Ο Φίλιππος Σιάκας στο epirusgate: Κριτική στη ΝΔ, «νομοτέλεια» ο Σαμαράς και ανοιχτό παράθυρο για τον Δήμο Ιωαννιτών (βίντεο)

Έχουν περάσει 11 χρόνια από την τελευταία, δεύτερη υποψηφιότητα του Φίλιππου Σιάκα με τη Νέα Δημοκρατία στο Νομό Ιωαννίνων, μεταξύ των οποίων και μια διετής “περιπέτεια” ξεκάθαρης πολιτικής δίωξης σε βάρος του από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως καταγγέλλει ο ίδιος, στρεφόμενος πλέον στη Δικαιοσύνη για να δικαιωθεί.

Ο γνωστός χειρουργός και νυν διευθυντής της Χειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου “Χατζηκώστα” ξεχωρίζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το “δεξιό” του λόγο και για τις καθαρά πατριωτικές του ιδέες, είναι ενεργός πολίτης με την έννοια αυτή… Επίσης, μετά από μια ανεκπλήρωτη πρόθεσή του για λόγους έξω από αυτόν, να ασχοληθεί με το Δήμο Ιωαννιτών πριν από μερικά χρόνια, δεν κρύβει το ενδιαφέρον του σήμερα, να το πράξει τώρα, εφόσον το εγκρίνουν οι πολίτες, όπως λέει.

Η συζήτηση με τον Φίλιππο Σιάκα, αποκλειστικά για το epirusgate.gr, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, σε μια περίοδο σχετικής αμφισβήτησης για την νυν ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, καθώς πρόκειται για μια φωνή κριτική, στη συνείδηση του κόμματος σε σχέση με ταυτοτικά του ζητήματα, πιστά παραταξιακή που παρά τις σαμαρικές “σειρήνες” και την πίεση που του ασκήθηκε, δεν ενδίδει για μια υποψηφιότητα στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, με το φημολογούμενο, υπό διαμόρφωση κόμμα από τον πρώην Πρωθυπουργό.

Τέλος, σε μια περίοδο που η δημόσια και η ιδιωτική παροχή υπηρεσιών υγείας βρίσκεται στο μικροσκόπιο της δημόσιας συζήτησης και του ελέγχου της κοινής γνώμης, μετά το τραγικό γεγονός του θανάτου μέσα σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, ενός γνωστού πολίτη, έχουν ενδιαφέρον και οι απόψεις που εκφράζει ένας γιατρός που υπηρετεί το λειτούργημα για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες…

Άλλαξε η Νέα Δημοκρατία;

Έντεκα χρόνια μετά την τελευταία υποψηφιότητά του με τη Νέα Δημοκρατία, πόσο ίδιο είναι το κόμμα και πόσο ίδιος παραμένει αυτός… ήταν το πρώτο ερώτημα που θέσαμε. Ο Φίλιππος Σιάκας θεωρεί ότι ο ίδιος έχει αλλάξει πολύ, καθώς, όπως λέει, οι συνθήκες τον ανάγκασαν να αλλάξει. Για τη Νέα Δημοκρατία εκτιμά ότι η κομματική της δομή παραμένει ουσιαστικά ίδια, με τις σημαντικότερες διαφοροποιήσεις να προέρχονται από τα πρόσωπα και κυρίως από την πολιτική σφραγίδα του εκάστοτε αρχηγού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δρυμάδες: Αίσιο τέλος στην αναζήτηση κυνηγού – Εντοπίστηκε ταλαιπωρημένος

Στην περίπτωση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναγνωρίζει μια σαφή προσωπική σφραγίδα στην πορεία του κόμματος, απέναντι στην οποία ασκεί έντονη κριτική. Θεωρεί ότι η σημερινή Νέα Δημοκρατία έχει απομακρυνθεί από τη φυσιογνωμία της λαϊκής δεξιάς στην οποία ο ίδιος είχε ενταχθεί πολιτικά και συνδέει αυτή την εξέλιξη με την παρουσία προσώπων και πολιτικών που προέρχονται από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ. «Είναι γεγονός ότι στη Ν.Δ. έχει παρεισφρήσει όλο το σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Όλη η ατζέντα του σημιτικού ΠΑΣΟΚ εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή από τη Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία σαν λαϊκή δεξιά που ουσιαστικά είχα ενταχθεί και εγώ και γνωρίζαμε τη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει πλέον» τονίζει.

Ο Φίλιππος Σιάκας εντάσσει την κριτική του σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Εκτιμά ότι οι πολιτικές που ακολούθησαν τα παραδοσιακά ευρωπαϊκά κόμματα έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα επιβίωσής τους αλλά και ερωτηματικά στις κοινωνίες και αναφέρεται στην ενίσχυση δεξιότερων πολιτικών σχηματισμών, φέρνοντας ως παράδειγμα τη Γερμανία, με το πάλαι ποτέ κραταιό CDU ή τη Γαλλία.

Τη σημερινή πορεία της Νέας Δημοκρατίας, απόλυτης ταύτισης με την σκληροπυρηνική ευρωπαϊκή πολιτική, τη χαρακτηρίζει αδιέξοδη, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ενέργεια και στις επιπτώσεις της στην οικονομία και στην καθημερινότητα. Εκτιμά ότι η ενεργειακή επάρκεια θα αποτελέσει ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της επόμενης περιόδου και εκφράζει έντονη ανησυχία για τις δυνατότητες της Ευρώπης να αναπληρώσει τις ενεργειακές ποσότητες που χρειάζεται και που σήμερα χάνει, λόγω των πολέμων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. «Νομίζω ότι είναι αδιέξοδο αυτό το πράγμα. Βαδίζει με συστηματική ακρίβεια σε μια αδιέξοδη πολιτική, σε μια κατάσταση που οδηγεί την κοινωνία σε αδιέξοδο».

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στην ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης, εκτιμώντας ότι η απομάκρυνση από τη φθηνή ρωσική ενέργεια έχει επιβαρύνει τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Και αυτό θα επιδεινωθεί έτι περαιτέρω φτάνοντας ενδεχόμενα ακόμα και στην αναγκαστική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας λόγω εξάντλησης των κρατικών αποθεμάτων. Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετεί και το μεταναστευτικό, προειδοποιώντας για τις επιπτώσεις που θεωρεί ότι θα έχει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Η δική του αναφορά στη «λαϊκή δεξιά» συνδέεται κυρίως με την οικονομική και κοινωνική βάση που παραδοσιακά εξέφραζε. Ο κ. Σιάκας υποστηρίζει ότι η μεσαία τάξη, πάνω στην οποία στηρίχθηκαν για δεκαετίες Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, έχει υποστεί μεγάλη συρρίκνωση, ενώ ιδιαίτερα ανήσυχος εμφανίζεται για την κατάσταση του πρωτογενούς τομέα. «Καταρχήν έχει εξαφανιστεί η μεσαία τάξη. Η μεσαία τάξη μέσα στην οποία στηριζόταν τα δύο κυρίως μεγάλα κόμματα. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Φροντίσαν να την εξαφανίσουν» λέει.

Αναφέρεται ακόμη στη συμφωνία για τις εισαγωγές ευρωπαϊκών προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Mercosur, εκτιμώντας ότι δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στα παραγωγικά προβλήματα της Ευρώπης και επισημαίνοντας τις αντιδράσεις αγροτών και κτηνοτρόφων. Για την Ελλάδα υποστηρίζει ότι η υποχώρηση του πρωτογενούς τομέα έχει ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις, οι αντιδράσεις ωστόσο, παραμένουν παραδόξως χλιαρές. Ή μάλλον δικαιολογημένα χλιαρές γιατί όπως λέει, “Το 1974 μέχρι το 1981 η αγροτική τάξη, ο αγροτικός τομέας απασχολούσε το 22 με 24% του ελληνικού λαού. Αυτή τη στιγμή είναι κάτω από 4%“.

Στο μεταναστευτικό ο Φίλιππος Σιάκας επιμένει σε μια θέση που, όπως υπενθυμίζει, είχε διατυπώσει ήδη από το 2012. Υποστηρίζει ότι από τότε είχε προειδοποιήσει για την εξέλιξή του και είχε προτείνει συγκεκριμένα μέτρα, θεωρώντας σήμερα ότι αρκετές από τις εκτιμήσεις του επιβεβαιώθηκαν.

Συνδέει άμεσα το μεταναστευτικό με το δημογραφικό και την υπογεννητικότητα, χρησιμοποιώντας ως ιστορικό παράδειγμα τη Σπάρτη και την πληθυσμιακή συρρίκνωση που, κατά την άποψή του, συνέβαλε στην παρακμή της. Για την Ελλάδα εκφράζει έντονη ανησυχία για τη μείωση των γεννήσεων και θεωρεί λανθασμένη την αντιμετώπιση του δημογραφικού μέσω της αναπλήρωσης του πληθυσμού από ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές.

«Άρα, εάν αναπληρώσουμε αυτόν τον πληθυσμό με ετερόκλητα στοιχεία, τα οποία δεν ξέρουμε καν τι καταγωγή, από πού προέρχονται, ποιοι είναι αυτοί που έρχονται εδώ πέρα, τα οποία έρχονται αφιλτράριστα, τα οποία ουσιαστικά είναι σαν να έρχεται ένας καινούργιος στρατός, διότι όλοι αυτοί δεν συνοδεύονται από γυναικόπαιδα, τα παιδιά είναι λίγα, όλοι αυτοί είναι ηλικίας από 15 έως 30 ετών, δηλαδή στρατεύσιμοι άνδρες». Ο ίδιος θεωρεί ότι η απάντηση στην υπογεννητικότητα βρίσκεται σε μια οργανωμένη δημογραφική πολιτική, με ουσιαστική στήριξη των γυναικών και της οικογένειας και με κοινωνικές πολιτικές που θα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την αύξηση των γεννήσεων.

Αποδέχεται τη μετανάστευση ως ένα διαχρονικό φαινόμενο και επιμένει στην ανάγκη να πραγματοποιείται με ελεγχόμενο τρόπο και σε αριθμούς που, κατά την εκτίμησή του, επιτρέπουν την αφομοίωση των μεταναστών από την κοινωνία υποδοχής. «Μπορεί να υπάρχει μετανάστευση και πάντα υπήρχε και θα υπάρχει. Το θέμα είναι ότι πρέπει να είναι ελεγχόμενοι για να μπορεί να αφομοιώνεται από τον ντόπιο πληθυσμό. Το 10% των μεταναστών δεν μπορεί να αφομοιωθεί από οποιοδήποτε πληθυσμό, όποιος και να είναι αυτός. Τότε υπάρχει αντικατάσταση του πληθυσμού. Άρα βλέπουμε δηλαδή ότι αυτό το πρόβλημα θα διογκωθεί».

Νομοτέλεια το κόμμα Σαμαρά 

Ο Φίλιππος Σιάκας ξεκαθαρίζει ότι αυτή την περίοδο δεν έχει αποφασίσει να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή με τον τρόπο που είχε δραστηριοποιηθεί στο παρελθόν. Διατηρεί και εκφράζει δημόσια τις πολιτικές του απόψεις, θεωρώντας ότι αυτό αποτελεί δικαίωμά του ως πολίτη, χωρίς να το συνδέει σήμερα με απόφαση για νέα υποψηφιότητα.

Για τη δημιουργία κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, πάντως, η εκτίμησή του συνδέεται με τη διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού από τη Νέα Δημοκρατία και με τις αλλαγές που ο ίδιος θεωρεί ότι έχουν συντελεστεί στην πολιτική φυσιογνωμία της παράταξης. «Το εγχείρημα του Σαμαρά είναι μια νομοτέλεια μετά την διαγραφή του. Και επειδή ερχόμενο το σημιτικό ΠΑΣΟΚ στην Νέα Δημοκρατία έδιωξε κάποιους που ήταν νεοδημοκράτες παραδοσιακοί. Κάπου πρέπει να πάνε αυτοί. Κάπου πρέπει να στεγαστούν» λέει.

Κατά τον ίδιο, ένα τμήμα των παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας αναζητεί πλέον πολιτική έκφραση στον χώρο της δεξιάς. Δηλώνει ότι ο ίδιος δεν πιστεύει πολιτικά στην έννοια του Κέντρου, το οποίο χαρακτηρίζει ασαφή χώρο, και εκτιμά ότι οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι είναι πιθανότερο να κατευθυνθούν σε νέους σχηματισμούς της δεξιάς. Στο σημείο αυτό αναφέρεται και στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στον τρόπο με τον οποίο, κατά τον ίδιο, έχει προσδιορίσει την πολιτική του ταυτότητα. «Τον Κυριάκο άκουσα να λέει ότι εγώ δεν είμαι δεξιός, είμαι κεντρώος φιλελεύθερος. Και από εκείνη τη στιγμή δεν ξέρω πόσο δηλαδή αυτό το πράγμα μπορεί να αντιπροσωπεύει τον μέσο νεοδημοκράτη».

Η συνεργασία του Αντώνη Σαμαρά με το ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο του σκληρού μνημονίου δεν έρχεται σε αντίφαση με τη σημερινή κριτική για την παρουσία στελεχών του σημιτικού ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία, ρωτήσαμε τον γιατρό και απαντώντας διαχώρισε τις δύο περιπτώσεις. Θεωρεί διαφορετική την κυβερνητική συνεργασία δύο αυτοτελών κομμάτων από την ενσωμάτωση στελεχών διαφορετικής πολιτικής προέλευσης στο εσωτερικό ενός κόμματος.

Για τα κίνητρα τέλος του Αντώνη Σαμαρά εκτιμά ότι η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα δεν μπορεί να ερμηνευθεί από την προηγούμενη εμπειρία της Πολιτικής Άνοιξης. Την αποδίδει στις πολιτικές ανησυχίες και στη δυσαρέσκεια ενός τμήματος του παραδοσιακού χώρου της Νέας Δημοκρατίας. «Προφανώς υπήρχαν κάποιες ανησυχίες, προφανώς υπάρχουν δυσαρεστημένοι οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν έναν χώρο ο οποίος να προσομοιάζει προς το πρότυπο της ΝΔ, γι’ αυτό και δημιούργησε και δημιουργείται αυτό το κόμμα. Δεν βλέπω άλλο λόγο να υπάρχει».

Η ενασχόληση με την τοπική αυτοδιοίκηση

Έχοντας συμπληρώσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στην ιατρική και 36 χρόνια στο Νοσοκομείο «Χατζηκώστα», με εξαίρεση τη διετία κατά την οποία βρέθηκε εκτός νοσοκομείου, ο Φίλιππος Σιάκας θεωρεί ότι έχει πλέον ολοκληρώσει έναν μεγάλο επιστημονικό κύκλο.

Ανοίγοντας μια παρένθεση για εκείνη τη διετία μιλά χαρακτηρίζοντάς την «σκοτεινή» υπόθεση με πολλούς εμπλεκόμενους, την οποία έχει ήδη οδηγήσει στη Δικαιοσύνη. Διευκρινίζει ότι έχει προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια, διεκδικώντας και αποζημιώσεις, ενώ αναφέρεται ονομαστικά στον Παύλο Πολάκη, ως ιθύνοντα νου αυτής της επιχείρησης σε βάρος του.

Επιστρέφοντας στο ενδεχόμενο ενασχόλησής του με την τοπική αυτοδιοίκηση, συνδέει μια πιθανή υποψηφιότητα με την εμπειρία που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια και με ένα σχέδιο για τα Ιωάννινα που, όπως αναφέρει, υπήρχε ήδη από το 2014. Προς το παρόν δεν εμφανίζεται αποφασισμένος να είναι υποψήφιος στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, επισημαίνοντας ότι απέχουν ακόμη χρονικά.

«Από εκεί και πέρα, αν αποφασίσω να κατεβώ στις τοπικές εκλογές, που δεν το βλέπω ακόμα, είναι πολύ μακριά, τότε θα προσπαθήσω να προσφέρω την εμπειρία που έχω, την οργανωτική εμπειρία που έχω, συν το όραμα που υπάρχει για τα Γιάννενα, που υπήρχε από το 2014 και τα λοιπά. Αυτό δεν νομίζω ότι είναι αθέμιτο. Νομίζω ότι είναι θεμιτό και αυτό αν γίνει θα τεθεί στην κρίση των ψηφοφόρων των Ιωαννίνων, της πόλης των Ιωαννίνων. Αυτοί θα αποφασίσουν τελικά αν και πώς κατά πόσο εγώ μπορώ ή δεν μπορώ. Είμαι ικανός ή δεν είμαι ικανός» λέει συγκεκριμένα.

Οι γιατροί χωρίς ηθική και το δημόσιο σύστημα υγείας

Με αφορμή όσα αποκαλύπτονται μετά τον θάνατο του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη, αφότου επισκέφθηκε ιδιωτικό ιατρείο, ο Φίλιππος Σιάκας στέκεται πρωτίστως στην ηθική που, κατά την άποψή του, οφείλει να διέπει την άσκηση της ιατρικής. Θεωρεί ότι το θεσμικό πλαίσιο και οι έλεγχοι μπορούν να θέσουν κανόνες λειτουργίας, με την προσωπική ευθύνη του γιατρού να παραμένει καθοριστική: «Να σας πω αν κάποιος ρέπει προς την… διολισθαίνει δηλαδή στην απατεωνιά, ό,τι και να είναι, σε όποιο επάγγελμα και να είναι, είτε γιατρός, είτε μηχανικός, είτε δικηγόρος, είτε λειτουργός, οπουδήποτε, τότε θα κάνει αυτό που σκέφτεται. Δεν μπορεί μια νομοθεσία να αντικαταστήσει την ηθική, προσέξτε τι λέω, δεν μπορεί καμία νομοθεσία να αντικαταστήσει την ηθική του εκάστοτε προσώπου. Αν θεωρήσουμε επιστήμη, γιατί αυτό που κάνουν αυτοί δεν ήταν καν επιστήμη».

Φέρνει ως παράδειγμα τη δική του πρακτική στο ιδιωτικό ιατρείο του. Παρότι διαθέτει πολυετή χειρουργική εμπειρία, αναφέρει ότι αποφεύγει ακόμη και μικρές επεμβάσεις στον συγκεκριμένο χώρο, έχοντας επίγνωση των επιπλοκών που μπορούν να παρουσιαστούν ακόμη και σε μια φαινομενικά απλή ιατρική πράξη.

«Είμαι τόσα χρόνια χειρουργός, δεν μπορώ να κάνω μικροεπεμβάσεις; Δεν τις κάνω όμως, γιατί γνωρίζω ποια θα είναι τα αποτελέσματα ή οι επιπλοκές ή τα συμβάματα που μπορούν να συμβούν κατά τη διάρκεια μιας μικροεπέμβασης που θεωρούν όλοι, έλα ρουτίνα είναι», λέει, για να καταλήξει κατηγορηματικά: «Είναι το καινούριο λεξιλόγιο που έχουμε βρει στην ελληνική γλώσσα. Έλα ρουτίνα είναι. Ωραία και εγώ συμφωνώ ότι είναι ρουτίνα. Γιατί δεν έρχεσαι εσύ να το κάνεις αφού είναι ρουτίνα. Τίποτα δεν είναι ρουτίνα επομένως».

Για τον ρόλο των Ιατρικών Συλλόγων σημειώνει ότι υπάρχει συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο οφείλει να κινείται κάθε γιατρός. Θεωρεί πρακτικά αδύνατο να υπάρχει διαρκής φυσικός έλεγχος κάθε ιδιωτικού ιατρείου και επισημαίνει ότι παράνομος εξοπλισμός μπορεί να αποκρυφθεί ακόμη και κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου. Στο πλαίσιο αυτό θεωρεί σημαντικές και τις καταγγελίες των ίδιων των ασθενών όταν διαπιστώνουν παράνομες πρακτικές.

Για την προστασία του ασθενούς δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ενημέρωση πριν από οποιαδήποτε ιατρική πράξη και στη δυνατότητα αναζήτησης δεύτερης ή και τρίτης ιατρικής γνώμης. Αναγνωρίζει παράλληλα την ευθύνη των ελεγκτικών μηχανισμών, χωρίς να εμφανίζεται σε θέση να αξιολογήσει εάν στη συγκεκριμένη υπόθεση οι προηγούμενοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο.

Η συζήτηση περνά στη συνέχεια στο δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο ο Φίλιππος Σιάκας γνωρίζει εκ των έσω επί δεκαετίες. Θυμάται ότι ήδη από τη δεκαετία του 1990 προειδοποιούσε για τη γήρανση του προσωπικού του ΕΣΥ και την ανάγκη έγκαιρης ανανέωσής του.

Για τη Χειρουργική Κλινική του «Χατζηκώστα», της οποίας είναι σήμερα διευθυντής, δίνει μια διαφορετική εικόνα σε ό,τι αφορά το ιατρικό προσωπικό. Όταν ξεκίνησε, όπως αναφέρει, υπηρετούσαν πέντε ειδικοί γιατροί, αριθμός που διατηρήθηκε για περίπου 25 με 30 χρόνια. Σήμερα η κλινική διαθέτει δέκα ειδικούς και οκτώ ειδικευόμενους. «Εγώ τους έχω διπλασιάσει. Είμαστε τώρα 10 ειδικοί. Είμαστε και 8 ειδικευόμενοι. Είμαστε 18 γιατροί. Είναι πάρα πολύ για μια κλινική. Είναι στα όριά της, δηλαδή, του προσωπικού, του ιατρικού προσωπικού».

Διαφορετική είναι ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση στο νοσηλευτικό προσωπικό. Περιγράφει περιπτώσεις νοσηλευτών που μετακινούνται σε διοικητικές υπηρεσίες, εξακολουθώντας όμως να καταλαμβάνουν οργανικά τη νοσηλευτική θέση τους, με αποτέλεσμα το κενό που αφήνουν στην πραγματική λειτουργία των κλινικών να μην μπορεί να αναπληρωθεί. Σημειώνει πάντως ότι αυτή την περίοδο αναμένονται νέες προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού στο νοσοκομείο.

Αποτιμώντας συνολικά την πορεία της δημόσιας υγείας σε σχέση με το παρελθόν, εκτιμά ότι οι μεγάλες αλλαγές στους οργανισμούς του ΕΣΥ συντελούνται δύσκολα. Εστιάζει ιδιαίτερα στη διαχείριση των προμηθειών, υποστηρίζοντας ότι φαινόμενα υπερβολικών δαπανών που χαρακτήρισαν προηγούμενες δεκαετίες έχουν πλέον περιοριστεί σημαντικά.

Η συνολική του αποτίμηση για τις υπηρεσίες που παρέχουν τα δημόσια νοσοκομεία είναι θετική. Και στο σημείο αυτό αποκαλύπτει ένα σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη στο «Χατζηκώστα»: την εισαγωγή της ρομποτικής χειρουργικής στη Χειρουργική Κλινική. «Θέλουμε να φέρουμε και ρομποτική χειρουργική στα Γιάννενα και να είμαστε η πρώτη κλινική που θα εφαρμόσει το σύστημα ρομπότ στην περιοχή μας».

Όπως αναφέρει, υπάρχει η υποστήριξη της διοίκησης του νοσοκομείου και βρίσκεται σε εξέλιξη η προσπάθεια εξασφάλισης χρηματοδότησης. Συνδέει το εγχείρημα με την παράδοση της Χειρουργικής Κλινικής του «Χατζηκώστα» στις νέες τεχνικές, υπενθυμίζοντας την πρωτοποριακή πορεία της στη λαπαροσκοπική χειρουργική επί διεύθυνσης Τζιμογιάννη. Για τον ίδιο, αυτή η πορεία πρέπει να συνεχιστεί και με τη μετάβαση στη ρομποτική χειρουργική.