Ναταλία Γεωργοσοπούλου στο epirusgate.gr: «Η διεκδίκηση μιας ζωής ελεύθερης συνδέει την Ουλρίκε Μάινχοφ με το σήμερα»
Η Ναταλία Γεωργοσοπούλου μιλά στο epirusgate.gr για την παράσταση «Ulrike», την Ουλρίκε Μάινχοφ, τον εγκλεισμό και τις εμφανίσεις σε Ιωάννινα και Ηγουμενίτσα.
Συνέντευξη στο epirusgate.gr
Η Ουλρίκε Μάινχοφ, μία από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της μεταπολεμικής Γερμανίας, βρίσκεται στο κέντρο της θεατρικής παράστασης «Ulrike – γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα», που παρουσιάζεται την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στα Ιωάννινα, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, και την Κυριακή 22 Νοεμβρίου στην Ηγουμενίτσα.
Με αφετηρία τις επιστολές που έγραψε η Μάινχοφ κατά τη διάρκεια της φυλάκισής της, από το 1972 έως το 1976, η παράσταση εξερευνά την εμπειρία του εγκλεισμού, της αισθητηριακής απομόνωσης και της ανθρώπινης προσπάθειας να διατηρηθούν η μνήμη, η σκέψη και η επικοινωνία ακόμη και στις πιο ακραίες συνθήκες.
Η ηθοποιός Ναταλία Γεωργοσοπούλου, ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Άλας και μία από τις δημιουργούς της παράστασης, μιλά στο epirusgate.gr για τη θεατρική προσέγγιση των επιστολών, τη σχέση του λόγου με τη ζωντανή μουσική και τα ερωτήματα που γεννά η ιστορία της Μάινχοφ στη σημερινή εποχή.
Στη συνέντευξη αναφέρεται στη διαδρομή της Μάινχοφ από τη δημοσιογραφία στην ένοπλη δράση της RAF, στις συνθήκες της φυλάκισής της και στον τρόπο με τον οποίο η θεατρική δημιουργία επιχειρεί να προσεγγίσει τον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου που βιώνει την απομόνωση.
Μιλά ακόμη για τη συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, τις προηγούμενες θεατρικές εμπειρίες της στην πόλη, τις δυσκολίες των ανεξάρτητων παραγωγών και τη συγκινητική ανταπόκριση του κοινού στο πρόσφατο ταξίδι της παράστασης στο Μαρόκο.
Η παράσταση παρουσιάζεται με μία ηθοποιό και μία βιολίστρια επί σκηνής, σε μια σύνθεση όπου η μουσική και ο λόγος λειτουργούν συμπληρωματικά. Οι επιστολές της Μάινχοφ μεταφράζονται, σύμφωνα με την παραγωγή, για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Η συνέντευξη της Ναταλίας Γεωργοσοπούλου στο epirusgate.gr
- Αυτή την εβδομάδα (Παρασκευή 20 και Σάββατο 21 Νοεμβρίου), θα παρουσιάσετε σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων την παράσταση Ulrike-γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα στο Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα. Πείτε μας λίγα λόγια για την έναρξη αυτής της διαδρομής. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για μία παράσταση για την Ουλρίκε Μάινχοφ;
Η Ουλρίκε Μάινχοφ χαρακτηρίζει τη συνθήκη φυλάκισής της «Toter Trakt», δηλαδή νεκρή πτέρυγα. Στα γράμματά της βλέπει κανείς την προσπάθεια ενός ανθρώπου να συνειδητοποιήσει τι βιώνει κι όσο συνειδητοποιεί τόσο αντιστέκεται στην αλλαγή, στην ερήμωση. Τα κείμενά της είναι το μέσο, μέσω των οποίων το σώμα της δραπετεύει από την συνθήκη της πλήρους αισθητηριακής απομόνωσης που της έχει επιβληθεί. Σε μια κατάσταση όπως λέει η ίδια όπου: «οι αισθήσεις νεκρώνουν, το κεφάλι ραγίζει και σκάει, το νευρικό σύστημα παραλύει», εκείνη συνεχίζει για να μιλήσει τελικά για τη Ζωή, τη Συλλογικότητα για να κραυγάσει Δύναμη.
- Πείτε μας λίγα λόγια και για την ιδέα της παράστασης με μία ηθοποιό και μια βιολίστρια επί σκηνής. Η μουσική διαδραματίζει ισότιμο ρόλο με την υποκριτική στη συγκεκριμένη δουλειά;
Στη σκηνή είμαστε μία μουσικός ( Φανή Βοβώνη και Ρεζάρτα Κρούγια, σε διπλή διανομή) και μια ηθοποιός, εγώ. Ο λόγος και η μουσική, από κοινού, επιχειρούν ένα ταξίδι καταβύθισης στον κόσμο των γραμμάτων της Ουλρίκε Μάινχοφ. Εκεί που ο λόγος δεν αρκεί, έρχεται να συμπληρώσει τη σκέψη το βιολί και αντιστρόφως. Ως ερμηνεύτριες αλληλεπιδρούμε, επιχειρώντας με κάθε μέσο να υπερβούμε την κανονική συνθήκη χρήση της γλώσσας.
Ένας ολόκληρος πολύμορφος κόσμος όπου ο λόγος, το σώμα, η μουσικός με 3 βιολιά επί σκηνής, αποκαλύπτουν τις συχνότητες ενός ανθρώπου σε συνθήκες οριακές.
- Η Ουλρίκε Μάινχοφ αποτελεί μία αμφιλεγόμενη θα λέγαμε προσωπικότητα. Ποια στοιχεία του χαρακτήρα της (μέσα από την έρευνά σας) σας κέντρισαν περισσότερο το ενδιαφέρον;
Η Oυλρίκε Μάινχοφ στα παιδικά της χρόνια ζει τη θηριωδία του ναζισμού, στην εφηβεία πολιτικοποιείται, στη συνέχεια γίνεται μαχόμενη δημοσιογράφος ενώ μετά περνά στην παρανομία με τη RAF. Η εμπειρία όλη η μεταπολεμική συγκεντρώνεται στον αγώνα της να μην επαναληφθούν τα εγκλήματα του παρελθόντος. Στην ανάγκη να υπάρξει ένα διαφορετικό παρόν, φέροντας το τραύμα του Β’Π.Π, τις ζωντανές μνήμες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, τη δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων, την διάλυση κάθε ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Στο τέλος φυλακίζεται σε ειδικά κελιά, λευκά και ηχομονωμένα, που στόχο έχουν την σωματική και ψυχική εξόντωση του κρατούμενου. Στις 9 Μάη του 1976, ημέρα επετείου της αντιφασιστικής νίκης, βρίσκεται νεκρή στο κελί της. Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι αυτοκτόνησε ενώ στη συνέχεια υποστηρίχθηκε ότι δολοφονήθηκε στο κελί της. Η ίδια λίγες μέρες πριν τον θάνατό της είχε πει στην αδερφή της: «Mόνο όσο είσαι ζωντανός μπορείς να σταθείς στα πόδια σου και να παλέψεις. Αν μάθεις πως αυτοκτόνησα, να είσαι σίγουρη ότι ήταν φόνος.»
- Η παράσταση αγγίζει το θέμα του εγκλεισμού και της αισθητηριακής απομόνωσης και θα μπορούσε να αφορά κάθε εγκλεισμό είτε κυριολεκτικό είτε μεταφορικό. Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το νήμα της παράστασης που τη συνδέει με το σήμερα;
Σε συνθήκες απομόνωσης όπου τα πάντα είναι λευκά και ηχομονωμένα, χωρίς κανένα εξωτερικό ερέθισμα ο κρατούμενος βρίσκεται μόνος εσώκλειστος στον χώρο και στο σώμα. Το λευκό γίνεται ο αόρατος, απρόσωπος μηχανισμός που στόχο έχει να συντρίψει τον κρατούμενο. Σέ ένα από τα γράμματα της, αναφέρεται στην Σωφρονιστική Αποικία του Κάφκα και συγκεκριμένα στον κατάδικο που εγγράφεται πάνω στο σώμα του με βελόνες μέχρι να πεθάνει, ο νόμος που παραβιάστηκε.
Μέσα από τα γράμματα της, βλέπει κανείς την πορεία ενός ανθρώπου που αντιστέκεται, που αντέχει, που μετατρέπει τη σιωπή σε θύελλα, που ουρλιάζει για ζωή, ακόμα και όταν η πνοή ζωής την άφηνε. Αυτό θα έλεγα συνδέει την παράσταση με το σήμερα, η διεκδίκηση μιας ζωής ελεύθερης, σε συνθήκες με άλλο τρόπο, όμως και πάλι οριακές.
- Πείτε μας λίγα λόγια για τη συνεργασία σας με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και για τα Ιωάννινα ως σταθμό της περιοδείας σας.
Με μεγάλη χαρά η παράστασή έρχεται στα Ιωάννινα σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, ευχαριστούμε θερμά για την φιλοξενία την καλλιτεχνική διευθύντρια Ρηνιώ Κυριαζή, και το ΔΗΠΕΘΕ. Είναι πολύτιμο να δίνεται η δυνατότητα σε παραστάσεις να περιοδεύουν εκτός της Αθήνας και να νοιώθουν οι δημιουργοί προστατευμένοι.
Τα Ιωάννινα είναι μια πόλη που έχω όμορφες προηγούμενες θεατρικές εμπειρίες, με την παράσταση «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας» και «Σώμα Μήδεια», σε καλλιτεχνική επιμέλεια Σάββα Στρούμπου και την «Ορέστεια» σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, και θυμάμαι τη ζεστασιά και την προσοχή των θεατών. Εύχομαι ως δημιουργοί να μπορέσουμε να μεταφέρουμε τον παλμό των γραμμάτων της Ουλρίκε Μάινχοφ και μαζί, θεατές και ερμηνευτές, να ταξιδέψουμε στον κόσμο των επιστολών της.
- Αμέσως μετά, την Κυριακή 22/11, η παράσταση θα παρουσιαστεί στην Ηγουμενίτσα. Γενικά περιοδεύετε συχνά τις παραστάσεις σας εκτός Αθηνών. Πόσο σημαντικό αλλά και πόσο δύσκολο είναι αυτό το εγχείρημα για μία ανεξάρτητη παραγωγή;
Η παράσταση θα παρουσιαστεί την Κυριακή στο Θέατρο Φάος, και έπειτα θα επιστρέψει μετά τη φθινοπωρινή της περιοδεία στην Αθήνα στο θέατρο Φούρνος. Οι παραστάσεις που έχουν γίνει με την Ομάδα Άλας, στην οποία είμαι ιδρυτικό μέλος, είναι όλες ανεξάρτητες, χειροποίητες, οι συνθήκες να περιοδεύουμε δεν είναι πάντα ευνοϊκές. Για μένα είναι σημαντικό να περιοδεύει μια παράσταση, ζυμώνεται σε διαφορετικούς χώρους, με αλλιώτικο κοινό, βρίσκεται σε κίνηση και σε ζωή και ως δημιουργοί ανοίγουμε τα όρια και την φαντασία.
- Πρόσφατα η παράσταση παρουσιάστηκε στο Μαρόκο. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία και η αποδοχή του κοινού.
Η παράσταση παρουσιάστηκε στη Ραμπάτ του Μαρόκου, στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Jassad», που στα αραβικά σημαίνει «κορμί», συμβολίζοντας τη γυναικεία παρουσία και την ελευθερία της έκφρασης στη σκηνή. Συμμετείχαν κυρίως γυναίκες καλλιτέχνες από την Αίγυπτο, την Τυνησία, το Μαρόκο, τη Γαλλία και εμείς από την Ελλάδα. Το κοινό ήταν κυρίως από το Μαρόκο και στην παράσταση μας υπήρχε μια στιγμή όπου η Μάινχοφ μιλά για τη δύναμη και την αντοχή. Ως θίασος είχαμε αποφασίσει να το πούμε στα αραβικά «Sumud», που είναι και το όνομα του στόλου αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, και τότε αρκετοί θεατές ύψωσαν το χέρι τους και φώναζαν Sumud.. ήταν ανατριχιαστικό.
- Τέλος, ποια είναι τα μελλοντικά σας καλλιτεχνικά σχέδια;
Η «Ulrike- γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα» θα συνεχίσει στην Αθήνα αλλά και σε περιοδεία στο εξωτερικό. Παράλληλα τον Μάρτιο είναι προγραμματισμένη η πρεμιέρα της παράστασης «Ωραία Έρημος η Σάρκα», βασισμένη στην ποίηση της Κατερίνας Αγγελάκη- Ρουκ στο StudioΜαυρομιχάλη, σε δραματουργική επεξεργασία Σάββα Στρούμπου και με την δημιουργική ομάδα να αποτελούν οι ηθοποιοί Γεράσιμος Γεννατάς, Βασιλίνα Κατερίνη κι εγώ, ο μουσικός Γιάννης Ισμυρνιόγλου και η εικαστικός Κατερίνα Σωτηρίου.
Πού και πότε παρουσιάζεται η παράσταση
Ιωάννινα – Παρασκευή 20 και Σάββατο 21 Νοεμβρίου, 21:00
Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα, Παπαδοπούλου 11, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων.
Ηγουμενίτσα – Κυριακή 22 Νοεμβρίου, 20:00
Θέατρο Φάος, Κυρά Βασιλικής 19.
Τα εισιτήρια κοστίζουν 15 ευρώ (γενική είσοδος) και 10 ευρώ (μειωμένο για τις κατηγορίες που προβλέπονται από την παραγωγή). Ισχύουν επίσης εκπτώσεις για ομαδικές κρατήσεις άνω των επτά ατόμων.
Ηλεκτρονική προπώληση: Ιωάννινα και Ηγουμενίτσα.
Ακολούθησε το Epirusgate.gr στο Google News για όλες τις τελευταίες ειδήσεις
πηγή στη Google
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 252033