Μαρινάκης: «Να πέσουν οι μάσκες» απέναντι στην πολιτική βία

Σαφές μήνυμα κατά της πολιτικής βίας και κάθε προσπάθειας εξωραϊσμού της στέλνει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, με άρθρο του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», υπό τον τίτλο «Να πέσουν οι μάσκες».

Ο κ. Μαρινάκης τονίζει ότι η κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια ξεκάθαρη επιλογή ανάμεσα στη Δημοκρατία και τη βία, υπογραμμίζοντας πως δεν υπάρχει πλέον χώρος για αμφισημίες ή δικαιολογίες απέναντι σε εγκληματικές ενέργειες.

Όπως αναφέρει, όσοι τοποθετούν εκρηκτικούς μηχανισμούς και ασκούν βία δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται «ακτιβιστές» ή να εμφανίζονται ως φορείς πολιτικής έκφρασης, αλλά είναι εγκληματίες. Μάλιστα, επισημαίνει ότι όταν τέτοιες πράξεις οδηγούν σε απώλεια ανθρώπινων ζωών, «η λέξη είναι μία: τρομοκρατία».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτηρίζει εξίσου επικίνδυνη με τη δράση των φυσικών αυτουργών την πολιτική και ιδεολογική ανοχή που, όπως σημειώνει, επί χρόνια επιχειρεί να υποβαθμίσει ή να εξωραΐσει τη βία.

«Η ανοχή είναι το λίπασμα της ανομίας», αναφέρει χαρακτηριστικά, προειδοποιώντας ότι κάθε προσπάθεια δικαιολόγησης της βίας ενθαρρύνει την περαιτέρω κλιμάκωσή της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΠΑΣΟΚ: Ο Ντόκος είναι ο αδύναμος κρίκος της εθνικής ασφάλειας

Ο Παύλος Μαρινάκης σημειώνει ακόμη ότι καμία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να ανεχθεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων, δικαστικών ή οποιουδήποτε εκφράζει δημόσια τις απόψεις του, τονίζοντας ότι «το σπίτι κάθε ανθρώπου είναι ιερό».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η στοχοποίηση της οικογένειας ή της ιδιωτικής ζωής συνιστά επίθεση απέναντι στην ίδια τη Δημοκρατία, καθώς «καμία Δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει όταν συνηθίζει τη βία».

Κλείνοντας, υπογραμμίζει ότι δεν αρκούν οι αυτονόητες καταδίκες μετά από κάθε τραγικό περιστατικό, αλλά απαιτείται σταθερή και συνεπής εφαρμογή του νόμου, χωρίς ιδεολογικές εξαιρέσεις ή εκπτώσεις.

«Ήρθε η ώρα να πέσουν οριστικά οι μάσκες. Να σταματήσει κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού της πολιτικής βίας», σημειώνει, προσθέτοντας ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» μορφές τρομοκρατίας, αλλά μόνο εγκληματικές πράξεις που πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς αστερίσκους.