Αλέξης Τσίπρας: Το rebranding, το 2015 και το «όραμα» που ακόμη αναζητείται

Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη γνωρίζοντας ότι ένα από τα βασικά ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι η πολιτική μνήμη του 2015, όπως επανειλημμένα έχει υποστηρίξει η στήλη.

Και στα SOS της συνέντευξης Τύπου που κλήθηκε να απαντήσει, έδωσε τη δική του εκδοχή: για το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του 2015 υποστήριξε ότι αυτό που είχε υποσχεθεί ήταν μόνο πως θα συγκρουστεί με τους δανειστές. Όχι σεισάχθεια δανείων, όχι σκίσιμο και κατάργηση των μνημονίων «με έναν νόμο και ένα άρθρο» κλπ. κλπ. Αυτά θέλει να τα ξεχάσει ο κ. Τσίπρας και δεν θα τα υπενθύμιζε μόνος του. Με άλλα λόγια, επιχείρησε να περιορίσει τις προσδοκίες και τις αυταπάτες εκείνης της περιόδου σε μία βασική πολιτική υπόσχεση: τη σύγκρουση. Ο Τσίπρας του 2026 ξέρει καλά ποια σημεία του παλιού Τσίπρα πρέπει να μείνουν στο αρχείο.

Στα SOS της συνέντευξης Τύπου έδειξε προετοιμασμένος. Στη συντριπτική πλειονότητα των ερωτημάτων απάντησε με άνεση, έχοντας μπροστά του χαρτιά και σημειώσεις στα οποία κατέφευγε αρκετές φορές. Μπορεί να ήταν η σχολαστική προετοιμασία ενός ανθρώπου που γνωρίζει ότι κάθε λέξη πλέον ζυγίζεται. Μπορεί πάλι η απόσταση από την καθημερινότητα της ενεργού πολιτικής να αφήνει ήδη τα ίχνη της. Και τα δύο έχουν πολιτικό ενδιαφέρον.

Ήρεμος, χαμογελαστός κατά διαστήματα και με το γνωστό χιούμορ που δεν κάνει πάντα τους ακροατές του να χαμογελούν, με τον γνώριμο τρόπο επικοινωνίας και αρκετές περισσότερες άσπρες τρίχες, θύμισε αρκετά τον παλιό, καλό επικοινωνιακά Τσίπρα. Ήταν περισσότερο αναλυτικός στις απαντήσεις του, απ’ όσο θα έπρεπε, προκαλώντας αρκετά χασμουρητά σε δημοσιογράφους και τηλεθεατές.

Μετανιωμένος… όχι όμως και για τίποτα από όσα έκανε στο παρελθόν, είτε ως αξιωματική αντιπολίτευση είτε κυρίως ως κυβέρνηση. Ούτε καν για τα εγκαίνια των μουσαμάδων του μετρό της Θεσσαλονίκης, ούτε για τη συνεργασία του με τον Καμμένο…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελεύθερο πανεπιστήμιο με φοιτητές που δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν;

Το rebranding, όμως, έχει ένα πρόβλημα που δύσκολα καλύπτεται με μια καλή εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει το διάστημα 2019-2023. Τέσσερα χρόνια κατά τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατόρθωσε να οικοδομήσει μια πειστική εναλλακτική πρόταση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το εκλογικό αποτέλεσμα του 2023 δεν προέκυψε ξαφνικά. Υπάρχει και η περίοδος μετά την παραίτησή του από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια μακρά πολιτική σιωπή, η οποία σήμερα επιχειρείται να μετατραπεί σε απόσταση, ωριμότητα και αναστοχασμό. Η ιστορία θα κρίνει αν ήταν όλα αυτά ή απλώς απουσία.

Ο Τσίπρας μίλησε στη Θεσσαλονίκη για «όραμα». Την ίδια λέξη χρησιμοποίησε λίγες ημέρες νωρίτερα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και εδώ βρίσκεται ίσως το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Όραμα ακούμε. Όραμα δεν βλέπουμε.

Ούτε στις κυβερνητικές εξαγγελίες του Σαββατοκύριακου υπήρχε η εικόνα μιας Ελλάδας που αλλάζει κατεύθυνση, ούτε στο χαμηλό προφίλ του επανεμφανιζόμενου Τσίπρα διακρίθηκε χθες εκείνη η ιδέα που μπορεί να σηκώσει έναν κουρασμένο πολίτη από τον καναπέ.

Ο Έλληνας σήμερα ψάχνει κάτι πολύ πιο δύσκολο από ένα καλό φορολογικό μέτρο ή ένα προσεκτικά διατυπωμένο πρόγραμμα. Ψάχνει ελπίδα και κατεύθυνση.

Και προς το παρόν, από τους βασικούς πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής, βρίσκει κυρίως λέξεις.

Απομένει η εμφάνιση του Νίκου Ανδρουλάκη το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη, για κλείσει η σειρά των βασικών πρωταγωνιστών των επερχόμενων εκλογών.