Ποιος εγγυάται πλέον το αδιάβλητο των Πανελλαδικών Εξετάσεων;

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις υπήρξαν για δεκαετίες ένας από τους ελάχιστους θεσμούς του ελληνικού κράτους που διατηρούσαν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Ένας θεσμός σκληρός, συχνά άδικος ως προς τις αφετηρίες των υποψηφίων, αλλά με μια θεμελιώδη παραδοχή: ότι οι κανόνες είναι ίδιοι για όλους. Σήμερα, ακόμη και αυτή η παραδοχή αρχίζει να δοκιμάζεται. Και το χειρότερο είναι ότι η αμφισβήτηση δεν προέρχεται από όσους διαφωνούν με τις Πανελλαδικές, αλλά από όσα συμβαίνουν γύρω από αυτές.

Τόσα κρούσματα μαζεμένα σε σύντομο χρονικό διάστημα δεν έχουν συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν, την ώρα μάλιστα που βρίσκεται σε εξέλιξη ένας εθνικός διάλογος για την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα Πανεπιστήμια.

Θυμίζω πως στις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2026, σε εξεταστικό κέντρο ΕΠΑΛ, δόθηκαν κατά λάθος σε μικρό αριθμό μαθητών (περίπου 2 έως 100 υποψήφιους, σύμφωνα με τις αναφορές) τα θέματα της Νεοελληνικής Γλώσσας των ΓΕΛ αντί για τα θέματα των ΕΠΑΛ! Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού προχώρησε στη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ), προκειμένου να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του περιστατικού και να αποδοθούν τυχόν ευθύνες. Παράλληλα, η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων αποφάσισε την απόδοση της μέγιστης βαθμολογίας στα συγκεκριμένα γραπτά, ως έκτακτη διοικητική ρύθμιση για την αποκατάσταση της αστοχίας, χωρίς υπαιτιότητα των υποψηφίων!

Ακολούθησε το σκάνδαλο του ελληνικού μπάσκετ, όπου ανάμεσα στους άλλους αγώνες που στήνονταν από το κύκλωμα στο οποίο φέρεται να συμμετείχε και ο καθαιρεθείς πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ), ήταν και σχολικοί αγώνες όπου το διακύβευμα ήταν τα μόρια για τις ομάδες που κατατάσσονταν πρώτες στα αντίστοιχα πρωταθλήματα και σύμφωνα με τη δικογραφία, στους ωφελημένους των στημένων αγώνων ήταν μαθητές ιδιωτικών σχολείων.

Προχθές, το Mega αποκάλυψε πως η κόρη ενός υφυπουργού της Νέας Δημοκρατίας μπήκε σε μια ομάδα της εκλογικής του περιφέρειας προκειμένου να ωφεληθεί από την πορεία πρωταθλητισμού της τοπικής ομάδας και βέβαια… να κερδίσει και τα μόρια για τις πανελλαδικές εξετάσεις…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι βηματοδότες, οι μηνύσεις, τα ρουσφέτια και η πολιτική παράσταση

Είναι το τελευταίο χτύπημα στο αδιάβλητο του θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων, επί ημερών μιας κυβέρνησης που παρέκαμψε το Σύνταγμα για να ιδρυθούν μη κρατικά Πανεπιστήμια κι ενώ βλέπουμε να εξαγοράζονται από επιχειρηματικά σχήματα εκτός της εκπαίδευσης, φαληρισμένα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια με στόχο πιθανά, να δημιουργηθούν καθετοποιημένα ιδιωτικά εκπαιδευτικά σχήματα που θα διατρέχουν τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης και που θα αναλαμβάνουν έναν πελάτη από την πρώτη σχολική ηλικία μέχρι το πτυχίο της επιλογής του!

Τα παραπάνω συμβαίνουν πάνω στο φόντο του διαλόγου του Υπουργείου Παιδείας για το εθνικό απολυτήριο, μια διαδικασία εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση που εύκολα αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι θα αυξήσει τα φροντιστήρια και θα καταστήσει την ελληνική εκπαίδευση ακόμα πιο ταξική, με ωφελημένη τελικά την ιδιωτική εκπαίδευση – εκεί θα μπορείς να πληρώνεις και να παίρνεις καλούς βαθμούς, αν το κράτος δεν επιβάλλει αυστηρούς ελέγχους για τη λειτουργία των συγκεκριμένων εκπαιδευτηρίων με όλους τους κανόνες που διέπουν και τη δημόσια εκπαίδευση.

Άλλο πράγμα είναι να συζητάμε πώς θα γίνει δικαιότερη η πρόσβαση στα Πανεπιστήμια και άλλο να αφήνουμε να γεννιέται η υποψία ότι κάποιοι, με οικονομική επιφάνεια και… μπάρμπα στην Κορώνη, μπορούν να παρακάμπτουν τους κανόνες.

Αν χαθεί η εμπιστοσύνη στο αδιάβλητο των Πανελλαδικών, δεν θα έχει πληγεί απλώς ένας εξεταστικός θεσμός. Θα έχει πληγεί η ίδια η πεποίθηση των παιδιών ότι ο κόπος τους μετρά περισσότερο από το επώνυμό τους.

Και τότε, πριν η κυβέρνηση μας μιλήσει για Εθνικό Απολυτήριο και για το μέλλον της εκπαίδευσης, θα πρέπει να απαντήσει σε ένα πολύ πιο απλό ερώτημα: Στην Ελλάδα του αύριο, για να μπεις στο Πανεπιστήμιο θα πρέπει να διαβάζεις περισσότερο ή θα αρκεί απλά να έχεις πλούσιο μπαμπά και να γνωρίζεις τους κατάλληλους ανθρώπους;