τόπο κατοικίας, εκφράζει γονέας φοιτητή με επιστολή του, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα για το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, στο συγκεκριμένο Τμήμα καταγράφηκαν 174 κενές θέσεις, ενώ μέσω της διαδικασίας των μετεγγραφών καλύφθηκαν μόλις 34.

Ο γονέας περιγράφει την προσωπική εμπειρία της οικογένειάς του, καθώς το παιδί του επιθυμούσε να σπουδάσει στα Ιωάννινα, αλλά δεν κατάφερε να εισαχθεί στο Τμήμα της πρώτης του επιλογής λόγω της ΕΒΕ. Εισήχθη τελικά σε αντίστοιχο Τμήμα άλλης πόλης, ωστόσο η αίτηση μετεγγραφής που υπέβαλε απορρίφθηκε.

Ακολουθεί η επιστολή:

Είμαι ένας γονέας που φέτος έζησε από κοντά την αγωνία των Πανελλαδικών Εξετάσεων, την απογοήτευση της μη εισαγωγής στη σχολή της πρώτης επιλογής και, στη συνέχεια, την ελπίδα που γεννήθηκε μέσα από τη διαδικασία των μετεγγραφών.

Το παιδί μας ήθελε να σπουδάσει στο Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής στα Ιωάννινα. Λόγω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ), δεν κατάφερε να εισαχθεί εκεί και τελικά πέρασε σε αντίστοιχο Τμήμα σε άλλη πόλη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Μικρή φωτιά σε κατάστημα στην οδό Μουλαϊμίδου στα Ιωάννινα

Υποβάλαμε αίτηση μετεγγραφής, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να συνεχίσει τις σπουδές του στον τόπο μας. Δυστυχώς, απορρίφθηκε.

Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα που θεωρώ ότι αξίζει να απασχολήσει την εκπαιδευτική κοινότητα και την κοινωνία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, στο Τμήμα των Ιωαννίνων καταγράφηκαν 174 κενές θέσεις, ενώ μέσω των μετεγγραφών καλύφθηκαν μόλις 34.

Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχουν νόμοι, ποσοστά και συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δεν ζητώ να παρακαμφθεί κανένας κανόνας ούτε να αδικηθεί κάποιος άλλος φοιτητής.

Αναρωτιέμαι, όμως: όταν υπάρχουν τόσες κενές θέσεις, γιατί να μην αναζητείται ένας τρόπος να αξιοποιηθούν, δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερα παιδιά να σπουδάσουν στο αντικείμενο που επέλεξαν;

Η ΕΒΕ αποκλείει παιδιά από την εισαγωγή σε τμήματα της προτίμησής τους. Στη συνέχεια, ακόμη κι όταν περάσουν σε αντίστοιχα τμήματα άλλων πόλεων, η μετεγγραφή τους μπορεί να μην εγκριθεί, παρά την ύπαρξη μεγάλου αριθμού κενών θέσεων.
Και οι οικογένειες; Πώς καλούνται να ανταποκριθούν;

Το ενοίκιο, οι λογαριασμοί, η διατροφή και οι μετακινήσεις δημιουργούν ένα τεράστιο οικονομικό βάρος. Δεν έχουν όλοι οι γονείς τη δυνατότητα να συντηρούν ένα δεύτερο σπίτι σε μια άλλη πόλη. Δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν να στηρίξουν τα παιδιά τους. Σημαίνει ότι, πολλές φορές, αδυνατούν να το κάνουν.

Δεν είναι άδικο να υπάρχουν κενές θέσεις στα πανεπιστήμια και παιδιά που θέλουν να σπουδάσουν, αλλά η πραγματικότητα να τα φέρνει αντιμέτωπα με τέτοια αδιέξοδα;

Μήπως ήρθε η ώρα να επανεξεταστεί το πλαίσιο των μετεγγραφών, ώστε σε τμήματα με τόσο μεγάλο αριθμό κενών θέσεων να υπάρχει η δυνατότητα κάλυψης περισσότερων θέσεων, με σαφή ακαδημαϊκά και κοινωνικά κριτήρια;

Δεν ζητώ προνομιακή μεταχείριση για το παιδί μου. Ζητώ να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση για όλους εκείνους τους γονείς και τους φοιτητές που βρίσκονται στην ίδια θέση.

Γιατί, τελικά, η πρόσβαση στις σπουδές δεν πρέπει να εξαρτάται από το αν μια οικογένεια μπορεί να πληρώνει δύο σπίτια.

Οι 174 κενές θέσεις δεν είναι από μόνες τους απόδειξη ότι κάθε αίτηση μετεγγραφής πρέπει να εγκρίνεται. Είναι, όμως, ένας σοβαρός λόγος να τεθεί το ερώτημα: μήπως υπάρχει περιθώριο να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες σε παιδιά που θέλουν να σπουδάσουν, χωρίς να αδικηθεί κανείς;

Η Παιδεία δεν πρέπει να είναι προνόμιο όσων αντέχουν οικονομικά να σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους.

Και εν τέλει δεν ζητάμε να καταργηθούν οι κανόνες ούτε να αδικηθεί κανένα παιδί. Ζητάμε, όμως, οι κανόνες να υπηρετούν και τον σκοπό για τον οποίο υπάρχει το δημόσιο πανεπιστήμιο: να δίνει στους νέους τη δυνατότητα να σπουδάσουν.

Όταν υπάρχουν τόσες πολλές κενές θέσεις, όταν υπάρχουν παιδιά που έχουν εισαχθεί σε αντίστοιχα τμήματα και όταν οι οικογένειες δοκιμάζονται οικονομικά, η Πολιτεία οφείλει τουλάχιστον κατά την διάρκεια των ενστάσεων να εξετάσει αν το ισχύον πλαίσιο μπορεί να γίνει δικαιότερο και λειτουργικότερο.

Ένας προβληματισμένος γονέας