Η αλόγιστη χρήση του “112”

Γράφει ο Βασίλης Ιωάννου

Με αφορμή τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στην ευρύτερη της περιοχής Φιλιππιάδας, πολλά θα μπορούσε κάποιος να πει, για το ποιος έφταιξε για τις μεγάλες καταστροφές, αν ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών, αν είχαν ληφθεί τα αναγκαία προληπτικά μέτρα (που δεν είχαν ληφθεί), αν το “επιτελικό” κράτος λειτούργησε συντονισμένα (που δε λειτούργησε), αν ήρθαν έγκαιρα τα εναέρια μέσα (που καθυστέρησαν σημαντικά), κλπ., κλπ…

Στο παρόν κείμενο θα αρκεστώ σε έναν προβληματισμό, σχετικά με τη χρήση του “112”, όχι ως “ειδικός” αλλά ως αποτέλεσμα συζητήσεων που είχα με πολλούς συμπατριώτες των πυρόπληκτων χωριών..

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 5 χρόνια ο αριθμός “112”, που αποτελεί τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης, έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας.

Όλοι έχουμε λάβει κατά καιρούς στο κινητό μας, μηνύματα που μας προειδοποιούσαν για ακραία καιρικά φαινόμενα και μας καλούσαν να είμαστε σε αυξημένη ετοιμότητα, να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες της Πολιτικής Προστασίας, ενίοτε και να μετακινηθούμε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Καιρός στην Ήπειρο: Αίθριος με τοπικές βροχές και καταιγίδες στα ορεινά (βίντεο)

Χωρίς αμφιβολία, όπως επισημαίνεται από τους ειδικούς, αυτές οι προειδοποιήσεις συνέβαλλαν σημαντικά στο να μειωθούν οι επιπτώσεις και ιδιαίτερα σε ότι αφορά τα ανθρώπινα θύματα.

Τελευταία όμως, είναι κοινή διαπίστωση ότι οι αρμόδιοι, για λόγους που αυτοί μόνο γνωρίζουν, ενεργοποιούν τον συναγερμό του “112” για ψύλλου πήδημα.

Θα αναφέρω 2 παραδείγματα από τις πρόσφατες πυρκαγιές στην περιοχή μας.

1. Μια πυρκαγιά ήταν σε εξέλιξη σε ένα χωριό και ενεργοποιήθηκε το “112” ακόμη και σε περιοχές οι οποίες απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα από το σημείο εκδήλωσης της φωτιάς, δημιουργώντας άσκοπη ανησυχία στις τοπικές κοινωνίες.

2. Δόθηκαν επανηλλειμένα και χωρίς να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος, εντολές για καθολικές εκκενώσεις οικισμών, προκειμένου να μην υπάρξουν εγκλωβισμοί κατοίκων.

Όμως δε μπορεί σε κάθε φωτιά να διώχνεις ολόκληρα χωριά, καθώς αποδεδειγμένα, όπου οι πολίτες, κυρίως νεώτερης ηλικίας, δεν πειθάρχησαν στις εντολές εκκένωσης και έμειναν πίσω να βοηθήσουν, έσωσαν και τα χωριά και τις περιουσίες τους.

Θα ήταν λοιπόν πολύ πιο φρόνιμο οι εντολές εκκένωσης να μην είναι καθολικές και ανάλογα με την εξέλιξη του φαινομένου να αναφέρονται συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες που πρέπει να απομακρυνθούν.

Κοντολογίς.

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το “112” δεν είναι χρήσιμο εργαλείο Πολιτικής Προστασίας.

Όμως όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς συμφωνούν ότι πρέπει ΑΜΕΣΑ να βελτιωθεί η χρήση του, γιατί υπάρχει κίνδυνος να απαξιωθεί.

Ο προβληματισμός που τίθεται έχει να κάνει με την αλόγιστη και καταχρηστική χρήση του, που αντί για έκτακτη ειδοποίηση σε πολύ επικίνδυνες καταστάσεις, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια… απλή συνήθεια και μια ειδοποίηση την οποία στο τέλος ουδείς θα παίρνει σοβαρά υπόψη.

Και θεωρώ ότι θα είναι κρίμα αν επιβεβαιωθεί κι εδώ το γνωστό ανέκδοτο «του βοσκού με τους λύκους»….

Καλό μήνα με υγεία!