Αλέξης Τσίπρας: Rebranding του rebranding

Το αρχικό rebranding του Αλέξη Τσίπρα τον έφερνε στο κέντρο. Η ομιλία του τον περασμένο Σεπτέμβριο στο συνέδριο του Economist, οι θέσεις που εξέφρασε, όπως ο «νέος πατριωτισμός» αλλά και ο μετριοπαθής έως ελαφρά συντηρητικός τόνος που έγινε αισθητός από τον πρώην Πρωθυπουργό, στο μεταναστευτικό, το δημογραφικό ζήτημα και τις οικονομικές του προτάσεις, διαβάστηκαν λογικά ως μια μετατόπιση από την αριστερά προς το κέντρο.

Ο κόσμος γενικά, τα τελευταία χρόνια, συντηρητικοποιείται και εγκαταλείπει θέσεις που εκφράζουν το αριστερό κομμάτι του πολιτικού φάσματος…

Για τον πολιτικό που εγκατέλειψε την αρχηγία του κόμματος της “πρώτη φορά Αριστεράς” στην Ελλάδα και παραιτήθηκε και από βουλευτής του, και που θα μείνει στην ιστορία ως και ο υπεύθυνος για τη διάλυσή του, το πολιτικό come back δεν θα μπορούσε να γίνει με παρόμοιο “όχημα” και με φθαρμένα υλικά.

Αυτή η λογική του αρχικού rebranding όμως, στην πορεία, μετά την κυκλοφορία της “Ιθάκης” και το “ξαναδιάβασμα” της πολιτικής συγκυρίας, βλέπουμε να υφίσταται ένα νέο rebranding, εδώ και καιρό, κατά τις ομιλίες του πρώην Πρωθυπουργού, στις εκδηλώσεις του ανά την Ελλάδα, όπου προετοιμάζεται η δημιουργία του νέου κόμματος.

Χθες, ανήμερα Πρωτομαγιάς, παρουσιάστηκε από τον Αλ. Τσίπρα το “μανιφέστο” του νέου φορέα που σε περίπου 7000 λέξεις μιλά μεταξύ άλλων για την ανάγκη σύγκλισης των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Δεν θα βρει κανείς ανάμεσα σε αυτές τις τόσες πολλές λέξεις, κάτι εντυπωσιακά ρηξικέλευθο πολιτικά και τίποτα εκπληκτικά καινοτόμο. Για την ίδια ανάγκη σύγκλισης όμορων πολιτικών ρευμάτων μιλούν πολλοί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, αλλά μένουν μετέωρες οι πολιτικές πράξεις που θα μετουσιώσουν το όραμα και την επιθυμία σε εφαρμογή. Θα πάρει μια πρωτοβουλία που θα ανατρέψει τα ως τώρα δεδομένα ο Αλ. Τσίπρας ή όπως ο Ανδρουλάκης, θα εκφράζει την ίδια επιθυμία ως τις επόμενες εκλογές, διεκδικώντας από το ΠΑΣΟΚ, τη δεύτερη διερευνητική εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Εργατική Πρωτομαγιά!

Το στοίχημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι να ξεπεράσει το πρόβλημα αξιοπιστίας που αντιμετωπίζει και που του καταμαρτυρούν οι πολίτες εκείνοι που δεν τον βλέπουν ως Μεσσία.

Το κεφάλαιο της αξιοπιστίας του Αλ. Τσίπρα ξοδεύτηκε όλο κατά την τετραετία 2015-2019 και 7 χρόνια μετά, δεν φαίνεται να έχει ανακτηθεί σημαντικό μέρος του. Το κεφάλαιο αυτό δεν ανακτάται ούτε με μανιφέστα ούτε πολύ περισσότερο με κριτική για πολιτικές της σημερινής διοίκησης σε σχέση με τη ΔΕΗ ας πούμε, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε καταχρεωμένη και απαξιωμένη.