Με 10.000 ευρώ δεν ξαναζωντανεύουν τα χωριά

Η ελληνική περιφέρεια αδειάζει εδώ και δεκαετίες. Χωριά γερνούν, σχολεία κλείνουν, νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τον τόπο τους και ολόκληρες περιοχές βλέπουν τον πληθυσμό τους να συρρικνώνεται. Κάθε τόσο, η εκάστοτε κυβέρνηση, με στιγμιαίες αναλαμπές ευθύνης, ανακαλύπτει το δημογραφικό πρόβλημα και παρουσιάζει κάποιες αποσπασματικές προτάσεις που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει το ποσό είναι 10.000 ευρώ για όποιο νοικοκυριό αποφασίσει να μεταφέρει τη μόνιμη κατοικία του σε μία από τις επιλέξιμες περιοχές, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται τα Ιωάννινα και η Θεσπρωτία.

Ξεκινούν, λοιπόν, σήμερα, οι αιτήσεις για το πρόγραμμα της μετεγκατάστασης και έχει κανείς την αίσθηση, από τις δημόσιες συζητήσεις ακόμα και των κυβερνητικών στελεχών, ότι πρόκειται για μια παρέμβαση εκ των προτέρων αποτυχημένη. Έχει δοκιμαστεί άλλωστε, πριν υποστεί κάποιες μικρές επί τα βελτίω αλλαγές, ήδη στη Θράκη, χωρίς να αποδώσει τα αποτελέσματα που θα δικαιολογούσαν τις κυβερνητικές προσδοκίες.

Σαν μια τάξη μεγέθους, συγκρίνετε τα 10.000 ευρώ της μετεγκατάστασης με τα 3.000 ευρώ που μοίρασε η πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή μετά τις φονικές πυρκαγιές στη Δυτική Πελοπόννησο, πριν πάει στις πρόωρες εκλογές του 2007! Τότε που εισέπραξαν χρήματα με μια απλή δήλωση, όσοι μιλούσαν ελληνικά… όπως παραδεχόταν αρκετά χρόνια αργότερα, ως δήμαρχος Σπάρτης, ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο διανεμήθηκαν οι αποζημιώσεις στην Ηλεία.

Δεν μιλάω για αντιστοιχία πολιτικής απάτης, αλλά για το ελάχιστο ποσό επιδότησης, εν προκειμένω, που δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ουσιαστικό κίνητρο επαναπατρισμού για κάποιες οικογένειες ή πρώτης εγκατάστασης για κάποιους άλλους που θα θελήσουν να φτιάξουν το σπιτικό τους στο χωριό.

Η απόσταση – η πολιτική όχι η γεωγραφική – ανάμεσα στην περιφέρεια και την Αθήνα έχει μεγαλώσει αφάνταστα τα τελευταία χρόνια και οι πολιτικοί ταγοί δεν μπορούν να αντιληφθούν τα προφανή σε σχέση με τις δυσκολίες του να ζεις μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Από μια ψευδοροφή στα Τέμπη; Η υπερβολή έχει και όρια

Γιατί, αλήθεια, ποια οικογένεια θα πάρει την απόφαση να αφήσει πίσω μια δουλειά, ένα σχολείο, μια οργανωμένη καθημερινότητα, έστω και αν η ποιότητα ζωής είναι σαφώς κατώτερη, για να εγκατασταθεί σε ένα χωριό όπου μπορεί να μην υπάρχει ούτε γιατρός ούτε σχολείο ούτε σταθερή συγκοινωνία; Ποιος νέος θα επιστρέψει στον τόπο του χωρίς προοπτική αξιοπρεπούς εργασίας; Και πόσο θα κρατήσουν τα 10.000 ευρώ όταν πρέπει να βρεθεί σπίτι, να μεταφερθεί μια ολόκληρη οικοσκευή και να οργανωθεί μια νέα ζωή;

Το δημογραφικό της Ηπείρου έχει ήδη αφήσει το αποτύπωμά του σε άδεια σπίτια, εγκαταλελειμμένα χωριά και σχολικές αίθουσες που δεν ανοίγουν πια. Κάθε χρόνο που περνά, η επιστροφή γίνεται δυσκολότερη. Οι άνθρωποι που φεύγουν χτίζουν αλλού τη ζωή τους και οι υποδομές που χάνονται δύσκολα ξαναδημιουργούνται.

Τα 10.000 ευρώ μπορεί να βοηθήσουν κάποιον που έχει ήδη αποφασίσει να μετακομίσει. Δύσκολα, όμως, θα πείσουν σήμερα το πρωί, κάποιον να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του.

Το πρόγραμμα θα βρίσκεται σε ισχύ μέχρι την κάλυψη του μέγιστου αριθμού των 1.000 νοικοκυριών και το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2028. Γίνεται παραδεκτό δηλαδή πως και η ίδια η κυβέρνηση δεν αναμένει κύμα αποκέντρωσης να σαρώσει τη χώρα ξαφνικά…

Ακόμη κι αν βρεθούν αυτά τα 1.000 νοικοκυριά, τι ακριβώς θα έχει αλλάξει στον δημογραφικό χάρτη της χώρας; Απλά, τα 10.000 ευρώ θα εξασφαλίζουν μερικά ακόμη κυβερνητικά δελτία Τύπου, ως τις επερχόμενες εκλογές. Τα χωριά της Ηπείρου, πάντως, θα συνεχίσουν να μετρούν τους ανθρώπους που φεύγουν.