Το έργο της “Κιβωτού του Κόσμου”: «Πρώτο μας μέλημα ήταν να βρίσκουν τα παιδιά οικογένεια»

Στην αποϊδρυματοποίηση των παιδιών και στην προσπάθεια διατήρησης των δεσμών τους με τη φυσική τους οικογένεια αναφέρθηκε ο πατέρας Αντώνιος, ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου», στο περιθώριο της αποκλειστικής συνέντευξής του στο epirusgate. Όπως υποστήριξε, η αποϊδρυματοποίηση αποτελούσε βασική κατεύθυνση της λειτουργίας του οργανισμού, με προτεραιότητα την αναδοχή και τη στήριξη μητέρων που αντιμετώπιζαν σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες.

Απαντώντας σε ερώτηση για τη στροφή της κοινωνικής πολιτικής προς την αποϊδρυματοποίηση και την ενίσχυση των αναδοχών, ο πατέρας Αντώνιος ανέφερε ότι η «Κιβωτός του Κόσμου» είχε συμβάλει σημαντικά σε αυτή την κατεύθυνση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι υπηρεσίες του οργανισμού επιδίωκαν να εντοπίζουν το κατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον για κάθε παιδί, με γνώμονα τις ανάγκες του. «Κατ’ εξοχήν οι υπηρεσίες της Κιβωτού βοηθούσαν στο να βρει ένα παιδί μια οικογένεια κατάλληλη για το κάθε παιδί», ανέφερε, εξηγώντας ότι η επιλογή αναδόχων δεν έπρεπε να βασίζεται αποκλειστικά στις επιθυμίες των ενδιαφερόμενων ενηλίκων, αλλά πρωτίστως στο συμφέρον του παιδιού.

Το πρόγραμμα «Στέγη για τη μάνα και το παιδί»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο πρόγραμμα «Στέγη για τη μάνα και το παιδί», το οποίο, όπως περιέγραψε, είχε στόχο να αποτρέψει τον αποχωρισμό παιδιών από τις μητέρες τους εξαιτίας της φτώχειας ή της ενδοοικογενειακής βίας.

Ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου» υποστήριξε ότι ο οργανισμός παρείχε στέγη σε μητέρες που είχαν υποστεί κακοποίηση ή αντιμετώπιζαν ακραίες συνθήκες οικονομικής ανέχειας, εφόσον διαπιστωνόταν ότι μπορούσαν να ανταποκριθούν στη φροντίδα των παιδιών τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θεσπρωτία: Κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου σε σύσκεψη φορέων την Τρίτη

Όπως ανέφερε, σε αρκετές περιπτώσεις οι μητέρες παραπέμπονταν στον οργανισμό από την Αστυνομία.

Σύμφωνα με την περιγραφή του, τα παιδιά μπορούσαν να παρακολουθούν δραστηριότητες, να σιτίζονται και να μελετούν με τη βοήθεια εθελοντών, ενώ οι μητέρες διατηρούσαν την καθημερινή ευθύνη της ανατροφής τους.

«Διαλέξαμε τον πολύ δύσκολο δρόμο να κινητοποιήσουμε τη μητέρα αυτή την κακοποιημένη, να την ενδυναμώσουμε και να τη βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσει τον γονεϊκό της ρόλο», σημείωσε.

«Πάνω από 100 μικροδιαμερίσματα»

Ο πατέρας Αντώνιος ανέφερε ότι στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος η «Κιβωτός του Κόσμου» διέθετε περισσότερα από 100 μικροδιαμερίσματα για τη φιλοξενία μητέρων μαζί με τα παιδιά τους.

Υποστήριξε επίσης ότι μέσω αυτής της πρακτικής εκατοντάδες παιδιά παρέμειναν με τις μητέρες τους, αποφεύγοντας την τοποθέτησή τους σε δομές ιδρυματικής φροντίδας.

Όπως εξήγησε, στόχος του προγράμματος ήταν η ενδυνάμωση των μητέρων, ώστε να μπορούν να αναλάβουν οι ίδιες τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών τους.

Η αναδοχή ως προτεραιότητα

Αναφερόμενος στις δομές φιλοξενίας της «Κιβωτού του Κόσμου», ο πατέρας Αντώνιος διευκρίνισε ότι προορίζονταν, σύμφωνα με τον ίδιο, για παιδιά που δεν διέθεταν κατάλληλο συγγενικό περιβάλλον ή είχαν απομακρυνθεί από αυτό με εισαγγελική απόφαση λόγω κακοποίησης.

Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, υποστήριξε ότι η αναδοχή αποτελούσε προτεραιότητα.

«Αλλά το πρώτο μας μέλημα, ακόμα και για αυτά τα παιδιά, ήτανε να υπάρξει αναδοχή», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι αναφορές του πατέρα Αντωνίου αποτυπώνουν τη δική του περιγραφή για την πολιτική και τις πρακτικές που, όπως υποστηρίζει, ακολουθούσε η «Κιβωτός του Κόσμου» στον τομέα της παιδικής προστασίας.