Ο Κων/νος Τζαβέλλας μίλησε για την ιστορική κληρονομιά της Σουλιώτικης οικογένειας των Τζαβελλαίων

Μια βαθιά συγκινητική και γεμάτη ήθος συζήτηση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026 με προσκεκλημένο τον Κωνσταντίνο (Κώστα) Λ. Τζαβέλλα, απόγονο 8ης γενιάς του θρυλικού Καπετάν Λάμπρου Τζαβέλλα. Στην εκδήλωση «Ενοριακό Αρχονταρίκι» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την οποία συντόνισε ο καταξιωμένος συγγραφέας και Πρόεδρος της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς κ. Στέφανος Μίλεσης, ο κ. Τζαβέλλας καθήλωσε το κοινό ξεδιπλώνοντας το μεγαλείο της οικογένειάς του, που βρίσκεται σε άρρηκτη σύνδεση με την ιστορία του ελληνικού έθνους.

Ο κ. Τζαβέλλας μοιράστηκε πτυχές της παιδικής του ηλικίας, περιγράφοντας ένα σπίτι που έμοιαζε με ζωντανό μουσείο, γεμάτο σπαθιά, πορτρέτα και χειρόγραφα. Ωστόσο, όπως ο ίδιος υπογράμμισε με νόημα, η πραγματική του κληρονομιά δεν ήταν τα αντικείμενα, αλλά η πνευματική διαπαιδαγώγηση και το αίσθημα του πατριωτισμού.

Μετά την αποκατάσταση της πατρογονικής κατοικίας του Λάμπρου Τζαβέλλα στο Σούλι από τον πατέρα του, και τη δωρεά της ιστορικής οικίας της Ναυάκτου στο Κράτος, ο ίδιος κάνει ό,τι μπορεί για να μεταλαμπαδεύσει τη σουλιώτικη ψυχή στη νέα γενιά.

Ανέδειξε τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της πορείας των Τζαβελλαίων: Η επιστολή του 1792 προς τον Αλή πασά, όταν ο γενάρχης Λάμπρος Τζαβέλλας προθυμοποιήθηκε να θυσιάσει τον 18χρονο γιο του Φώτο, παρά να παραδώσει το Σούλι στον δόλιο τύραννο. Η σφαγή του Φαλήρου (1827), όπου 16 μέλη της οικογένειας Τζαβέλλα έπεσαν στο πεδίο της μάχης, αρνούμενοι να υποχωρήσουν ακόμα και μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη. Ο μετεπαναστατικός πρωθυπουργός και υπουργός Στρατιωτικών Κίτσος Τζαβέλλας, ο οποίος, επιδεικνύοντας απόλυτη αξιοκρατία, απέβαλε τον ίδιο του τον γιο από τη Σχολή Ευελπίδων λόγω συμμετοχής σε σπουδαστική στάση. Ο παππούς του, Ίλαρχος Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, ο οποίος έπεσε ηρωικά στην Πρεμετή στις 2 Δεκεμβρίου 1940, μετά από 11 νικηφόρες μάχες, σφραγίζοντας με το αίμα του τη νεότερη ελληνική ιστορία.

Με σπάνια σεμνότητα, κρατάει ζωντανή τη φλόγα 177 προγόνων του που θυσιάστηκαν στους εθνικούς αγώνες, από τα προεπαναστατικά χρόνια μέχρι το έπος του 1940. Ο Κώστας Τζαβέλλας, που δεν είναι απλώς ένας θεματοφύλακας κειμηλίων, αλλά αναδεικνύει το διαχρονικό μήνυμα των Σουλιωτών με συνείδηση και ιστορική ευθύνη, αποδεικνύεται ότι το «χρέος» για εκείνον δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά καθημερινή πράξη ζωής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πηγές Άρτας: Τίμησαν το Έπος του ’40 – Η ιστορία των 150 Πηγιωτών που πολέμησαν

Υπήρξε διαρκής η προσφορά της οικογένειας, από τον 16χρονο Νικόλαο Τζαβέλλα που κατατάχθηκε κρυφά στον Μακεδονικό Αγώνα, μέχρι τις θυσίες στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Το όραμά του είναι ξεκάθαρο: Το Σούλι πρέπει να αναγνωριστεί ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής σημασίας. Η παρουσία του κ. Κώστα Τζαβέλλα στον Πειραιά υπενθύμισε σε όλους ότι οι αγώνες των προγόνων δεν είναι παρελθόν, αλλά το μοναδικό μας εφόδιο για το μέλλον.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η θαρραλέα ιστορική ανάλυση της Μικρασιατικής Καταστροφής, όπου ο κ. Τζαβέλλας, βασιζόμενος σε οικογενειακές μαρτυρίες, καυτηρίασε τις πολιτικές διαιρέσεις μεταξύ βενιζελικών και βασιλικών που αποδιοργάνωσαν το μέτωπο.