Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου, με αφορμή την πανάκριβη πώληση φανέλας του Μάικλ Τζόρνταν, σχολιάζει τις ακραίες εκφάνσεις του πλούτου, τη συσσώρευση περιουσιών και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η εξυγίανση των τραπεζών απομάκρυνε δεκάδες δισεκατομμύρια κόκκινων δανείων από τους ισολογισμούς τους, όμως εκατομμύρια δανειολήπτες εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με funds και servicers.

Η επιλογή της Ισλανδίας και η ενίσχυση της ακροδεξιάς στη Γερμανία ανοίγουν ξανά τη συζήτηση για την κρίση εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ανάγκη επιστροφής σε ένα κοινό πολιτικό και κοινωνικό όραμα.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, αλλά στρέφει ταυτόχρονα τα πυρά του στην αντιπολίτευση, την οποία κατηγορεί για εσωστρέφεια, αδυναμία συγκρότησης εναλλακτικής πρότασης εξουσίας και προσήλωση στη μάχη της δεύτερης θέσης.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου ασκεί σκληρή κριτική στον τρόπο αξιοποίησης των 36,6 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης, υποστηρίζοντας ότι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι ευνοήθηκαν δυσανάλογα, ενώ μικρομεσαίοι, κρίσιμες υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες έμειναν πίσω. Στο στόχαστρο βάζει και την αντιπολίτευση για την απουσία ουσιαστικής σύγκρουσης.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου γράφει για τις ιδιωτικοποιήσεις των βασικών υποδομών της χώρας μας και αναρωτιέται όταν πουληθεί και το τελευταίο εργαλείο ανάπτυξης, ποιος και πως θα σχεδιάζει το μέλλον της χώρας.

Η ολοκλήρωση του Ε65 αποτελεί μια μεγάλη αναπτυξιακή επιτυχία για την Ήπειρο. Παράλληλα, όμως, ανοίγει τη συζήτηση για το μοντέλο διαχείρισης των δημόσιων υποδομών, το κόστος που επωμίζεται ο πολίτης και τα όρια ανάμεσα στην αξιοποίηση και την εκχώρηση.

Οι ελληνικές τράπεζες, αφού διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα, καταγράφουν κέρδη δισεκατομμυρίων, μοιράζουν υψηλά μερίσματα και αξιοποιούν φορολογικούς συμψηφισμούς, ενώ οι πολίτες αντιμετωπίζουν προμήθειες και πλειστηριασμούς.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου ασκεί κριτική στην κυβερνητική πρακτική των ψηφιακών πλατφορμών, υποστηρίζοντας ότι καταγράφουν τα προβλήματα χωρίς να δίνουν ουσιαστικές λύσεις.

Στο άρθρο του ο Κώστας Παπαθεοδώρου αναλύει πώς η σύγχρονη αρχιτεκτονική και η οργάνωση του δημόσιου χώρου λειτουργούν ως μηχανισμοί κοινωνικού ελέγχου, αποδυναμώνοντας τη συλλογική δράση, τη συνύπαρξη και τη δημοκρατική συμμετοχή.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου σχολιάζει την πολεμοχαρή ρητορική που συνοδεύει κάθε προσπάθεια ειρήνευσης, αναδεικνύοντας τα πολιτικά, οικονομικά και επικοινωνιακά συμφέροντα γύρω από τον πόλεμο.

Η επιμονή κομμάτων να μιλούν για αυτοδυναμία παρά τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά αποκαλύπτει το αδιέξοδο της αντιπολίτευσης αναφέρει ο Κώστας Παπαθεοδώρου.