Νίκος Έξαρχος: «Η λαϊκή στέγη είναι δικαίωμα και όχι πανάκριβο εμπόρευμα» – Αναφορά στους πλειστηριασμούς στα Γιάννενα

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και στα κόμματα της αντιπολίτευσης για το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τα «κόκκινα» δάνεια και τους πλειστηριασμούς άσκησε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΚΚΕ, Νίκος Έξαρχος, κατά τη συζήτηση σχετικού νομοσχεδίου.

Ο βουλευτής υποστήριξε ότι οι νομοθετικές παρεμβάσεις δεν αντιμετωπίζουν την ουσία του στεγαστικού προβλήματος, καθώς, όπως ανέφερε, η κατοικία εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.

«Ό,τι λοιπόν και να λέτε κυβέρνηση και συστημικά κόμματα, δεν απαντάτε στο κύριο ερώτημα, που είναι: λαϊκή στέγη, ανάγκη και δικαίωμα για όλο τον λαό ή πανάκριβο εμπόρευμα για τα κέρδη των λίγων; Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή, αυτό καθορίζει το ποιος είναι με ποιον», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο Νίκος Έξαρχος κατηγόρησε την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα ότι με τις πολιτικές και τις νομοθετικές επιλογές τους έχουν διαμορφώσει ένα πλαίσιο που επιτρέπει στις τράπεζες, στα funds και στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων να προχωρούν σε πλειστηριασμούς κατοικιών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε περιστατικά που, σύμφωνα με την τοποθέτησή του, σημειώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στα Γιάννενα, καταγγέλλοντας συμπεριφορές εκφοβισμού, απειλών και προσβολών σε βάρος δανειοληπτών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Προκηρύσσονται δύο θέσεις γιατρών στο Κέντρο Υγείας Ηγουμενίτσας

Όπως υποστήριξε, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο έχει διαμορφωθεί διαχρονικά με ευθύνη των κυβερνήσεων και των κομμάτων που το στήριξαν, αφήνοντας απροστάτευτα λαϊκά νοικοκυριά απέναντι στον κίνδυνο απώλειας της κατοικίας τους.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), επισημαίνοντας ότι ο συγκεκριμένος φορέας παρείχε, υπό προϋποθέσεις, δυνατότητες πρόσβασης των εργαζομένων σε κατοικία. Κατηγόρησε επίσης τις προηγούμενες κυβερνήσεις για τη διαχείριση των αποθεματικών του Οργανισμού, τα οποία προέρχονταν από εισφορές εργαζομένων.

Ο βουλευτής Ιωαννίνων στάθηκε ιδιαίτερα στις κινητοποιήσεις σωματείων, συλλόγων και επιτροπών κατά των πλειστηριασμών, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συλλογικής δράσης και της αλληλεγγύης προς τα νοικοκυριά που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

«Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τα σπίτια του λαού», ανέφερε, επαναλαμβάνοντας το σύνθημα που χρησιμοποιείται στις σχετικές κινητοποιήσεις.

Στην ομιλία του περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι και άνθρωποι με αναπηρία, οι οποίοι, όπως σημείωσε, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο πλειστηριασμού της κατοικίας τους.

«Κανένας δεν θα δεχτεί να βλέπει τον γείτονά του, τον χαμηλοσυνταξιούχο, τον ιδιωτικό υπάλληλο, τον εργάτη, τον οικοδόμο, τον αυτοαπασχολούμενο, τον άνθρωπο με αναπηρία, τους βιοπαλαιστές που ματώνουν να ζήσουν τις οικογένειές τους, να τους πετάνε τα γραβατοφορεμένα κοράκια στον δρόμο», υπογράμμισε.

Ο Νίκος Έξαρχος κάλεσε τους εργαζόμενους να μην εμπιστεύονται τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τις προτάσεις των άλλων κομμάτων για την προστασία των δανειοληπτών, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της εμπορευματοποίησης της κατοικίας.

Στο πλαίσιο της επιχειρηματολογίας του, αναφέρθηκε και στη στεγαστική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης, την οποία παρουσίασε ως παράδειγμα διαφορετικής αντιμετώπισης του δικαιώματος στην κατοικία.

Επικαλέστηκε στοιχεία για την ανοικοδόμηση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και υποστήριξε ότι η διάθεση σημαντικού μέρους των κρατικών επενδύσεων στη στέγαση επέτρεψε την αντιμετώπιση των στεγαστικών αναγκών.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, στη Σοβιετική Ένωση οι δαπάνες των εργαζομένων για κατοικία, ηλεκτρικό ρεύμα, θέρμανση και άλλες βασικές παροχές αντιστοιχούσαν περίπου στο 6% του μισθού τους.

«Η διαφορά είναι ότι εκεί το κράτος θεωρούσε την παροχή κατοικίας στον λαό κοινωνική υπηρεσία, ενώ εσείς τη θεωρείτε εμπόρευμα», σημείωσε.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο βουλευτής του ΚΚΕ κάλεσε τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα να ενισχύσουν την οργανωμένη δράση τους ενάντια στους πλειστηριασμούς και να διεκδικήσουν συνολικότερες αλλαγές στη στεγαστική πολιτική.

Όπως υποστήριξε, η προστασία της λαϊκής κατοικίας συνδέεται με την ανάγκη ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών, ώστε η στέγη να αντιμετωπίζεται ως δικαίωμα που πρέπει να διασφαλίζεται για όλους.