Φοιτητές, startuppers και ήδη βραβευμένοι: Η ομάδα των Unimates μας συστήνει την “έξυπνη συγκατοίκηση” (βίντεο)

Μόλις δευτεροετείς και startuppers οι τέσσερις φοιτητές του Τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι μια από τις πρώτες ομάδες που αναπτύσσουν ένα πρότζεκτ το οποίο ξεκίνησε ως ιδέα και γίνεται πλέον επιχειρηματική πράξη.

Η ομάδα των Unimates που σας συστήνει σήμερα το epirusgate.gr, έχει πετύχει ήδη διακρίσεις σε διαγωνισμούς που έλαβε μέρος και κέρδισε και το χρηματικό έπαθλο που ανοίγει τα φτερά της για να μπει πλέον στο χώρο του επιχειρείν. 3η θέση στον ελληνικό τελικό του GSEA (Global Student Entrepreneur Awards) 2026 και έπαθλο 5.000 ευρώ στο Hackathon της Τράπεζας Πειραιώς, συν μια σειρά από συμμετοχές όπου τα παιδιά όπως λένε, άκουσαν άκρως ενθαρρυντικά λόγια, χωρίς να κατακτήσου βραβεία, για να επιμείνουν και να φτάσουν τελικώς στο σημείο που βρίσκονται σήμερα.

Συναντήσαμε και μιλήσαμε με τους τέσσερις φίλους και καλούς φοιτητές – γιατί πέραν της επιχειρηματικής επιτυχίας της ομάδας, τα παιδιά είναι στοχοπροσηλωμένα στην ολοκλήρωση των σπουδών τους και το διάβασμα… θα ήταν η επόμενη δουλειά τους, μετά το τέλος της κουβέντας μας. Εξεταστική γαρ σε εξέλιξη…

Γιάννης Βόγγελης (Γιάννης Β. στο εξής), Θανάσης Γιαννόπουλος, Θωμάς Γκούντας και Γιάννης Μορφίδης (Γιάννης Μ. στο εξής) είναι τα τέσσερα μέλη της Unimates, o πρώτος και ο τέταρτος από Αττική και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, οι άλλοι δύο Γιαννιώτες.

Την αρχική ιδέα για τη λεγόμενη “έξυπνη συγκατοίκηση” είχε ο Θανάσης και με starting point το Hackathon του Tech Fuse που έλαβε χώρα στα Γιάννενα, η 15η Μαρτίου του 2025 ήταν ουσιαστικά η αρχή του ταξιδιού. Ένα χρόνο και κάτι νωρίτερα δηλαδή…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελαφρύς τραυματισμός θεατή στο Ράλλυ Δωδώνης Ιωαννίνων – Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πρόκειται για παιδί

Εδώ και μερικές ημέρες η εφαρμογή είναι διαθέσιμη και σε Android. Το web app λειτουργεί από τον Οκτώβριο κιόλας, αλλά αποδείχτηκε ότι οι περισσότεροι νέοι δεν έχουν την όρεξη να μπουν στο browser για να βρουν και να κατεβάσουν την εφαρμογή. Ακολουθεί η διάθεση της εφαρμογής και στο iOS.

Τα έσοδα της επιχείρησης θα προέρχονται από ένα ποσοστό των κερδών των μεσιτικών γραφείων. Η υπηρεσία προφανώς παρέχεται δωρεάν σε όσους αναζητούν τη συγκατοίκηση. Αυτό είναι το βασικό επιχειρηματικό μοντέλο για την προσέλκυση εσόδων για την υπό σύσταση εταιρεία.

Τι είναι το Unimates;

Πώς ορίζουν οι τέσσερις φίλοι το Unimates;

Ο Γιάννης Μ. λέει πως “το Unimates είναι μια πλατφόρμα εύρεσης συγκατοίκου με ένα μοντέρνο twist. Το έχουμε φέρει στον 21ο αιώνα για το πως θα έπρεπε να γίνεται η συγκατοίκηση το 2026. Βλέπουμε ότι υπάρχουν πλατφόρμες κοντά στο δικό μας το μοντέλο, όχι one to one και βλέπουμε υπερβολικά θετικά ότι παλιότερες πλατφόρμες αρχίζουν να αλλάζουν έτσι ώστε να είναι πιο κοντά σε αυτό που σκεφτήκαμε, οπότε υπάρχει μέλλον…“.

“Το Unimates είναι μια εφαρμογή για να βρεις τον κατάλληλο συγκάτοικο και το κατάλληλο σπίτι για αρχή, και πραγματικά σκοπός μας να βοηθήσουμε κάθε νέο να νοιώθει ασφαλής, να μπορέσει να σπουδάσει, να βρει ένα καλό σπίτι και να χτίσει το όνειρό του“, λέει ο Γιάννης Β.

Ο Θωμάς λέει πως πως “το Unimate είναι μια απόπειρα να βοηθήσει φοιτητές να βρουν ένα συγκάτοικο, κάτι που μπορεί να βοηθήσει και στο ευρύτερο οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο μέσος φοιτητής. Συνεπώς να παράγει κάποια πραγματική αξία για τον μέσο άνθρωπο εκεί έξω“. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Θανάσης εκτιμά πως “μέσω της πλατφόρμας πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να δώσουμε μια λύση στο στεγαστικό πρόβλημα που βασανίζει γενικά τον κόσμο και κυρίως την χώρα μας. Είναι μια εφαρμογή με την οποία μέσω τεχνητής νοημοσύνης, μπορείς να βρεις τον πιο ταιριαστό συγκάτοικο και να έχεις την καλύτερη εμπειρία που μπορείς να έχεις συγκατοικώντας“.

Οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να μπει στην πλατφόρμα και παρά το… παραπλανητικό του ονόματος, το Unimates απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, νέο ή μεγαλύτερο που μπορεί να αναζητά συγκατοίκηση για να μειώσει το κόστος ζωής του. Το έναυσμα ήταν οι φοιτητές, αφού φοιτητές είναι και οι ίδιοι άλλωστε.

Όπως λέει ο Γιάννης Μ. από τα νούμερα που μελέτησε η ομάδα, η συγκατοίκηση τουλάχιστον στην Ελλάδα, κυρίως κυμαίνεται σε φοιτητές και σε άτομα τα οποία έχουν μόλις τελειώσει και βρίσκουν την δουλειά τους σε νέα πόλη ή ξεκινάνε τη νέα τους ζωή. “Οπότε, θεωρούμε ότι όσο μπορούμε να πιάσουμε ένα κοινό τώρα από τους φοιτητές, οι οποίοι μάλλον θα μας ακολουθήσουν και στα επόμενά τους βήματα, είναι καλύτερο από να το έχουμε ένα πολύ γενικό, τουλάχιστον στο τι λέμε“. Χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς πάντως. Τα στοιχεία επίσης, έδειξαν στα παιδιά πως το 80% των νέων, αυτή τη στιγμή που φτάνει στην ηλικία των 28 χρονών, διαμένει με τους γονείς του.

“Το marketing το κάνουμε κυρίως για φοιτητές, γιατί εμείς είμαστε οι ίδιοι φοιτητές, οπότε είναι ένα γκρουπ το οποίο μπορούμε να σταθούμε” λέει ξεκάθαρα ο Γιάννης Μ.

Μετά τις πρώτες αποτυχίες ήρθαν οι διακρίσεις

“Έπρεπε να λύσουμε ένα πρόβλημα των Ιωαννίνων μέσω κάποιου software και η ιδέα που πρότεινα εγώ ήταν μια πλατφόρμα για έξυπνη συγκατοίκηση, Συμφώνησαν και άλλοι τρεις και πήγαμε να το κάνουμε στο Hackathon του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων” λέει ο Θανάσης. Στις πρώτες συμμετοχές τα παιδιά άκουσαν μόνο καλά λόγια αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Πίστεψαν και πιστεύουν πάρα πολύ στην ιδέα τους και από την αρχή, κάνουν σταθερά βήματα για να πετύχει αυτή η εφαρμογή.

Το νεαρό της ηλικίας τους, μέσα σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον που έχουν να αντιμετωπίσουν εταιρείες, επαγγελματίες και μεγαλύτερους ηλικιακά ερευνητές -επιχειρηματίες, δεν το βάζουν καν στην εξίσωση. Ο Γιάννης Β. λέει πως “δεν θα έπρεπε να δώσουμε κανένα δικαίωμα από τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, από τον τρόπο που μιλάμε, που ντυνόμαστε. Διότι με το πρώτο πάτημα θα λέγαν κάτι κακό για την ηλικία μας. Διότι και εμείς και σε κάθε προϊόν επιχειρηματικό πρέπει να κερδίσουμε το ενδιαφέρον και πραγματικά να δώσουμε μια αξία στον πελάτη και στο χρήστη. Από εκεί και πέρα όμως το θετικό είναι ότι πάντα είχαμε τον χρόνο και την όρεξη να μάθουμε από τα λάθη μας και να γινόμαστε όλο και καλύτεροι“.

Σε αυτή την πορεία είχαν ισχυρό mentoring από ανθρώπους του χώρου όπως ο Νάσος Κοσκινάς αλλά και ο Γιαννιώτης Τάσος Κούτλας. Αυτοί βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν πώς μπορούν να κινηθούν επιχειρηματικά, αλλά και πώς στο εξωτερικό αντίστοιχες εταιρίες με αυτούς, παίζουν στο ίδιο γήπεδο.

Για την ώρα, οι Unimates μένουν στην “έξυπνη συγκατοίκηση” και σε επόμενη φάση, όταν με το καλό η πρώτη προσπάθεια τρέξει καλά επιχειρηματικά, τότε θα σκεφτούν να βάλουν και άλλα features ή, να δοκιμάσουν και άλλα πράγματα επιχειρηματικά. Οι τρεις στους τέσσερις τουλάχιστον, σχεδιάζουν να προχωρήσουν τις σπουδές τους μέχρι και διδακτορικό, από όσο μας είπαν.

Πόσο απειλή ή βοήθεια είναι η τεχνητή νοημοσύνη για τη δουλειά αυτή; Σε αυτή την ερώτηση για την απάντηση οι άλλοι τρεις έδειξαν τον Θωμά. Η απάντησή του λέει ουσιαστικά πως θα χρειάζεται ο άνθρωπος για να ορίζει ορισμένες παραμέτρους σε κάθε τομέα, σε κάθε εφαρμογή, τις οποίες παραμέτρους οι μηχανές δε μπορούν, ακόμα τουλάχιστον, να προσμετρήσουν.

Είπε συγκεκριμένα: “Νομίζω ότι στο μέλλον είναι πολύ πιθανό και φαίνεται από τώρα πως η τεχνητή νοημοσύνη, κάποια πράγματα τα οποία είναι αρκετά aυτο-documented, θα μπορεί να τα κάνει μόνη της, όπως είναι, ας πούμε, το να κάνει ένα web page, πολύ βασικές υλοποιήσεις για τους servers. Αλλά δεν θα χαθεί, ας πούμε, σίγουρα το design όλης της εφαρμογής. Γιατί εκεί πέρα πρέπει όντως να σκεφτείς πράγματα και ειδικά από ένα σημείο και έπειτα υπάρχουν πολλές παράμετροι που αλλάζουν συνέχεια, οπότε χρειάζεσαι κάποιον άνθρωπο. Υπάρχει ας πούμε το κόστος σε ένα πρότζεκτ, που από ένα σημείο και έπειτα δεν ξέρω κατά πόσο η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να το λάβει υπόψη. Και νομίζω ότι και άλλα τα οποία είναι πιο πολύ στο core value και πάλι εκεί πέρα θα χρειάζεσαι άνθρωπο, γιατί ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει και μια πολύ καλύτερη ανάλυση για το ποια χαρακτηριστικά καθιστούν ένα συγκάτοικο πιο συμβατό για κάποιον άλλον, μιας και ένας άνθρωπος που μπορεί να έχει αυτή την εμπειρία, όπου η επαφή του είναι περισσότερη, έχει την γνώση να απαντήσει“.

Πόσο βοηθάει το Πανεπιστήμιο;

Ένα τελευταίο συμπέρασμα που προκύπτει από την κουβέντα μας με τους Unimates, είναι ένα βασικό έλλειμμα της παρεχόμενης σήμερα, πανεπιστημιακής γνώσης. Για κλάδους σαν και αυτόν, είναι απαραίτητη η βασική γνώση επιχειρηματικών κινήσεων και ενεργειών για να αναπτύξουν οι απόφοιτοι μια ιδέα επενδυτικά ή ακόμα και ως φοιτητές, σε ερευνητικές ομάδες εντός των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, να κάνουν τα πρώτα βήματα στο επιχειρείν.

Στο εξωτερικό, ακόμα και στις δημοσιογραφικές σχολές, η βασική γνώση για το επιχειρείν περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα σπουδών των εκκολαπτόμενων δημοσιογράφων. Στην Ελλάδα, με την ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας και με τον εγκλωβισμό του ακαδημαϊκού χώρου σε κάποιες κακώς εννοούμενες αριστερές ιδεολογικές προκαταλήψεις, αυτό το βήμα δεν έχει γίνει ακόμα και το κενό έρχονται να καλύψουν αναγκαστικά ιδιωτικοί φορείς, όπως συμβαίνει με την ομάδα των Unimates.

“Υπάρχουν και άλλες μουρμούρες, ήχοι και θέληση από ομάδες να κάνουν κάτι” λέει ο Γιάννης Β. για τουλάχιστον δύο ακόμα ομάδες φοιτητών που έχουν αναπτύξει αντίστοιχα με το δικό τους επιχειρηματικά πρότζεκτ, προερχόμενες από  το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

* Ευχαριστούμε για την φιλοξενία της συνέντευξης, τον χώρο Καινοτομίας JOIST που βρίσκεται στο Ελληνικό Ινστιτούτο Συσκευασίας και Ασφάλειας στην Αγροδιατροφή (ΕΙΣ).