Το αεροδρόμιο Ιωαννίνων, οι απόντες σύμμαχοι και η Ήπειρος που δεν διεκδικεί ενωμένη

Η δήλωση Μπέγκα για την έλλειψη ισχυρών συμμάχων στην προσπάθεια ανάπτυξης του αεροδρομίου Ιωαννίνων ανοίγει τη συζήτηση για τη στάση της Περιφέρειας Ηπείρου.

gate-crash

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του epirusgate.gr στην Google

Στην Ήπειρο έχουμε μάθει να συζητάμε για τις χαμένες αναπτυξιακές ευκαιρίες εκ των υστέρων. Να αναζητούμε ευθύνες όταν ένα έργο καθυστερεί, όταν μια επένδυση κατευθύνεται αλλού, όταν μια υποδομή παραμένει αναξιοποίητη. Σπανιότερα συζητάμε για όσα θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει, αν οι θεσμικοί εκπρόσωποι του τόπου είχαν αποφασίσει να διεκδικούν από κοινού, με συνέχεια, σχέδιο και συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Η χθεσινή αναφορά μας στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η περιφερειακή εξουσία για το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, αποκτά σήμερα μια πολύ συγκεκριμένη συνέχεια. Αφορμή αποτελεί η δημόσια τοποθέτηση του δημάρχου Ιωαννίνων Θωμά Μπέγκα για το αεροδρόμιο της πόλης και η διαπίστωσή του ότι η προσπάθεια ανάπτυξής του στερείται «ισχυρών τοπικών συμμάχων». Μια φράση που ειπώθηκε σε μια κρίσιμη στιγμή και δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί τυχαία.

Ο στόχος της διεθνοποίησης του αεροδρομίου Ιωαννίνων και της καθιέρωσης μόνιμων συνδέσεων με άλλους προορισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, πέραν της μίας πτήσης προς Αθήνα και αντίστροφα, παλεύεται εδώ και αρκετά χρόνια. Σήμερα βρισκόμαστε σε μια καμπή, καθώς, ανεξαρτήτως του μέλλοντος του τοπικού αερολιμένα που θα σημάνει γι’ αυτόν η ενδεχόμενη παραχώρηση σε ιδιώτη των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας μας, έχει προχωρήσει σημαντικά η προσπάθεια για μια τακτική σύνδεση των Ιωαννίνων με το Ηράκλειο της Κρήτης. Παράλληλα, με τη Γερμανία έχουν στηθεί γέφυρες για να κλειστεί μια συμφωνία με αεροπορική εταιρεία που θα κρίνει συμφέρουσα μια τακτική, μόνιμη πτήση προς και από τα Ιωάννινα.

Τα δύο παραπάνω μπορεί στο τέλος να μη συμβούν ποτέ, γιατί, πέραν των άλλων, η παρούσα συγκυρία της ενεργειακής κρίσης, πρωτοφανούς εδώ και πολλά χρόνια, λειτουργεί ανασχετικά σε κάθε πλάνο νέας ανάπτυξης των αεροπορικών εταιρειών, λόγω της τεράστιας οικονομικής αβεβαιότητας. Είναι χαρακτηριστικό πως αεροπορικές εταιρείες φτάνουν να αφαιρούν από τα αεροπλάνα τους ακόμη και τα διαφημιστικά περιοδικά που βρίσκουμε στο μπροστινό κάθισμα, προκειμένου να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το βάρος του αεροσκάφους και, συνεπώς, η κατανάλωση καυσίμων!

Σε μια τέτοια στιγμή, λοιπόν, τρεις μέρες πριν από την πιλοτική πτήση προς και από το Ηράκλειο και λίγες μέρες μετά το καλό νέο για τη διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και του γερμανικού κρατιδίου της Έσσης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν τα Ιωάννινα στο κομμάτι των μεταφορών, ο δήμαρχος Ιωαννίνων ένιωσε την ανάγκη να αναφερθεί στην έλλειψη «ισχυρών τοπικών συμμάχων». Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Ο Θωμάς Μπέγκας προφανώς και υπονοεί την Περιφέρεια Ηπείρου και όχι τους κυβερνητικούς βουλευτές. Εννοείται ότι τους θέλει μαζί του και αυτούς, αλλά αντιλαμβάνεται ότι είναι πεπερασμένες οι δυνατότητές τους σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα και εξαντλήθηκαν στην όποια πίεση μπορούσαν να ασκήσουν για την αποτυχημένη απόπειρα δρομολόγησης μιας πτήσης στο πλαίσιο των επιδοτούμενων άγονων γραμμών.

Δεν αναφέρθηκε τυχαία στον Περιφερειάρχη Κρήτης ο δήμαρχος με τη χθεσινή του δήλωση, θέλοντας να τονίσει τη διαφορά με τον ομόλογό του της Ηπείρου. Η Περιφέρεια Κρήτης ασφαλώς και δεν περιμένει τεράστια οικονομικά κέρδη από μια μόνιμη αεροπορική σύνδεση με τα Ιωάννινα. Εκτιμά, ωστόσο, πως έχει να προσφέρει πολλά στον επιχειρηματικό τομέα, στις δυνατότητες αναψυχής των Κρητών κατά τους χειμερινούς μήνες και στην εξυπηρέτηση φοιτητών από την Κρήτη στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και από την Ήπειρο στα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Κρήτης.

Η Περιφέρεια Ηπείρου έβαλε πλάτη τα προηγούμενα χρόνια για να λυθούν βασικά προβλήματα υποδομών στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων και κάπου εκεί φαίνεται πως εξάντλησε την αποστολή της…

Ο Περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης έχει εκφράσει στο παρελθόν αρνητική άποψη για τις εταιρείες χαμηλού κόστους, ενώ στην όλη πολιτική της Περιφέρειας διακρίνεται μια ικανοποίηση από το γεγονός ότι διαθέτουμε ως Ήπειρος ένα αεροδρόμιο της Fraport… σε γη της Δυτικής Ελλάδας… στο Άκτιο. Την Πρέβεζα την βολεύει το αεροδρόμιο του Ακτίου, τα Ιωάννινα όχι… Ενδεχομένως να μην ενοχλείται η Περιφερειακή Αρχή που κόσμος εξυπηρετείται πλέον και από το φθηνό αεροδρόμιο των Τιράνων. Έτσι, το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων μοιάζει να βρίσκεται εντελώς εκτός ενδιαφέροντος και προτεραιοτήτων της Περιφέρειας Ηπείρου.

Πώς θα μπορούσε να βοηθήσει; Οικονομικά, κατ’ αρχάς, μιας και οι Περιφέρειες είναι από τους λίγους φορείς, πέραν του κράτους, που διαθέτουν εκατομμύρια για τουριστική προβολή. Παρεμπιπτόντως, ως προς το δημοπρατημένο έργο της νέας τουριστικής προβολής της Ηπείρου, εκφράστηκαν προχθές στην Περιφερειακή Επιτροπή από την αντιπολίτευση σοβαρές αιτιάσεις για τη διαφάνεια του συγκεκριμένου διαγωνισμού και ο Περιφερειάρχης εμφανίστηκε να μη γνωρίζει, παραπέμποντας στις αρμόδιες υπηρεσίες του. Αν διαθέτει όντως στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τις υποψίες της, οφείλει η αντιπολίτευση να γίνει ξεκάθαρη.

Κατά τα λοιπά, αν αναρωτιόμαστε τι φταίει που ως Ήπειρος βρισκόμαστε τόσο πίσω, η απάντηση δίνεται από τη στήλη στα δύο τελευταία σημειώματα: ποτέ δεν διεκδικούμε ως «όλον», ο δε Περιφερειάρχης θυμάται το «μαζί» μόνο στις εθνικές επετείους και την 21η Φεβρουαρίου…

Μια Περιφέρεια δεν μπορεί να περιορίζει τον αναπτυξιακό της ρόλο στη χρηματοδότηση έργων, στη διαχείριση προγραμμάτων και στην παρουσία της σε εκθέσεις. Οφείλει να συνθέτει δυνάμεις, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να φέρνει στο ίδιο τραπέζι Δήμους, Επιμελητήρια, Πανεπιστήμιο και επιχειρηματικούς φορείς και να διεκδικεί μαζί με αυτούς συγκεκριμένους στόχους.

Το αεροδρόμιο Ιωαννίνων είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση. Καμία δημοτική αρχή δεν μπορεί μόνη της να εγγυηθεί μια αεροπορική σύνδεση. Καμία Περιφέρεια δεν μπορεί να υποχρεώσει μια εταιρεία να δρομολογήσει πτήσεις. Μπορούν, όμως, όλοι μαζί να διαμορφώσουν μια αξιόπιστη πρόταση, να τεκμηριώσουν την επιβατική ζήτηση, να συνδέσουν την τουριστική προβολή με συγκεκριμένες αγορές και να δημιουργήσουν καλύτερες προϋποθέσεις για να γίνει μια νέα γραμμή οικονομικά βιώσιμη. Αυτό απαιτεί συνεννόηση, κοινή στρατηγική και διάθεση να μοιραστεί κανείς την προσπάθεια και, ενδεχομένως, την επιτυχία της.

Το πρόβλημα της Ηπείρου δεν εξαντλείται στην απουσία μιας πτήσης προς την Κρήτη ή τη Γερμανία. Είναι η αδυναμία να συγκροτηθεί ένα σταθερό μέτωπο διεκδίκησης για όσα χρειάζεται ο τόπος.

Προσθήκη ως προτεινόμενη
πηγή στη Google