Το δημογραφικό και οι νέοι που άφησαν την Ήπειρο πίσω

Όσοι αναμέναμε πως θα ακούσουμε βαρετές… θεωρητικούρες στη χθεσινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου και στη συζήτηση-ενημέρωση για το δημογραφικό, διαψευστήκαμε θετικά.

Οι δύο καθηγητές που μίλησαν για τα αίτια του προβλήματος, για τις αριθμητικές παραμέτρους του που είναι εξαιρετικά τρομακτικές για το ελληνικό έθνος αλλά που πρότειναν και στρατηγικές λύσεις για να μετριασθεί, απέδειξαν κατά τη γνώμη μου, πως το “τέρας” που απειλεί να αφανίσει τη χώρα μας τις επόμενες δεκαετίες αντιμετωπίζεται αλλά δύσκολα νικιέται.

Η αναστροφή κάποιων τάσεων στην πορεία του πληθυσμού και τα ηλικιακά χαρακτηριστικά του είναι αδύνατη, τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Βύρων Κοτζαμάνης. Είπε όμως και κάτι άλλο ο καθηγητής Δημογραφίας: “αφήσατε να φύγουν οι νέοι από την Ήπειρο, δεν τους συγκρατήσατε”. Αν δεν ήταν φιλοξενούμενος, έστω και εξ αποστάσεως, και προσκεκλημένος να μιλήσει στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ο πανεπιστημιακός που έχει να επιδείξει έναν όγκο έρευνας στο δημογραφικό τα τελευταία χρόνια, ίσως αντιμετωπιζόταν διαφορετικά από τον Περιφερειάρχη Ηπείρου, γιατί πίσω από αυτό το δεύτερο πληθυντικό – ευγενείας (;) – που χρησιμοποίησε στο λόγο του ο κ. Κοτζαμάνης, μπορεί να εννοούσε το Περιφερειακό Συμβούλιο, αλλά όποιος ζει σε αυτό τον τόπο της Ελλάδας, γνωρίζει ότι τις τύχες του ορίζει για περίπου 2,5 δεκαετίες, ο ίδιος άνθρωπος… άρα και η ευθύνη γι’ αυτή τη ζημιά, μπορεί να μην είναι εξ ολοκλήρου δική του, αλλά μεγάλο μέρος της του ανήκει αναμφίβολα.

Διασφάλιση κατοικίας μέσω ενός οικιστικού αποθέματος που υπάρχει αλλά ρημάζει, οργάνωση παροχής υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης και εξασφάλιση εργασίας, είναι το τρίπτυχο για την προσέλκυση ανθρώπων στα χωριά μας. Ρομαντική ακαδημαϊκότητα ή εφαρμόσιμη πολιτική, έστω και δύσκολα; Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αφήσουμε την ερώτηση αναπάντητη, να μην προσπαθήσουμε και να αφήσουμε τη μοίρα των πραγμάτων ως έχει. Με τις μικρές του δυνάμεις κάθε Δήμος, η Περιφέρεια, με ή χωρίς το κεντρικό κράτος.

Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπορούν οι τοπικές αρχές να βγουν έξω από τον κύκλο φθοράς της 4ετίας ή της 5ετίας που διαρκεί ο πολιτικός τους βίος και να σχεδιάσουν πολιτικές που ξεπερνούν τα στενά χρονικά όρια της θητείας τους, για το κοινό καλό και το εθνικό συμφέρον. Την απάντηση δυστυχώς, θα την έχει ο ιστορικός του μέλλοντος αλλά τότε θα είναι εξαιρετικά αργά για την Ήπειρο και για τη χώρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τέσσερις ζωές χαμένες σε ένα κοντέινερ: Τι δεν λειτούργησε στην Κόνιτσα;