Ρωγμή στο αδιάβλητο των Πανελλαδικών και σκιές πάνω από τη δημόσια εκπαίδευση

Στα… ψιλά πέρασε μέχρι τη χθεσινή συζήτηση στη βουλή, της επίκαιρης ερώτησης βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, ένα από τα ελάχιστα των τελευταίων ετών, σοβαρότατα περιστατικά προσβολής του αδιάβλητου και της ακεραιότητας της διαγωνιστικής διαδικασίας των πανελλαδικών εξετάσεων, το οποίο σημειώθηκε πριν ένα μήνα.

Το γεγονός αυτό από μόνο του κατ’ αρχάς, το ότι έγινε γνωστό δηλαδή, έναν και πλέον μήνα μετά τη διενέργεια της προβληματικής εξέτασης, είναι αρνητικό. Το περιστατικό είναι πως σε συγκεκριμένο εξεταστικό κέντρο υποψήφιοι των ΕΠΑΛ διαγωνίστηκαν στη Νεοελληνική Γλώσσα ακριβώς στα ίδια θέματα στα οποία είχαν εξεταστεί, την προηγούμενη ημέρα, οι υποψήφιοι των ΓΕΛ! Ακολουθεί ΕΔΕ… και γύρευε αν μάθουμε ποτέ την αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ χθες, ζήτησε την παραίτηση της Υπουργού Παιδείας και στη βουλή πήγε να απαντήσει όχι η Σοφία Ζαχαράκη αλλά ο Υφυπουργός της.

Το περιστατικό αυτό μου έδωσε την αφορμή για να εκφράσω έναν γενικότερο προβληματισμό για την πορεία της δημόσιας εκπαίδευσης που προσωπικά, ανέκαθεν με απασχολεί τα μάλα, ως δημοσιογράφο, φιλόλογο και γονιό.

Πρώτον, δεν αντιλαμβάνομαι – ή μάλλον υποψιάζομαι… – την αγκούσα του Υπουργείου Παιδείας να αλλάξει το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση, αν και οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι ένας από τους ελάχιστους θεσμούς που αναγνωρίζει και εμπιστεύεται η ελληνική κοινωνία. Το εθνικό απολυτήριο και οποιοδήποτε άλλο παρεμφερές σύστημα εισαγωγής συζητά σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, θα ταξικοποιήσει έτι περαιτέρω την είσοδο στα Πανεπιστήμια, αυξάνοντας τον όγκο των φροντιστηρίων και αποτρέποντας περισσότερους μαθητές να δοκιμάσουν, λόγω του μεγαλύτερου κόστους της τριετούς προετοιμασίας τους. Κάθε άλλη δικαιολογία υποκρύπτει την μία και μόνη πραγματικότητα.

Δεύτερον, τον τελευταίο καιρό διαβάζουμε για εξαγορά χρεοκοπημένων ιδιωτικών σχολείων της Αθήνας από funds. Πώς εξηγείται αυτό; Να αποφάσισαν να επενδύσουν στην ποιοτικότερη εκπαίδευση των ελληνόπουλων ξένα και ελληνικά ιδιωτικά συμφέροντα, είναι μάλλον δύσκολο και το πιθανότερο είναι πως μετά τη μεγάλη υπηρεσία που τους προσέφερε η ΝΔ, με την δυνατότητα ίδρυσης των ιδιωτικών – ούτε μη κρατικών, ούτε μη κερδοσκοπικών – Πανεπιστημίων, τα συγκεκριμένα funds σχεδιάζουν να “καθετοποιήσουν την παραγωγή τους”, για να το θέσω στυγνά εμπορικά. Θα στοχεύουν δηλαδή, σε ένα πελατολόγιο που θα το αναλαμβάνουν από την ηλικία των 3-4 ετών, μέχρι την αποφοίτησή του, αφού στους ίδιους ομίλους θα ανήκουν σταδιακά παιδικοί σταθμοί, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια και ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΥΡΙΖΑ: Η μοναδική πολιτική αυτοκαταστροφή ενός κόμματος εξουσίας

Τρίτον, μου έλεγε φίλος εκπαιδευτικός πως τα τελευταία χρόνια, το μάθημα των Νέων Ελληνικών χαλάει την εικόνα των καλών μαθητών στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Δεν αρνούμαι πως τα παιδιά σήμερα δεν μαθαίνουν τα ελληνικά που διδασκόμαστε εμείς στα σχολεία, ωστόσο η υποκειμενικοποίηση της διόρθωσης των γραπτών των Νέων Ελληνικών στις Πανελλαδικές εξετάσεις – συν το γεγονός ότι ο ρόλος του διορθωτή ανατίθεται ακόμα και σε αναπληρωτές – οδηγεί σε μεγάλες αποκλίσεις στις βαθμολογήσεις των γραπτών και πολύ συχνά αυτό αποβαίνει σε βάρος των καλών μαθητών. Το πού θα διορθωθούν τα γραπτά των υποψηφίων των Ιωαννίνων για παράδειγμα, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο πια, γιατί το αποτέλεσμα των βαθμών κρίνεται από την ποιότητα των διορθωτών.

Το πραγματικό ερώτημα, εν κατακλείδι, δεν είναι μόνο ποιος ευθύνεται για όσα συνέβησαν σε ένα εξεταστικό κέντρο και αν έχω δίκιο στη δεύτερη και στην τρίτη επισήμανση. Είναι ποια δημόσια εκπαίδευση θέλουμε. Μια εκπαίδευση που θα λειτουργεί ως κοινωνικός ανελκυστήρας και θα εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες ή ένα ολοένα ακριβότερο σύστημα, στο οποίο η πρόσβαση στη γνώση και στο Πανεπιστήμιο θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από το εισόδημα της οικογένειας; Η απάντηση απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστική υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης που η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να υλοποιήσει.