Ιταλία: «Πόλεμος» στις παραλίες για τα σάντουιτς από το σπίτι

Έντονες αντιδράσεις προκαλεί στην Ιταλία η πρακτική ορισμένων ιδιωτικών παραλιών να απαγορεύουν στους πελάτες να φέρνουν μαζί τους φαγητό από το σπίτι, σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος μιας ημέρας στη θάλασσα αυξάνεται σημαντικά.

Η νέα αντιπαράθεση ξέσπασε στη Βιέστε της Απουλίας, όταν μητέρα που είχε νοικιάσει ομπρέλα και ξαπλώστρες προσπάθησε να φάει μαζί με τα δύο παιδιά της σάντουιτς που είχε ετοιμάσει στο σπίτι.

Το προσωπικό του beach club τής υπενθύμισε ότι η επιχείρηση απαγόρευε το λεγόμενο «pranzo al sacco», δηλαδή την κατανάλωση γεύματος που έχει φέρει ο ίδιος ο πελάτης.

Η υπόθεση πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις, καθώς πολλοί λουόμενοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν, πέρα από το κόστος της ομπρέλας και των ξαπλωστρών, να υποχρεώνονται να αγοράζουν καθημερινά φαγητό από τα εστιατόρια των οργανωμένων παραλιών.

Τι ισχύει για το φαγητό από το σπίτι

Στην Ιταλία δεν υπάρχει γενική εθνική απαγόρευση που να εμποδίζει τους λουόμενους να μεταφέρουν δικό τους φαγητό ή ποτό σε οργανωμένη παραλία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Βενεζουέλα: Ο απολογισμός του διπλού σεισμού ξεπέρασε τους 4.300 νεκρούς

Καταναλωτικές οργανώσεις και νομικοί υποστηρίζουν ότι ένα beach club δεν μπορεί να επιβάλλει γενική απαγόρευση κατανάλωσης φαγητού κάτω από την ομπρέλα, ακόμη και όταν διαθέτει δικό του μπαρ ή εστιατόριο.

Μπορεί, ωστόσο, να απαγορεύει την κατανάλωση τροφίμων που έχουν αγοραστεί αλλού στους χώρους των τραπεζιών του εστιατορίου ή του μπαρ, ενώ οι πελάτες οφείλουν να τηρούν τους κανόνες καθαριότητας, ασφάλειας και δημόσιας τάξης.

Στην Απουλία, ο πρόεδρος της Περιφέρειας Αντόνιο Ντεκάρο παρενέβη δημόσια, τονίζοντας ότι οι πολίτες μπορούν να φέρνουν φαγητό από το σπίτι και ότι η θάλασσα αποτελεί κοινό αγαθό που δεν πρέπει να μετατραπεί σε πολυτέλεια.

Υπενθύμισε, επίσης, ότι οι περιορισμοί που ισχύουν στις παραλίες της περιοχής αφορούν κυρίως τη χρήση πλαστικών μιας χρήσης και όχι τα σπιτικά γεύματα.

Οι επιχειρηματίες μιλούν για σκουπίδια και κόστος λειτουργίας

Οι ιδιοκτήτες των παραλιακών επιχειρήσεων απαντούν ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε ένα απλό σάντουιτς.

Όπως υποστηρίζουν, αρκετοί πελάτες μεταφέρουν ολόκληρα γεύματα, με ζυμαρικά, κυρίως πιάτα, φρούτα, γλυκά και ποτά, αφήνοντας πίσω τους μεγάλες ποσότητες απορριμμάτων.

Επικαλούνται ακόμη ζητήματα υγιεινής, καθαριότητας και εύρυθμης λειτουργίας, καθώς και τα υψηλά έξοδα για προσωπικό, εξοπλισμό, συντήρηση και φορολογικές υποχρεώσεις, παρότι πολλές επιχειρήσεις λειτουργούν μόνο λίγους μήνες τον χρόνο.

Από την πλευρά τους, οι λουόμενοι επισημαίνουν ότι το κόστος είναι ήδη δυσβάσταχτο. Η ενοικίαση δύο ξαπλωστρών και μιας ομπρέλας μπορεί να φτάσει σε υψηλά επίπεδα για ολόκληρη τη θερινή περίοδο, ενώ ένα καθημερινό γεύμα σε οργανωμένη παραλία μπορεί να προσθέσει δεκάδες ευρώ ανά άτομο στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Η αντιπαράθεση έχει ήδη ονομαστεί από ιταλικά μέσα «μάχη του πανίνι» ή «κίνημα του ταπερακίου» και συνδέεται με την ευρύτερη συζήτηση για την εμπορευματοποίηση των ακτών.

Κινήσεις πολιτών, όπως η Mare Libero, ζητούν περισσότερες καθαρές και οργανωμένες ελεύθερες παραλίες, ώστε οι πολίτες να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από τις ιδιωτικές εγκαταστάσεις.

Ορισμένα beach clubs επιχειρούν να βρουν συμβιβαστική λύση, προσφέροντας οικονομικότερα έτοιμα γεύματα, τα οποία μπορούν να καταναλώνονται κάτω από την ομπρέλα.

Η διαμάχη, ωστόσο, ξεπερνά πλέον το ζήτημα ενός σάντουιτς και αγγίζει ένα ευρύτερο ερώτημα: κατά πόσο η πρόσβαση στη θάλασσα παραμένει δικαίωμα για όλους ή εξελίσσεται σταδιακά σε υπηρεσία για όσους μπορούν να πληρώσουν.

ΠΗΓΗ: Protothema.gr