Η Ήπειρος δεν είναι φόντο για συνέδρια

Σε μια στιγμή που η πρωτεύουσα και η Θεσσαλονίκη εξαντλούνται από τις πολλές ομάδες, επιχειρηματικές και συμφερόντων, οι οποίες επιδιώκουν να αντλήσουν πόρους για πάνω κάτω τους ίδιους σκοπούς, εσχάτως το ενδιαφέρον τους στρέφεται προς την ελληνική περιφέρεια, όπου αναζητούνται νέες πηγές, γι’ αυτό και βλέπουμε όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα, αυτές τις ενέργειες τύπου παραγωγής περιεχομένου σαν τη χθεσινή, του “Πρώτου Θέματος” και αντίστοιχες άλλες, σε άλλες περιοχές της χώρας.

Οι προσπάθειες δεν βλάπτουν προφανώς, αλλά αν είναι πρόχειρες, δεν παράγουν και κάτι ιδιαίτερο, πέραν της επικοινωνιακής “σκόνης”, πριν το γεγονός. Έτσι, μπορεί να φέρεις στην Ήπειρο τον Υπουργό Οικονομικών και επικεφαλής του Eurogroup για να τον ρωτήσεις για τη ρύθμιση για τα κόκκινα δάνεια και την προσαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου για τους ενταγμένους στο νόμο Κατσέλη, κάτι που προφανώς θα μπορούσες να κάνει και μέσα από το γραφείο του Υπουργού στο Σύνταγμα. Ή να καλέσεις τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και να τον ρωτάς για τους λαγοκέφαλους στη θάλασσα που δεν έχουν τα Γιάννενα…

Από την άλλη, διοργανώνεται σήμερα στο Μέτσοβο, μια σημαντική συνεδρίαση για την σύνθεση του εθνικού σχεδίου στρατηγικής για τη νέα ΚΑΠ. Πρόκειται για κίνηση αποκλειστικά επικοινωνιακή: στην πατρίδα του Ευάγγελου Αβέρωφ, τονώνει τον πατριωτισμό των προβληματισμένων Νεοδημοκρατών που τους έχει μπερδέψει ο Σαμαράς σχετικά με το πόσο Νέα Δημοκρατία είναι ο Κυριάκος… και υποτίθεται πως το Υπουργείο έρχεται στην Περιφέρεια, για να ακούσει σε μια διαδικασία bottom up που λένε και στη Χρυσοβίτσα, τους ανθρώπους που ξέρουν τα πραγματικά προβλήματα…

Ο Υπουργός όμως, δυστυχώς γι’ αυτόν, λίγες ώρες μετά τις συνεδριάσεις με τους ομολόγους του, της ΕΕ, στο Λουξεμβούργο, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους οργισμένους αγρότες του κάμπου της Λαψίστας που εμπαίζονται από τον περασμένο Οκτώβριο, με τις αποζημιώσεις τους για την περσινή καταστροφική χρονιά της ξηρασίας. Θα ακούσει διαμαρτυρίες για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές των τακτικών ενισχύσεων και τη μηδενική υλοποίηση των υπεσχημένων μετά τις πολυήμερες κινητοποιήσεις και τα μπλόκα του περασμένου χειμώνα. Απέναντι σε αυτή την οργή, ο ευρωγραφειοκράτης Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης – πρώην ευρωβουλευτής, πρώην Επίτροπος και πρώην δεξί χέρι του Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, θα αντιτάξει δήθεν σοβαρά στρατηγικά σχέδια για τη νέα ΚΑΠ.

Μόνο που ο αγρότης της Λαψίστας δεν περιμένει να του εξηγήσουν τη στρατηγική του 2030. Περιμένει να πληρωθεί για τη ζημιά που υπέστη το 2025. Περιμένει να ξέρει πότε θα ανοίξει το ΟΣΔΕ. Περιμένει να μπορεί να καλλιεργήσει χωρίς να πνίγεται από το κόστος παραγωγής, το πετρέλαιο, το ρεύμα, τις υποχρεώσεις και τις ανοιχτές εκκρεμότητες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Γι’ αυτόν τον θάνατο δεν θα ζητήσει κανείς συγγνώμη

Εκεί ακριβώς βρίσκεται η απόσταση ανάμεσα στην επικοινωνιακή περιφέρεια των συνεδρίων και στην πραγματική περιφέρεια των ανθρώπων που παράγουν. Από τη μία, τραπέζια διαλόγου, ωραίες αίθουσες, μεγάλες λέξεις και στρατηγικά σχέδια. Από την άλλη, παραγωγοί που δεν ξέρουν αν θα αντέξουν άλλη μία χρονιά. Και αυτή η απόσταση δεν καλύπτεται με πάνελ, ούτε με δηλώσεις, ούτε με φωτογραφίες υπουργών μπροστά σε ηπειρώτικα τοπία. Καλύπτεται μόνο με αποφάσεις, πληρωμές, αποζημιώσεις και πραγματική πολιτική ευθύνη.

Γιατί η Ήπειρος δεν χρειάζεται άλλο να της εξηγούν πόσο αυθεντική είναι. Το ξέρει. Το πληρώνει, άλλωστε, κάθε μέρα με κόπο, με χαμηλά εισοδήματα, με δύσκολες παραγωγές, με εγκατάλειψη χωριών και με ανθρώπους που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανή την ύπαιθρο.

Αυτό που χρειάζεται είναι να πάψει να χρησιμοποιείται ως φόντο. Και να αρχίσει να αντιμετωπίζεται ως πραγματικός τόπος, με πραγματικούς ανθρώπους, πραγματικά προβλήματα και απαιτήσεις που δεν χωρούν σε επικοινωνιακά προγράμματα συνεδρίων.