Παραμέληση και επικινδυνότητα στην παιδική χαρά στην πλατεία Κατσικάς

Την έντονη ανησυχία και απογοήτευσή του για την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η παιδική χαρά στην πλατεία της Κατσικάς εκφράζει δημόσια ο κάτοικος Χρήστος Γιώτης, μέσω ανοιχτής επιστολής προς τον Δήμαρχο και τους Αντιδημάρχους Ιωαννίνων.

Ο κ. Γιώτης, μεταφέροντας τις ανησυχίες πολλών γονιών της περιοχής, περιγράφει μια σειρά από σοβαρά προβλήματα που καθιστούν τον χώρο όχι μόνο ακατάλληλο αλλά και επικίνδυνο για τα παιδιά, ζητώντας άμεση παρέμβαση για την αποκατάσταση και αναβάθμισή του.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

Αξιότιμε Κύριε Δήμαρχε
Αξιότιμοι Αντιδήμαρχοι .

Σας απευθύνουμε το παρόν όχι μόνο ως πολίτες, αλλά κυρίως ως άνθρωποι που βλέπουμε καθημερινά την καρδιά της γειτονιάς μας να χάνει τον παλμό της. Αναφερόμαστε στην παιδική χαρά στην πλατεία Κατσικας έναν χώρο που άλλοτε έσφυζε από παιδικά γέλια, φωνές και ζωή — και που σήμερα έχει μετατραπεί σε εικόνα παραμέλησης και θλίψης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με κατάνυξη εορτάστηκε στην αρχαία Απολλωνία η μνήμη έξι τοπικών μαρτύρων

Η παιδική χαρά αυτή δεν είναι απλώς ένα σύνολο από κούνιες και τσουλήθρες. Είναι ένα ζωντανό κύτταρο της γειτονιάς. Είναι ο χώρος που τα παιδιά μας έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο παιχνίδι, οι γονείς τα πρώτα τους άγχη και οι παππούδες τα πρώτα χαμόγελα της επόμενης γενιάς. Είναι το σημείο αναφοράς μας, μια μικρή ανάσα χαράς μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα.

Δυστυχώς, η σημερινή της εικόνα μας πληγώνει βαθιά.
Το δάπεδο ασφαλείας είναι φθαρμένο, με σημεία επικίνδυνα, που εγκυμονούν κινδύνους για πτώσεις.
Η περίφραξη είναι σπασμένη, αφήνοντας τον χώρο εκτεθειμένο, με ανοιχτά περάσματα προς τον δρόμο.
Ο φωτισμός ανεπαρκής, το βράδυ επικρατεί σκοτάδι και ανασφάλεια.
Παιχνίδια έχουν αφαιρεθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί .
Ο γενικός χώρος δείχνει ξεχασμένος — λες και δεν υπάρχει κανείς να τον προσέξει.

Αυτή η παραμέληση δεν είναι απλώς αισθητική. Είναι βαθιά ανθρώπινη.
Όταν παραμελούμε τις παιδικές χαρές, παραμελούμε τα παιδιά. Παραμελούμε τη χαρά τους, την ασφάλειά τους, τη δυνατότητά τους να αναπτυχθούν μέσα σε ένα περιβάλλον που τους σέβεται.
Η εικόνα αυτή στέλνει ένα μήνυμα: «δεν νοιαζόμαστε». Κι αυτό είναι το πιο θλιβερό απ’ όλα.

Όμως εμείς νοιαζόμαστε.
Και γι’ αυτό σας απευθυνόμαστε με σεβασμό αλλά και έντονη ανάγκη: παρακαλούμε για άμεση παρέμβαση στον χώρο. Για επιδιόρθωση, καθαριότητα, φροντίδα.
Δεν ζητάμε τίποτα υπερβολικό. Ζητάμε τα βασικά. Ζητάμε να μπορεί ένα παιδί να παίξει με ασφάλεια. Να μπορεί μια μητέρα να καθίσει σε ένα παγκάκι χωρίς φόβο. Να μπορούμε όλοι να χαρούμε τον χώρο που μας ανήκει — όχι στα χαρτιά, αλλά στη ζωή.

Η παιδική χαρά δεν είναι απλώς μια υποδομή. Είναι μνήμη, είναι παρόν, είναι επένδυση στο μέλλον.
Κάθε βίδα που λείπει, κάθε ξύλο που σαπίζει, κάθε δάπεδο που έχει ξεκολλήσει, είναι μια πληγή στον κοινό μας ιστό. Μην την αφήσετε να μείνει ανοιχτή.

Ελπίζουμε πραγματικά στη θετική και άμεση ανταπόκρισή σας.
Η γειτονιά έχει ανάγκη από δράσεις ουσίας και μηνύματα φροντίδας. Και τα παιδιά μας — το μέλλον μας — αξίζουν κάτι καλύτερο από την εγκατάλειψη.

Με τιμή και ειλικρινή προσδοκία
Γιώτης Χρήστος