Η φανέλα με το νούμερο 23 και η παράνοια του πλούτου

Μια ιδρωμένη φανέλα του Μάικλ Τζόρνταν από το 1998, πουλήθηκε για 12,26 εκατομμύρια δολάρια. Στην αίθουσα της δημοπρασίας κάποιος πολυεκατομμυριούχος πλήρωσε μερικά γραμμάρια πολυεστέρα με ποσό που θα τάιζε μια ολόκληρη πόλη για χρόνια. Δώδεκα εκατομμύρια και κάτι ψιλά για ένα ρούχο που μύριζε ιδρωμένη σάρκα.

Πόσα σχολεία, πόσα νοσοκομεία, πόσα πιάτα φαγητού χωράνε σε αυτό το ποσό; Φυσικά δεν γίνονται τέτοιες ερωτήσεις στους πλειστηριασμούς της ματαιοδοξίας. Η είδηση πέρασε στα ψιλά ως ένα ακόμα ρεκόρ εκκεντρικότητας. Στην πραγματικότητα, αποτελεί το απόλυτο σύμπτωμα μιας συστημικής ψύχωσης στην κορυφή της παγκόσμιας οικονομικής πυραμίδας.

Οι 100 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη έχουν συσσωρεύσει εξωφρενικές περιουσίες. Μια χούφτα δισεκατομμυριούχων ελέγχει πλούτο μεγαλύτερο από το συνδυασμένο ΑΕΠ ολόκληρων κρατών. Πρώτος στη λίστα στέκει ο Elon Musk με περιουσία 936 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεύτερος έρχεται ο Jeff Bezos με 370 δισεκατομμύρια. Ακολουθούν ο Larry Page με 286, ο Michael Dell με 268 και ο Sergey Brin με 263 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αριθμοί τέτοιου μεγέθους χάνουν το νόημά τους για το ανθρώπινο μυαλό. Τρισεκατομμύριο σημαίνει χίλια δισεκατομμύρια, και οι πέντε μαζί ξεπερνούν τα δύο. Με τέτοιους πόρους θα εξαλειφόταν η παγκόσμια φτώχεια, θα αναγεννιόταν το κατεστραμμένο περιβάλλον και θα χρηματοδοτούνταν η ιατρική έρευνα για γενιές.

Το πιο τρομακτικό όμως στοιχείο παραμένει ο αέναος αγώνας τους για ακόμα περισσότερα πλούτη. Σύγχρονοι Μίδες, επιδίδονται νυχθημερόν σε ένα ψυχαναγκαστικό παιχνίδι όπου η συσσώρευση γίνεται ο μοναδικός σκοπός της ύπαρξης τους. Ένα δισεκατομμύριο γεννά την υστερία για το δεύτερο, το δέκατο, το εκατοστό. Απληστία χωρίς πάτο ρουφά τα πάντα. Κορεσμός δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό τους. Κάθε νέο ρεκόρ περιουσίας λειτουργεί όπως η δόση για τον εθισμένο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ρεύμα: Οι νέες χρεώσεις της ΔΕΗ για τον Οκτώβριο

Ποιος χρειάζεται χίλια δωμάτια, εκατό κότερα και μερικά διαστημόπλοια; Ένας άνθρωπος κοιμάται σε ένα κρεβάτι τη φορά. Εθιστική συμπεριφορά κυβερνά τον ψυχισμό τους και μετατρέπει τον πλανήτη σε ιδιωτική Μονόπολη. Πιόνια- αναλώσιμα και φθηνά- σε αυτό το παιχνίδι είναι οι ανθρώπινες ζωές…

Για να τροφοδοτηθεί η μηχανή του κέρδους, επιστρατεύονται οι πιο σκοτεινοί μηχανισμοί. Άγρια εκμετάλλευση της εργασίας στις φτωχές χώρες, λεηλασία φυσικών πόρων και πρόκληση πολέμων για να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκια τους. Παιδιά «φυλακίζονται» σε ορυχεία για να λάμπει η οθόνη στο χέρι κάποιου άλλου. Εργάτες τσακισμένοι παράγουν προϊόντα που θα φουσκώσουν τους λογαριασμούς των αφεντικών. Αγρότες χάνουν τη γη τους, οικογένειες στερούνται το ψωμί τους, και στη Wall Street η μετοχή ανεβαίνει.

Φιλάνθρωποι στα διεθνή φόρουμ, κερδοσκόποι στις τιμές των τροφίμων, καταστροφείς οικοσυστημάτων με τις εξορύξεις και έμποροι θανάτου στην παραγωγή όπλων, οι ίδιοι άνθρωποι φορούν όλες τις μάσκες μαζί. Το αίμα και η δυστυχία των πολλών μετατρέπονται σε πλεονάζουσα ρευστότητα που ψάχνει μια «απαλλοτριωμένη» γη να χτίσει πολυτελή τουριστικά θέρετρα και απομακρυσμένα νησιά για να κατασκευάσει πυρηνικά καταφύγια…

Όταν η αγοραστική δύναμη φτάνει σε αστρονομικά επίπεδα, το χρήμα γίνεται εργαλείο ματαιοδοξίας. Επαύλεις, υπερπολυτελή κότερα και ιδιωτικά νησιά στα μάτια αυτών των ανθρώπων χάνουν αυτόματα την αξία τους και βαριούνται γρήγορα. Ζητάνε τότε κάτι πιο παράλογο. Γλυπτό αόρατο πουλήθηκε πριν από λίγο καιρό, και ο αγοραστής πλήρωσε χιλιάδες ευρώ για ένα πιστοποιητικό που βεβαίωνε την ύπαρξη του απόλυτου κενού. Λίγο μετά, η τρέλα των NFTs (μοναδικά ψηφιακά πιστοποιητικά ιδιοκτησίας) και των ψηφιακών οικοπέδων έδειξε ότι η ελίτ αγοράζει ακόμα και τον αέρα, αρκεί να της εγγυηθούν την αποκλειστικότητα. Η εκκεντρικότητα του πλούτου φτάνει μέχρι την τουαλέτα. Χαρτί υγείας από χρυσό 24 καρατίων υπάρχει για όσους θεωρούν το κοινό ρολό ανάξιο της περιουσίας τους. Το μέταλλο που κάποτε στόλιζε αγάλματα θεών και ήλιους αρχαίων τάφων καταλήγει να υπηρετεί την πιο ταπεινή ανάγκη του ανθρώπινου σώματος. Την ίδια ώρα, δισεκατομμύρια κοινοί θνητοί μετρούν τα κέρματα για να φτάσουν στο τέλος του μήνα. Πλούτος που δεν βρίσκει πια τίποτα να αγοράσει σκουπίζει τον πισινό του με χρυσάφι. Αλαζονεία δίχως όρια που γεννά αγορές χωρίς λογική.

Ο αγοραστής της φανέλας ζει με την αυταπάτη ότι απέκτησε ένα κομμάτι από το μεγαλείο του αθλητή. Εξαγόρασε στην ουσία ένα νεκρό τρόπαιο που θα κλειδωθεί σε θωρακισμένη προθήκη με συναγερμό. Έτσι το ύφασμα αποκτά ασφάλεια, προστασία και δικαιώματα, ενώ πεινασμένοι άνθρωποι στερούνται ακόμα και την ελάχιστη αξιοπρέπεια.

Η παρακμή φορά το νούμερο 23 στην πλάτη και στρογγυλοκάθεται στην καθημερινότητά μας. Βαθιά άρρωστο είναι το σύστημα που αφήνει 100 άτομα να κατέχουν τον πλούτο της μισής ανθρωπότητας. Όσο η κοινωνία, αντί να οργίζεται και να εξεγείρεται, στέκεται εκστασιασμένη και χειροκροτεί αυτούς τους παραλογισμούς, η ανισότητα θα διευρύνεται. Ο θρύλος αναφέρει ότι ο Μίδας πέθανε από την πείνα, γιατί ό,τι άγγιζε γινόταν χρυσός.

Αυτή η μοίρα περιμένει έναν κόσμο που λατρεύει τους σύγχρονους Μίδες. Μελλοντικοί ιστορικοί θα καταγράψουν ότι η εποχή μας κοστολόγησε το τίποτα σε εκατομμύρια και άφησε τη ζωή να σαπίζει στο περιθώριο. Οργή αξίζει σε αυτή την επίδειξη. Και αντίδραση…