Πολλές γνωριμίες, λίγη σύνδεση: γιατί νιώθουμε μόνοι;
Η ψυχολόγος Αικατερίνη Μπαλτζή εξηγεί γιατί η μοναξιά μπορεί να υπάρχει ακόμη και μέσα στις κοινωνικές σχέσεις και προτείνει πρακτικούς τρόπους για ουσιαστικότερη επικοινωνία.
Μια έξοδος με φίλους, αρκετές συζητήσεις, μηνύματα που συνεχίζουν να φτάνουν στο κινητό. Η ημέρα μοιάζει γεμάτη επαφή. Κι όμως, επιστρέφοντας στο σπίτι, μπορεί να παραμένει η αίσθηση ότι κάτι έλειψε. Μιλήσαμε για τη δουλειά, σχολιάσαμε όσα συμβαίνουν, γελάσαμε. Δεν βρήκαμε, όμως, τη στιγμή να πούμε τι πραγματικά μας απασχολεί. Ή δεν αισθανθήκαμε αρκετά άνετα για να το κάνουμε.
Νιώθουμε μόνοι όταν οι σχέσεις δεν μας προσφέρουν τη συντροφιά, την κατανόηση ή την οικειότητα που χρειαζόμαστε. Μερικές φορές αυτό συμβαίνει επειδή αλλάζει η ζωή μας. Μια μετακόμιση, ένας χωρισμός ή μια απώλεια μπορούν να μας στερήσουν επαφές που άλλοτε θεωρούσαμε δεδομένες (World Health Organization, 2025).
Η μοναξιά, όμως, μπορεί να εμφανιστεί και μέσα στις σχέσεις που έχουμε. Αν στο παρελθόν νιώσαμε ότι μας έκριναν όταν μιλήσαμε για κάτι δύσκολο, μπορεί να διστάζουμε να μοιραστούμε όσα μας απασχολούν, ακόμη και με ανθρώπους που νοιάζονται για εμάς.
Κι όταν η μοναξιά επιμένει, μπορεί να γινόμαστε πιο ευαίσθητοι σε πιθανά σημάδια απόρριψης. Ένα μήνυμα που μένει αναπάντητο μπορεί τότε να μας φανεί ένδειξη αδιαφορίας και να μας κάνει να κρατήσουμε απόσταση. Αυτή η απόσταση μπορεί να μας προστατεύει προσωρινά από μια πιθανή απογοήτευση, αλλά και να περιορίζει τις ευκαιρίες μας να νιώσουμε ξανά κοντά στους άλλους (Hawkley & Cacioppo, 2010).
Πρακτικά βήματα για να έρθουμε πιο κοντά στους άλλους
Μερικές φορές επιθυμούμε μεγαλύτερη εγγύτητα, αλλά φοβόμαστε την ανταπόκριση.
Αποφεύγουμε να μιλήσουμε για κάτι δύσκολο, μήπως κουράσουμε ή εκτεθούμε (Hawkley & Cacioppo, 2010). Ένα πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσουμε αν αυτό που μας λείπει περισσότερο είναι η συντροφιά, η δυνατότητα να μιλήσουμε ανοιχτά ή το αίσθημα ότι ανήκουμε κάπου. Αν χρειαζόμαστε περισσότερη οικειότητα, μπορούμε να μοιραστούμε κάτι που μας απασχολεί με έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε, στον βαθμό που νιώθουμε άνετα, και να παρατηρήσουμε πώς ανταποκρίνεται (Laurenceau et al., 1998). Όταν αναζητούμε νέες σχέσεις, μπορούμε να δοκιμάσουμε μια δραστηριότητα με τακτικές συναντήσεις, όπως ένα ομαδικό μάθημα, οργανωμένες εκδρομές ή μια εθελοντική δράση. Οι επαναλαμβανόμενες συναντήσεις προσφέρουν ευκαιρίες να γνωριστούμε σταδιακά, χωρίς την πίεση να δημιουργηθεί αμέσως μια στενή φιλία (Hall, 2019).
Στα κοινωνικά δίκτυα, οι περισσότερες συσχετίσεις ανάμεσα στη χρήση τους και την ευεξία είναι μικρές και τα ευρήματα διαφέρουν ανάλογα με το πλαίσιο της χρήσης (Godard & Holtzman, 2024). Στην πράξη, μπορούμε να αναρωτηθούμε αν η χρήση τους μάς βοηθά να κρατάμε επαφή ή αν, όταν κλείνουμε την εφαρμογή, εξακολουθεί να μας λείπει μια κουβέντα.
Πότε χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη
Αν το αίσθημα της μοναξιάς επιμένει, μας επιβαρύνει σημαντικά ή συνοδεύεται από έντονη αποφυγή και χαμηλή διάθεση, αξίζει να αναζητήσουμε επαγγελματική υποστήριξη. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διερεύνηση των αναγκών μας, των προσδοκιών από τις σχέσεις και των μοτίβων που δυσκολεύουν την προσέγγιση των άλλων (Birken et al., 2026).
Μια πόλη μπορεί να προσφέρει πολλούς χώρους συνάντησης. Μέσα σε αυτούς, όμως, κάθε άνθρωπος εξακολουθεί να χρειάζεται σχέσεις στις οποίες να αισθάνεται ότι έχει θέση και ότι όσα λέει βρίσκουν ανταπόκριση. Η αναγνώριση αυτής της ανάγκης μάς επιτρέπει να δούμε πιο προσεκτικά τι ζητάμε από την επικοινωνία μας και πού μπορούμε να αρχίσουμε να το καλλιεργούμε.
Ψυχολόγος MSc, Ψυχοθεραπεύτρια CBT
Αικατερίνη Γ. Μπαλτζή
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Birken, M., Ikhtabi, S., Steare, T., Johnson, S., Benedetto, G., Lin, F., Scott, H. R., Harju-Seppänen, J., McCloud, T., Shafran, R., & Pitman, A. (2026). Investigating the effectiveness of interventions intended to reduce loneliness using psychological strategies and a theory of change: A systematic review of interventional studies and meta-analysis. BMC Psychology, 14(1), Article 131. https://doi.org/10.1186/s40359-025-03639-3
Godard, R., & Holtzman, S. (2024). Are active and passive social media use related to mental health, wellbeing, and social support outcomes? A meta-analysis of 141 studies. Journal of Computer-Mediated Communication, 29(1), Article zmad055. https://doi.org/10.1093/jcmc/zmad055
Hall, J. A. (2019). How many hours does it take to make a friend? Journal of Social and Personal Relationships, 36(4), 1278–1296. https://doi.org/10.1177/0265407518761225
Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. (2010). Loneliness matters: A theoretical and empirical review of consequences and mechanisms. Annals of Behavioral Medicine, 40(2), 218–227. https://doi.org/10.1007/s12160-010-9210-8
Laurenceau, J. P., Barrett, L. F., & Pietromonaco, P. R. (1998). Intimacy as an interpersonal process: The importance of self-disclosure, partner disclosure, and perceived partner responsiveness in interpersonal exchanges. Journal of Personality and Social Psychology, 74(5), 1238–1251. https://doi.org/10.1037/0022-3514.74.5.1238
World Health Organization. (2025, June 30). Social connection. https://www.who.int/news-room/questions-and-answers/item/social-connection
Ακολούθησε το Epirusgate.gr στο Google News για όλες τις τελευταίες ειδήσεις
πηγή στη Google
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 252033