Με προσεκτική αισιοδοξία υποδέχθηκε η Ρωσία τη συμφωνία προσέγγισης που επετεύχθη στην Ουάσινγκτον μεταξύ των ηγετών της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, η οποία αποσκοπεί στην οριστική επίλυση της πολύχρονης εδαφικής διαμάχης μεταξύ των δύο πρώην σοβιετικών δημοκρατιών του Καυκάσου.
Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε τη συνάντηση «θετική» και σημείωσε ότι η πρωτοβουλία αυτή ενδέχεται να συμβάλει στην προώθηση ενός βιώσιμου ειρηνευτικού προγράμματος στην περιοχή.
Ωστόσο, η Μόσχα δεν παρέλειψε να εκφράσει επιφυλάξεις σχετικά με τον ρόλο εξωτερικών – μη περιφερειακών – παραγόντων, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, τονίζοντας ότι:
«Η εμπλοκή μη περιφερειακών δυνάμεων θα πρέπει να ενισχύει – και όχι να περιπλέκει – την ειρηνευτική διαδικασία.»
Το Κρεμλίνο τόνισε επίσης την ανάγκη οι δύο χώρες να διατηρούν άμεσο διάλογο χωρίς εξωτερική παρέμβαση, ενώ επανέλαβε τη σημασία της στήριξης από γειτονικές περιφερειακές χώρες, όπως η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, για την εξεύρεση μόνιμων λύσεων.
Τέλος εποχής για μια αιματηρή διαμάχη;
Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν εμπλακεί σε δύο πολέμους τα τελευταία 30 χρόνια, κυρίως για το καθεστώς περιοχών όπως το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, προκαλώντας χιλιάδες θύματα και εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους.
Η νέα συμφωνία, που χαρακτηρίστηκε ως «σημαντικό βήμα προς τα εμπρός» από το ΝΑΤΟ, ήρθε ως αποτέλεσμα της συνάντησης των ηγετών των δύο χωρών στην Ουάσινγκτον, παρουσία του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δήλωσε ότι οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να βάλουν τέλος στην εδαφική τους διένεξη.
Η Αρμενία είναι κυρίως χριστιανική, ενώ το Αζερμπαϊτζάν κυρίως μουσουλμανικό, και παρά τις ιστορικές και πολιτιστικές διαφορές, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, κυρίως με τη μεσολάβηση διεθνών οργανισμών και κρατών.
Σκιά ψυχροπολεμικής καχυποψίας
Η ρωσική αντίδραση αποτυπώνει την ανησυχία της Μόσχας για την αυξανόμενη επιρροή των ΗΠΑ στον Καύκασο, μια περιοχή που παραδοσιακά θεωρεί ζώνη επιρροής της. Το ρωσικό ΥΠΕΞ έκανε αναφορά στην «ατυχή εμπειρία» των δυτικών παρεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, θέλοντας έτσι να προειδοποιήσει για τις πιθανές επιπτώσεις μιας δυτικοκεντρικής επίλυσης του προβλήματος.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ