Υπουργοί καλοί ακροατές και δήμαρχοι με σκυμμένο κεφάλι

Απέναντι στον επικοινωνιακό «κουρνιαχτό» της διήμερης περιοδείας στην Ήπειρο των κυβερνητικών κλιμακίων της περασμένης εβδομάδας, διατυπώθηκε κριτική από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως προς την επιτυχία αυτής της διαδικασίας κυβερνητικού ελέγχου και προγραμματισμού προτεραιοτήτων για την κάθε περιοχή.

Όπως άλλωστε συμβαίνει τις περισσότερες φορές, όταν τουλάχιστον οι κομματικές οργανώσεις λειτουργούν υποτυπωδώς, όπως εν προκειμένω συμβαίνει σήμερα – η στήλη έχει πολλές φορές ασκήσει κριτική στη λειτουργία των τοπικών κομματικών οργάνων της αντιπολίτευσης, που υπολείπονται κατά πολύ του στοιχειώδους τους ρόλου.

Η θεσμική, ωστόσο, αντιπολίτευση σε μια κυβερνητική παρουσία δεν είναι συνηθισμένη, τουλάχιστον για την περιοχή μας, ακόμα και όταν οι τοπικές αρχές και η εκάστοτε κυβέρνηση ανήκαν σε αντίπαλες ιδεολογικές δυνάμεις.

Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση υπήρξε ο Αλ. Καχριμάνης τα χρόνια της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όταν δεν άρθρωσε μια κακή κουβέντα για τους υπουργούς του Τσίπρα. Το αντίθετο μάλιστα, είχε εκθειάσει κάποιους, όπως τον Βαγγέλη Αποστόλου, για ένα διάστημα υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης.

Η χθεσινή αναφορά του δημάρχου Ιωαννίνων στα κυβερνητικά κλιμάκια υπό τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, με την ειρωνική παρατήρηση ότι ήταν «κυρίως καλοί ακροατές», είναι από τις σκληρότερες κριτικές που έχουν ακουστεί από θεσμικό παράγοντα της περιοχής έναντι της κυβέρνησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με τη γίδα στην πλάτη και το γάντι στο χέρι

Τοποθέτηση σε αυτό το ύφος δεν θυμάμαι αντίστοιχη από τον δήμαρχο της πόλης μας. Ωστόσο, ο Θ. Μπέγκας είναι σταθερά επικριτικός έναντι της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τον τρόπο με τον οποίο, κατά την εκτίμησή του, έχει απαξιώσει πλήρως τον πρώτο βαθμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Και ο κόσμος της τοπικής Νέας Δημοκρατίας, όμως, βρίσκει εσχάτως στο πρόσωπο του δημάρχου έναν εύκολο στόχο επιθέσεων και του χρεώνει μάλιστα ακόμα και αυτά που δεν του ανήκουν…

Η πλειοψηφία βέβαια όσων το κάνουν αυτό, στις εκλογές του 2023 έκανε μια σαφή επιλογή, με τις σχετικές υποδείξεις και «γραμμές» που, σύμφωνα με όσα έχουν καταγγελθεί, έπεσαν και από βουλευτικά γραφεία υπέρ του κύριου αντιπάλου του Μπέγκα, Δ. Παπαγεωργίου.

Πιο σαφή και ξεκάθαρη πολιτική καταγγελία για το συγκεκριμένο ζήτημα δεν θα μπορούσε να κάνει κανείς άλλος πέραν του πρώην δημάρχου, του τελευταίου εκλεγμένου με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας στον Δήμο Ιωαννιτών (!), Νίκου Γκόντα. Και αυτό έγινε στο epirusgate προ μερικών εβδομάδων.

Πολιτικά, λοιπόν, ο Θωμάς Μπέγκας έχει διαμορφώσει μια αντιδεξιά πολιτική τοποθέτηση, χωρίς κανείς να γνωρίζει προς το παρόν αν αυτό αποσκοπεί κάπου συγκεκριμένα, σε σχέση και με το πολιτικό του μέλλον.

Εμείς θα κρατήσουμε την κραυγή αγωνίας που βγάζει ένας αυτοδιοικητικός παράγοντας, ενόψει του ετήσιου συνεδρίου της ΚΕΔΕ, ενός αναμφίβολα από τα πιο κρίσιμα των τελευταίων ετών, καθώς, με τις αποφάσεις και τις ενέργειες της σημερινής κυβέρνησης, πολλοί θα είναι οι δήμοι που δεν θα μπορούν να συντάξουν προϋπολογισμούς σε λίγες μέρες ή που θα αναγκαστούν να μετακυλίσουν κι άλλα βάρη στους δημότες τους.

Η δεδομένη στιγμή πρέπει να σημάνει το τέλος της κηδεμονευόμενης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκτός εάν οι δήμαρχοι που εκλέχτηκαν το 2023 ως δήθεν ανεξάρτητοι και την επομένη των εκλογών έβγαλαν και μας έδειξαν την κομματική τους φανέλα, έχουν πάρει απόφαση να παραδώσουν τα κλειδιά των δημαρχείων τους στο κράτος.

Γιατί υπάρχει και κάτι ακόμα, πολύ πιο αποκαλυπτικό από τη φράση περί «καλών ακροατών». Είναι η παραδοχή του ίδιου του Μπέγκα ότι οι δήμαρχοι αναγκάζονται πολλές φορές να γίνονται «επαίτες», ακόμα και να «σκύβουν το κεφάλι», προκειμένου να εξασφαλίσουν λίγους πόρους για τον τόπο τους.

Και όταν, όπως καταγγέλλει ο Παναγιώτης Νταής, ακόμη και ώριμες προτάσεις έργων καθυστερούν να αξιολογηθούν, χωρίς οι δήμοι να γνωρίζουν πάντοτε γιατί εγκρίνονται ή απορρίπτονται, η οικονομική εξάρτηση αποκτά και μια δεύτερη, εξίσου προβληματική διάσταση: την αβεβαιότητα για τους κανόνες με τους οποίους μοιράζεται το δημόσιο χρήμα.

Ας μη βιαστούν, λοιπόν, κάποιοι να διαβάσουν την κριτική Μπέγκα αποκλειστικά μέσα από τα κομματικά τους γυαλιά. Το πρόβλημα θα εξακολουθήσει να υπάρχει και αύριο, όποιος κι αν κάθεται στην καρέκλα του δημάρχου και όποιο κόμμα κι αν κυβερνά.

Στην Καλαμάτα οι δήμαρχοι έχουν μια ευκαιρία να αποδείξουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν συλλογικά, χωρίς να περιμένουν πρώτα την έγκριση των κομματικών τους επιτελείων.

Γιατί αν ένας εκλεγμένος δήμαρχος πρέπει να σκύβει το κεφάλι για να εξασφαλίσει τα αυτονόητα, τότε μαζί του σκύβει το κεφάλι και η πόλη που εκπροσωπεί. Και αυτό δεν είναι Αυτοδιοίκηση. Είναι διοίκηση υπό επιτήρηση, με δημοκρατική νομιμοποίηση μόνο την ημέρα των εκλογών.