ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

Η επιλογή της Ισλανδίας και η ενίσχυση της ακροδεξιάς στη Γερμανία ανοίγουν ξανά τη συζήτηση για την κρίση εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ανάγκη επιστροφής σε ένα κοινό πολιτικό και κοινωνικό όραμα.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, αλλά στρέφει ταυτόχρονα τα πυρά του στην αντιπολίτευση, την οποία κατηγορεί για εσωστρέφεια, αδυναμία συγκρότησης εναλλακτικής πρότασης εξουσίας και προσήλωση στη μάχη της δεύτερης θέσης.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου ασκεί σκληρή κριτική στον τρόπο αξιοποίησης των 36,6 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης, υποστηρίζοντας ότι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι ευνοήθηκαν δυσανάλογα, ενώ μικρομεσαίοι, κρίσιμες υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες έμειναν πίσω. Στο στόχαστρο βάζει και την αντιπολίτευση για την απουσία ουσιαστικής σύγκρουσης.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου γράφει για τις ιδιωτικοποιήσεις των βασικών υποδομών της χώρας μας και αναρωτιέται όταν πουληθεί και το τελευταίο εργαλείο ανάπτυξης, ποιος και πως θα σχεδιάζει το μέλλον της χώρας.

Οι ελληνικές τράπεζες, αφού διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα, καταγράφουν κέρδη δισεκατομμυρίων, μοιράζουν υψηλά μερίσματα και αξιοποιούν φορολογικούς συμψηφισμούς, ενώ οι πολίτες αντιμετωπίζουν προμήθειες και πλειστηριασμούς.

Στο άρθρο του ο Κώστας Παπαθεοδώρου αναλύει πώς η σύγχρονη αρχιτεκτονική και η οργάνωση του δημόσιου χώρου λειτουργούν ως μηχανισμοί κοινωνικού ελέγχου, αποδυναμώνοντας τη συλλογική δράση, τη συνύπαρξη και τη δημοκρατική συμμετοχή.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου σχολιάζει την πολεμοχαρή ρητορική που συνοδεύει κάθε προσπάθεια ειρήνευσης, αναδεικνύοντας τα πολιτικά, οικονομικά και επικοινωνιακά συμφέροντα γύρω από τον πόλεμο.

Η επιμονή κομμάτων να μιλούν για αυτοδυναμία παρά τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά αποκαλύπτει το αδιέξοδο της αντιπολίτευσης αναφέρει ο Κώστας Παπαθεοδώρου.

Βουλιάζω στον καναπέ μου σαν ύστερος Ρωμαίος σε λουτρό ατμών. Μπροστά μου η οθόνη- μικρός, ιδιωτικός Παρθενώνας της εποχής του πυριτίου-κι εγώ, ιερέας της λατρείας του τηλεκοντρόλ, αναμένω το νυχτερινό μου επεισόδιο: πόλεμος σε απευθείας μετάδοση. Πλάι μου πατατάκια,  ποπ κορν,  μπύρες που ιδρώνουν σαν μικροί στρατιώτες πριν την έφοδο. Και οι πίτσες απλωμένες σαν […]

Η εξωτερική πολιτική ασκείται πλέον σε κλειστούς κύκλους διαπραγματεύσεων, με συμφωνίες που δημοσιοποιούνται εκ των υστέρων και αποφάσεις που εμφανίζονται  ως τετελεσμένες. Συμβάσεις, συμφωνίες, διαπραγματεύσεις- πίσω από κλειστές πόρτες, με γλώσσα τεχνική και ακαδημαϊκή, όπου η δημόσια λογοδοσία εξανεμίζεται. Και όταν όλα αυτά φτάνουν στο φως, παρουσιάζονται ως δεδομένα. Όχι σαν επιλογές. Του Κώστα Παπαθεοδώρου […]

Η σύγκρουση ανάμεσα σε δύο Ελλάδες δεν είναι απλώς πολιτική· είναι υπαρξιακή. Αποτελεί ρήγμα βαθύ, σαν εκείνο που σχίζει το βουνό και αφήνει να φανεί η φωτιά στα σπλάχνα του. Από τη μια, η Ελλάδα που χειροκροτεί τον βιομήχανο όταν εξέρχεται του δικαστηρίου με το μειδίαμα της αυτάρκειας- σαν να μην βαραίνουν στους ώμους του […]

Η πιθανότητα μιας αμερικανικής στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράν δεν αποτελεί πλέον ένα μακρινό θεωρητικό σενάριο. Αυτό που για χρόνια αιωρούνταν ως απειλή χαμηλής έντασης,  τώρα επανέρχεται με ανησυχητική επιμονή. Οι αυξανόμενες εντάσεις στον Περσικό Κόλπο, οι πολυμέτωπες συγκρούσεις δι’ αντιπροσώπων στη Μέση Ανατολή και η διαρκώς οξυνόμενη αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν συγκροτούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Οι περισσότεροι […]

Το 2026 δεν μπήκε με κρότους πυροτεχνημάτων, αλλά με τον βαρύ ήχο της ερπύστριας. Ήρθε όπως φτάνουν οι εισβολές: απροκάλυπτα, βιαστικά, με τη βεβαιότητα εκείνου που ξέρει ότι ποτέ δεν  θα λογοδοτήσει. Ο Τραμπ επιστρέφει – όχι απλώς ως πρόσωπο, αλλά ως σύμπτωμα, αναζωπυρώνοντας μια παλιά, δοκιμασμένη ιδέα: ότι η Λατινική και Νότια Αμερική, η […]

Υπήρξε κάποτε ένα αόρατο νήμα που ένωνε τις κορφές της Πίνδου με τα λιμάνια του κόσμου. Ένα νήμα υφασμένο με μόχθο, γενναιοδωρία και πατριωτισμό. Πάνω του περπάτησαν μεγάλοι Ηπειρώτες ευεργέτες. Άνθρωποι που έφυγαν φτωχοί, γύρισαν εύποροι και άφησαν πίσω τους όχι πλούτη για τους ίδιους, αλλά δώρα για την πατρίδα. Δώρα που δεν ήταν μόνο […]

Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος», έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου. Και πράγματι, καθώς οι μέρες κυλούν βαριές, η κλεψύδρα για την κυβέρνηση  αδειάζει βιαστικά. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών (μπλόκα) φανερώνουν ότι το πολιτικό σύστημα μπαίνει σε περίοδο εντονότερων αναταράξεων.  Η κυβέρνηση παραπαίει και η αποπροσανατολισμένη αντιπολίτευση αναζητά νέο βηματισμό, […]

Τρεις δεκαετίες τώρα, οι αγρότες βγαίνουν  σε δρόμους και πλατείες κάθε χειμώνα, σαν τελετουργία μιας χώρας που δεν έμαθε ποτέ να στηρίζει τη δική της παραγωγή. Κι αν κάποτε οι πολίτες αγανακτούσαν για τα μπλόκα και τις νταλίκες που έκλειναν τις εθνικές οδούς, σήμερα βλέπουν καθαρότερα: δεν φταίνε μόνο οι αγρότες, αλλά όσοι κυβέρνησαν και […]

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει διαλύσει την ενεργειακή, οικονομική και γεωπολιτική σταθερότητα της Ευρώπης περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση των τελευταίων δεκαετιών. Με την σχεδόν σίγουρη πλέον επικράτηση της Ρωσίας, το βέβαιο είναι ότι οι ενεργειακές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά το 2022 βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο και απέχουν πολύ από το να είναι βιώσιμες. Η […]

Η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ ανοίγει παράθυρο στην πραγματική κατάσταση της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα. Ένα παράθυρο που απάδει από το γυαλισμένο αφήγημα περί «ισχυρού» και «αναβαθμισμένου» ΕΣΥ. Πίσω από τις θριαμβολογίες και τις αμετροέπειες περί «της καλύτερης κατάστασης όλων των εποχών», αναδύεται μια εικόνα ανθρώπων που ιδροκοπούν- συχνά με το χέρι σε άδειες τσέπες- […]

Ας μιλήσουμε ειλικρινά: η ενημέρωση και η πολιτική ζωή στη χώρα έχουν υποστεί βαθιά στρέβλωση. H προπαγάνδα έχει μεταμφιεστεί σε ενημέρωση και οι δημοσκοπήσεις σε εργαλείο ψυχολογικού πολέμου. Το μήνυμα που καλλιεργείται μεθοδικά είναι απλό και επαναλαμβανόμενο: τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, η Νέα Δημοκρατία θα είναι πάντα πρώτη, οι υπόλοιποι είναι […]

Βιβλιοκριτική: Κώστας Παπαθεοδώρου (Ξανα)διάβασα κάποιες σελίδες που είχα επιλέξει από το βιβλίο του Βαγγέλη Κούτα “Ο Ευνοούμενος”. Είχα αφήσει από χρόνια τα μυθιστορήματα εκτιμώντας πως ότι είχαν να μου δώσουν το… εξόφλησαν. Ευτυχώς που έφτασε στα χέρια μου και αρχικά από υποχρέωση, σκέφτηκα ότι έπρεπε να το διαβάσω… Ευτυχώς όμως! Ο Ευνοούμενος είναι πραγματική καλή […]