Από την παρακαταθήκη Ελισάφ στην επόμενη αυτοδιοικητική γενιά

Με την κληρονομιά της ελπίδας που είχε γεννήσει πριν από μερικά χρόνια η υποψηφιότητα του αείμνηστου Μωυσή Ελισάφ για τον Δήμο Ιωαννιτών, κάτι πραγματικά νέο φαίνεται να αναζητά χώρο στα δημοτικά πράγματα της πόλης, με το βλέμμα ήδη στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028.

Η παρακαταθήκη Ελισάφ είχε δύο χαρακτηριστικά που αξίζει να θυμόμαστε. Το πρώτο ήταν η υπερκομματική φυσιογνωμία μιας υποψηφιότητας που κατάφερε να συσπειρώσει ανθρώπους από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και να φέρει στα κοινά πρόσωπα χωρίς προηγούμενη αυτοδιοικητική διαδρομή. Το δεύτερο ήταν η προσδοκία για φρεσκάδα σε ιδέες, σχέδια και τρόπο διοίκησης.

Τα περισσότερα δυστυχώς από εκείνα που δημιούργησαν προσδοκίες δεν προχώρησαν. Και η ανεξαρτησία της παραταξιακής φωνής στην πορεία θόλωσε. Ο υπογράφων μπορεί να το αναγνωρίσει χωρίς δυσκολία, ακριβώς επειδή πίστεψε αρχικά στα δύο αυτά χαρακτηριστικά της παρακαταθήκης Ελισάφ. Όπως είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, υπήρξε στη συνέχεια ιδιαίτερα σκληρός στην κριτική του απέναντι στην προηγούμενη δημοτική αρχή, με συγκεκριμένα επιχειρήματα.

Κάπου εκεί, όμως, στα πρώτα βήματα εκείνης της αυτοδιοικητικής περιόδου, επιχειρεί σήμερα να βρει και να ξαναπιάσει το νήμα μια ομάδα νέων ανθρώπων. Ένας από αυτούς είχε διατελέσει για ένα διάστημα αντιδήμαρχος στη δημοτική αρχή Ελισάφ.

Με ένα πρώτο κείμενο-παρέμβαση υπό τον τίτλο «Η πόλη πάνω από τα κόμματα», η ομάδα αυτή βάζει στο δημόσιο τραπέζι την ανάγκη μιας δημοτικής κίνησης που δεν θα λειτουργεί ως τοπική προέκταση των κομμάτων, αλλά θα αναζητά ανθρώπους με γνώση, ικανότητα και συγκεκριμένο σχέδιο για τα Ιωάννινα. Αυτό ακριβώς υποστηρίζει το δημοσιευμένο κείμενο, χωρίς να απαξιώνει τον ρόλο των πολιτικών κομμάτων ή τις ιδεολογικές διαφορές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Καλώς ήρθε το 2%, αλλά ο νόμος δεν είναι λάστιχο, κυρία Υπουργέ…

Και το κάνει πολύ νωρίς. Πριν αρχίσουν να ξεδιπλώνονται οι σχεδιασμοί των σημερινών παρατάξεων και πριν εμφανιστούν όσοι ενδεχομένως ενδιαφέρονται για το 2028.

Στο άνυδρο αυτοδιοικητικό τοπίο της περιοχής, η ανάγκη για κάτι φρέσκο είναι αδήριτη. Κάτι τέτοιο έχει να συμβεί από το 2014, με την παράταξη “Γιάννενα Τώρα”, τότε που στην πρώτη της εκλογική απόπειρα συγκέντρωσε ένα διόλου ευκαταφρόνητο 8%.

Το φρέσκο ωστόσο σήμερα, είναι αναγκαίο να είναι και ηλικιακά νέο, και, κυρίως, με ανθρώπους που μπορούν να κάνουν ξανά ενδιαφέρουσα την αυτοδιοίκηση για εκείνους που την παρακολουθούν πλέον από απόσταση.

Γιατί η πόλη μας μου δίνει την εντύπωση ότι γερνάει όσο περνούν τα χρόνια.

Και ίσως αυτή να είναι η δυσκολότερη πρόκληση για οποιοδήποτε νέο εγχείρημα εμφανιστεί μέχρι το 2028: όχι απλώς να δηλώσει ότι είναι καινούργιο, αλλά να αποδείξει στην πράξη ότι έχει κάτι καινούργιο να πει.