Ευθανασία για τα αδέσποτα που δεν βρίσκουν σπίτι σε 3 μήνες προτείνει ο Μπέος (βίντεο)

Νέα θύελλα αντιδράσεων προκαλεί ο δήμαρχος Βόλου, Αχιλλέας Μπέος, μετά τη δήλωσή του από την Αγριά ότι τα αδέσποτα ζώα που δεν βρίσκουν σπίτι μέσα σε τρεις μήνες θα πρέπει να οδηγούνται σε ευθανασία (όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες)

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δήμαρχος Βόλου βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης κριτικής για τη στάση του απέναντι στα ζώα και για την πολιτική διαχείρισης των αδέσποτων στον Δήμο Βόλου. Αυτή τη φορά, όμως, η τοποθέτησή του ήταν ακόμη πιο ωμή, καθώς παρουσίασε την ευθανασία ως «λύση» στο πρόβλημα των αδέσποτων.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε, η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει «παράδειγμα» από χώρες όπως η Αμερική, η Αγγλία και η Γερμανία. «Τι είμαστε εμείς; Πιο πολύ φιλόζωοι; Έχω κι εγώ σκυλιά και τα αγαπάω πολύ. Εκεί τα μαζεύουν, τρεις μήνες. Δεν βρέθηκε ιδιοκτήτης, κάποιος να το πάρει; Ευθανασία. Όχι να κυκλοφοράνε», ανέφερε ο Αχιλλέας Μπέος. Η δήλωση έγινε κατά την παρουσία του στην Αγριά, στο πλαίσιο περιοδείας του δημάρχου Βόλου.

Η φράση του δημάρχου Βόλου άναψε φωτιά, καθώς αγγίζει ένα ζήτημα που δεν είναι απλώς διοικητικό. Είναι βαθιά κοινωνικό, ηθικό και πολιτικό. Τα αδέσποτα δεν είναι «πλεόνασμα» που διαγράφεται από έναν κατάλογο. Είναι ζώα που βρέθηκαν στον δρόμο, συχνά εξαιτίας ανθρώπινης εγκατάλειψης, ανευθυνότητας και χρόνιας αποτυχίας των αρμόδιων μηχανισμών.

Το ισχύον πλαίσιο στην Ελλάδα δεν προβλέπει γενική ευθανασία επειδή ένα ζώο δεν υιοθετήθηκε μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ο Ν. 4830/2021 ορίζει ότι οι δήμοι έχουν υποχρέωση να διαθέτουν ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων, που περιλαμβάνει περισυλλογή, κτηνιατρική περίθαλψη, ηλεκτρονική σήμανση, καταγραφή, στείρωση, αναδοχή και υιοθεσία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αχαΐα: Ατύχημα στο αεροδρόμιο Αράξου με τραυματίες δημοσιογράφους (video)

Μάλιστα, για ζώο που βρίσκεται σε καταφύγιο και δεν υιοθετείται μετά από τρίμηνη συνεχή παραμονή και ανάρτηση στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας, η νομοθεσία προβλέπει τη δυνατότητα επιστροφής του στο οικείο περιβάλλον, εφόσον είναι στειρωμένο και πληρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις — όχι αυτόματη ευθανασία. Η ευθανασία εξετάζεται μόνο με ειδική διαδικασία, με γνωμάτευση κτηνιάτρου και απόφαση αρμόδιας επιτροπής, κυρίως για περιπτώσεις επικινδυνότητας ή σοβαρών ανίατων νοσημάτων.

Η διαχείριση των αδέσποτων ζώων παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα πεδία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Απαιτεί πόρους, συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία, κτηνιατρική κάλυψη, στειρώσεις, υιοθεσίες, ελέγχους στους ιδιοκτήτες και σοβαρή πολιτική πρόληψης. Δεν λύνεται με ατάκες. Και σίγουρα δεν λύνεται με την ιδέα ότι όποιο ζώο δεν υιοθετηθεί γρήγορα, πρέπει να θανατώνεται.

Η δήλωση Μπέου ανοίγει ξανά μια σκληρή συζήτηση: αν η Πολιτεία και οι δήμοι θέλουν πράγματι να μειώσουν τα αδέσποτα, πρέπει να χτυπήσουν την πηγή του προβλήματος. Δηλαδή την εγκατάλειψη, την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή, την έλλειψη ελέγχων, την ανεπάρκεια καταφυγίων και την αργή εφαρμογή της νομοθεσίας.