Ζίτσα: Μια βραδιά μουσικής και συγκίνησης για τη Χρυσάνθη Ζιτσαία

Για τη βραδιά γράφει η Βούλα Λεοντίδη-Πλάτωνα:

Συναυλία, αφιέρωμα, στην ποιήτρια Χρυσάνθη Ζιτσαία                                      

     Ήταν μια βραδιά που τα είχε όλα, μουσική, χαρά, συγκίνηση! Που ξετυλιγόταν σ΄ ένα πανέμορφο τόπο, με το χορταστικό πράσινο να τυλίγει στην αγκαλιά του τρυφερά, το θεατράκι «Ευτέρπη»  και ν΄ αφήνει ένα κομμάτι ουρανού για λίγο  να χαμογελά, πριν γλιστρήσει σιγά σιγά  στα χρώματα του απόβραδου.  Μαζί, μέσα σε αυτή την αγκαλιά, ένα χαρούμενο μικρό πλήθος, στα χρώματα του Καλοκαιριού, να περιμένουν για ν΄  απολαύσουν την συναυλία προς τιμήν της ποιήτριας  Χρυσάνθης Ζιτσαίας. Της Χρυσάνθης Ζέρβα – Οικονομίδου που διάλεξε να κρατήσει πάνω της με καμάρι, ως φιλολογικό ψευδώνυμο, το όνομα της γενέθλιας γης, της αγαπημένης της Ζίτσας.   Μιας συναυλίας, που ο αρχιμουσικός Άλκης Μπαλτάς, εγγονός της ποιήτριας ονειρεύονταν να κάνει κάποτε για να τιμήσει την μνήμη της αγαπημένης του γιαγιάς.  Έτσι η καλή μέρα ήρθε, που για μας, τα Μέλη της χορωδίας του Δήμου Ζίτσας, ήταν διπλά καλή, αφού θα συμμετείχαμε  σε αυτό το μουσικό ταξίδι. Η Καλοκαιρινή νύχτα έπεφτε ήσυχα, μ΄ ένα γλυκό αεράκι να την τυλίγει, όταν τα Μέλη της Συμφωνικής ορχήστρας της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας, της ιστορικής αυτής Φιλαρμονικής αφού ιδρύθηκε το 1840, έπαιρναν τις θέσεις τους στην σκηνή και την ορχήστρα του θεάτρου. Μεγαλείο η εικόνα της, ένιωθες κάτι υψηλό να σέρνεται στον αέρα, ξεχωριστό, μοναδικό για τον μικρό μας τόπο. Στο πόντιουμ ο Άλκης Μπαλτάς να μιλά με συγκίνηση για την γιαγιά του την Χρυσάνθη, ενώ  σαν άρχισε  να διευθύνει, ν΄ απλώνεται η μουσική σιγά και να μας τυλίγει στα φτερά της, να νιώθεις να σε ακουμπά, να σε συνεπαίρνει,  άλλοτε με δύναμη, σαν σε Ηπειρώτικο χορό  και  κι άλλοτε απαλά, γεμάτη ευαισθησία να σε  παρασέρνει και να σιγοτραγουδάς την «Ξανθούλα».  Συνθέσεις του Μάντζαρου, του Καρρέρ, του Λαυράγκα, του Δραγατάκη από την Πλατανούσα Ιωαννίνων, του Λώλη, του Σκαλκώτα και μέσα σ΄όλες αυτές και του μαέστρου μας του Γιάννη Γαλίτη. Ο μαέστρος ήμερος και δωρικός συγχρόνως, να διευθύνει, με  τα χέρια του να χορεύουν λες, ίδια  σα να έγραφαν  τις νότες στον αέρα!  Η σοπράνο Έλενα Ρίστοβα  μας μάγεψε όλους με την φωνή και την ερμηνεία της, αλλά και με την  γλυκιά της παρουσία, την ταπεινότητα, την ευγένεια, τον καλό της λόγο.

     Κάπου εκεί και εμείς,  θα ερμηνεύαμε τις δύο συνθέσεις του δικού μας μαέστρου, το « τραγούδι της τάβλας» σε ποίηση Χρυσάνθης Ζιτσαίας και  το «Προσευχή για τα Γιάννενα» σε ποίηση του Άγγελου Σικελιανού.  Χαρά, αγωνία, ανάκατα τα συναισθήματα, η καρδιά να χτυπά, τα γόνατα να τρέμουν! Θα τα καταφέρουμε; Νεοσύστατη  η χορωδία μας, μα δουλέψαμε πολύ, ακούραστος, υπομονετικός, επίμονος  ο μαέστρος μας,  θέλαμε να τον βγάλουμε ασπροπρόσωπο. Εκεί, απέναντί μας, ένας σπουδαίος  διευθυντής ορχήστρας, να μας χαμογελά και να μας ενθαρρύνει. Νοιώθαμε το μεγάλο βάρος, να τραγουδάς υπό την διεύθυνση του Άλκη Μπαλτά και υπό τους ήχους της αρχαιότερης Φιλαρμονικής της Κέρκυρας, δεν είναι και λίγο, μα το χειροκρότημα και τα συγχαρητήρια που μας έδωσε ο ίδιος, ήταν η καλύτερη ανταμοιβή μας!  Ήταν  μεγάλη τιμή και εξαιρετική εμπειρία όλο αυτό  και  το χρωστάμε στον Δήμο Ζίτσας και στον μαέστρο μας τον Γιάννη Γαλίτη, που οραματίζεται έναν κόσμο γεμάτο μουσικό πολιτισμό, που θα τον ομορφύνει και θα τον καλοσυνέψει!

    Ενώ σε μένα, πέρα απ΄ όλα τ΄ άλλα, να έρχεται  μπροστά μου  η εικόνα της Ζιτσαίας, όπως την είχα  ζήσει από μικρή και να θυμάμαι τα λόγια,  που εκεί κάπου, στα εφηβικά μου χρόνια, είχα γράψει για εκείνη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Meet the Scene»: Τα θεατρικά εργαστήρια του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων ανοίγουν την αυλαία

   «Ψάχνω να βρω λόγια γλυκά το καλωσόρισες για να σου τραγουδήσω,

όμως δεν νιώθω ότι είσαι μακριά, δεν έφυγες για να γυρίσεις πίσω.

Εδώ κοντά μας ζεις παντοτινά, στις πίκρες στις χαρές μας ζυμωμένη,

τρυγάς τα αμπέλια τα προγονικά μούστο χρυσό

σφραγίζεις στο βαρέλι. [….}

Στην Παλιουρή κατηφορίζεις με χαρά στης ρίμας σου το άτι ανεβασμένη,

στο Θεογέφυρο η ψυχή σου ακουμπά ,παίρνεις τον θρύλο και τον κάνεις ασπροκέντι….»

     Αξέχαστες στιγμές για όλους μας, που θα γίνουν υπέροχες αναμνήσεις για να μας ακολουθούν σε όλη μας την ζωή!