Ανδρουλάκης: «Σιωπηλός φόρος η ακρίβεια» – Οι τρεις παρεμβάσεις που προτείνει για τιμές, καύσιμα και φορολογία

Τρεις συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας προτείνει ο Νίκος Ανδρουλάκης, ασκώντας σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για το αυξημένο κόστος διαβίωσης και τη συνεχή πίεση στα εισοδήματα των πολιτών.

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», μία ημέρα μετά τη συζήτηση στη Βουλή επί της επίκαιρης ερώτησής του προς τον πρωθυπουργό, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής επανέρχεται στο ζήτημα της ακρίβειας.

Όπως επισημαίνει, οι υψηλές δαπάνες για στέγαση, ενέργεια και υγεία περιορίζουν σημαντικά το διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα, πλήττοντας ιδιαίτερα τη μεσαία τάξη και τους οικονομικά ασθενέστερους.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να αντιπαραθέσει στις αυξήσεις των τιμών την άνοδο των μισθών. Επικαλούμενος στοιχεία του Ινστιτούτου Μελετών της ΓΣΕΕ, σημειώνει ότι από το 2019 έως το 2025 ο πραγματικός μέσος ετήσιος μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 0,3%, ενώ παραμένει χαμηλότερος κατά 1,3% από τα επίπεδα του 2021.

Χαρακτηρίζει, μάλιστα, την ακρίβεια «σιωπηλό φόρο» στο εισόδημα των εργαζομένων, ο οποίος, όπως αναφέρει, δεν ψηφίστηκε στη Βουλή, αλλά καταβάλλεται καθημερινά από τους πολίτες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΥΡΙΖΑ: Οριακή απαρτία στην Κεντρική Επιτροπή – Στο τραπέζι η αναβολή

«Επικοινωνιακές φούσκες» τα κυβερνητικά μέτρα

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στις κυβερνητικές δεσμεύσεις των προηγούμενων ετών ότι η μεγαλύτερη πίεση από την ακρίβεια είχε περάσει, καθώς και στις πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας και στα διαφορετικά «καλάθια» προϊόντων.

Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι τα συγκεκριμένα μέτρα δεν είχαν ουσιαστικό αποτέλεσμα και χαρακτηρίζει τις σχετικές εξαγγελίες «επικοινωνιακές φούσκες».

Παράλληλα, αποδίδει την επιμονή της ακρίβειας και στην εξάρτηση της χώρας από το εισαγόμενο φυσικό αέριο. Κατηγορεί τόσο την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και τη σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για επιλογές που, όπως υποστηρίζει, ενίσχυσαν αυτή την εξάρτηση.

Ασκεί επίσης κριτική στην απόφαση για τη μετατροπή της «Πτολεμαΐδας 5» σε μονάδα φυσικού αερίου, ενώ κάνει λόγο για ισχυρά συμφέροντα και ολιγοπωλιακές πρακτικές στην ενεργειακή αγορά.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης απορρίπτει και το κυβερνητικό επιχείρημα ότι ο υψηλός πληθωρισμός αποτελεί αναπόφευκτο αποτέλεσμα της οικονομικής ανάπτυξης και των αυξημένων δημόσιων εσόδων.

Όπως υποστηρίζει, τα δημόσια έσοδα αυξάνονται επειδή οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερα τα ίδια προϊόντα και τις ίδιες υπηρεσίες. Προσθέτει ότι για κάθε ένα ευρώ άμεσων φόρων αντιστοιχούν σχεδόν 1,6 ευρώ έμμεσων φόρων, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται στα 0,96 ευρώ.

Οι τρεις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για τρεις βασικές παρεμβάσεις με στόχο τη συγκράτηση των τιμών και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.

Η πρώτη αφορά την ενίσχυση του ανταγωνισμού και τον αυστηρότερο έλεγχο της αγοράς. Προτείνει μια ουσιαστική Αρχή Προστασίας Καταναλωτή, ισχυρότερη ΔΙΜΕΑ και ενισχυμένη Επιτροπή Ανταγωνισμού, ώστε να πραγματοποιούνται αποτελεσματικοί έλεγχοι σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας και να περιορίζονται οι ολιγοπωλιακές πρακτικές.

Η δεύτερη παρέμβαση αφορά τη μείωση των έμμεσων φόρων. Ο Νίκος Ανδρουλάκης τάσσεται υπέρ της στοχευμένης μείωσης του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά και επικαλείται μελέτη του Ινστιτούτου Μελετών της ΓΣΕΒΕΕ, σύμφωνα με την οποία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες σημαντικό μέρος της μείωσης πέρασε στους καταναλωτές.

Παράλληλα, δεσμεύεται για μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα στο επίπεδο του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Η τρίτη πρόταση αφορά τη δικαιότερη φορολογία, με σταδιακή τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας, κατά το πρότυπο της Πορτογαλίας. Στόχος, όπως αναφέρει, είναι να μην επιβαρύνονται οι εργαζόμενοι με υψηλότερους φόρους μόνο λόγω μιας ονομαστικής αύξησης του μισθού τους, όταν η πραγματική αγοραστική τους δύναμη μειώνεται.

Καταλήγοντας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή και μια κυβέρνηση που θα θέτει στο επίκεντρο την κοινωνική πλειοψηφία και όχι, όπως αναφέρει, «τα προνόμια των λίγων».