Αλέξη, το νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, δεν σβήνει το παλιό…

Δεν πιστεύω ούτε τη μία πλευρά του Αλέξη Τσίπρα μετά το πολυδιαφημισμένο rebranding του ούτε την άλλη, της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του οικονομικού της επιτελείου, που έσπευσε να βγάλει το κομπιουτεράκι και να μας εξηγήσει πόσα δισεκατομμύρια κοστίζει το νέο “πρόγραμμα Θεσσαλονίκης” του πρώην πρωθυπουργού.

Και, μεταξύ μας, η επιλογή της Θεσσαλονίκης για την παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης είχε κάτι από πολιτικό black χιούμορ.

Ποιος σκέφτηκε ότι ήταν καλή ιδέα να επιστρέψει ο Τσίπρας στον τόπο του πρώτου μεγάλου (πολιτικού του) εγκλήματος; Τι ακριβώς εξυπηρετούσε ο συμβολισμός; Να θυμηθούμε το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του 2014 και όσα ακολούθησαν στο τρομακτικό 2015; Ή μήπως θεωρούν δεδομένη τη συλλογική αμνησία;

Το σημαντικότερο, όμως, είναι άλλο. Οι εκλογές σπανίως κρίνονται στα προγράμματα. Και οι επόμενες δεν θα κριθούν στα όσα υποσχέθηκε την Τετάρτη ο Τσίπρας, ούτε σε όσα θα παρουσιάσουν το ΠΑΣΟΚ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη.

Δεν θα κριθούν ούτε στο δίλημμα «διαφθορά ή εντιμότητα» που επιχειρεί να στήσει ο πρώην πρωθυπουργός. Εάν αυτό ήταν το καθοριστικό κριτήριο της ψήφου, τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που έχουν σημαδέψει τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη θα είχαν ήδη προκαλέσει την πολιτική του ανατροπή. Δεν την προκάλεσαν. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να βρίσκεται πρώτη στις δημοσκοπήσεις, έστω και με ψαλιδισμένο προβάδισμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Και όμως, γίνονται και σπουδαία πράγματα

Άρα το δημοψηφισματικού τύπου ερώτημα του Τσίπρα έχει ήδη μια απάντηση που μάλλον δεν τον βολεύει.

Το πραγματικό διακύβευμα των επόμενων εκλογών θα είναι πολύ πιο πεζό: ποιος μπορεί να πείσει ότι την επομένη της κάλπης δεν θα υπάρξουν εκπλήξεις. Και σήμερα αυτή την εγγύηση μπορεί να την προσφέρει μόνο ο Μητσοτάκης.

Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο ελληνικό παράδοξο.

Ο ίδιος πρωθυπουργός που προσφέρει τη μεγαλύτερη προβλεψιμότητα για την επόμενη ημέρα είναι επικεφαλής μιας κυβέρνησης που προσφέρει σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μια καθημερινότητα πολύ κατώτερη των προσδοκιών του. Με ακρίβεια, στεγαστική πίεση, εισοδήματα που δυσκολεύονται να ακολουθήσουν το κόστος ζωής και μια πολιτική με σαφές ταξικό αποτύπωμα, πολύ πιο φιλική στους λίγους ισχυρούς και στους οικονομικά προνομιούχους.

Αυτό είναι το δύσκολο πρόβλημα για την αντιπολίτευση.

Δεν αρκεί να αποδείξει ότι ο Μητσοτάκης κυβερνά άδικα. Πρέπει να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα χωρίς να ξαναβάλει τη χώρα σε περιπέτεια.

Και ειδικά για τον Αλέξη Τσίπρα, η Θεσσαλονίκη είναι ίσως το τελευταίο μέρος στην Ελλάδα όπου αρκεί ένα καινούργιο πρόγραμμα για να ξεχαστεί το παλιό.