Σχολεία στα Γιάννενα: Παλιά κτίρια, λίγες λύσεις και η ανάγκη για καθαρές απαντήσεις

O Δήμος Ιωαννιτών διαθέτει αναμφίβολα μερικές από τις παλιότερες κτιριακές υποδομές για τη φιλοξενία σχολικών του μονάδων, εντός του παλιού αστικού ιστού, με κτίρια που ξεπερνούν ως προς την ηλικία τους ακόμα και τον αιώνα, σε λίγες περιπτώσεις. Δεδομένο είναι αυτό. Όπως δεδομένο είναι ότι σε αυτή την περιοχή δεν υπάρχουν και οικόπεδα δημοτικά, χαρακτηρισμένα με χρήση γης για σχολική στέγη, οπότε η συνέχιση λειτουργίας των συγκεκριμένων σχολικών μονάδων στα ίδια κτίρια, δε μπορεί να αλλάξει ίσως και για αρκετά ακόμα χρόνια στο μέλλον.

Για την ώρα επίσης, παρά το θόρυβο που δημιουργήθηκε τους τελευταίους μήνες, με το ένα δημοτικό σχολείο της Ανατολής, με το 2ο ΓΕΛ Ιωαννίνων στην οδό Γ. Παπανδρέου, το υπόγειο του οποίου πλημμύρισε νερά, με το 8ο ΓΕΛ, στην οδό Βελισσαρίου, όπου έτυχε ακριβώς δίπλα του να “καταπιεί” ένα μηχάνημα του Δήμου ο δρόμος και τέλος, με το Πρότυπο ΓΕΛ της Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων στο ομώνυμο ιστορικό κτίριο, το οποίο εμφάνισε προβλήματα μικρής έκτασης μετά το μεγάλο σεισμό της 8ης Μαρτίου, τα προβλήματα ήταν διαχειρίσιμα.

Απαιτούνται περισσότερα χρήματα για συντηρήσεις; Ασφαλώς και όταν μάλιστα, είναι διαθέσιμα και υπ’ όψιν της πολιτείας τα αποτελέσματα του πρωτοβάθμιου προσεισμικού ελέγχου, χρέος της κάθε δημοτικής αρχής είναι να πιέσει για τουλάχιστον τις πιο επείγουσες παρεμβάσεις.

Η ανέγερση νέων σχολείων είναι ένα πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα, αν κρίνουμε και από το γεγονός ότι το μοναδικό σχολείο που είδε ο Δήμος Ιωαννιτών από τη δεκαετία του 2000 και μετά, είναι το νηπιαγωγείο στους πρώην στρατιωτικούς φούρνους, αλλά και γι’ αυτό το ζήτημα, κάθε υπεύθυνη δημοτική αρχή οφείλει να προγραμματίσει έστω και μακροπρόθεσμα και η νυν δημοτική αρχή θα μπορούσε να προκαλέσει μια δημόσια συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο, όπου θα εξηγηθούν με λεπτομέρειες στην τοπική κοινωνία όλα τα δεδομένα: διαθέσιμοι χώροι και πόροι για μελέτη και ανέγερση νέων σχολείων, απαιτούμενες διαδικασίες και γραφειοκρατία. Μόνο έτσι, θα μπορούσε να βάλει τέλος στην κάθε σπέκουλα περί αδιαφορίας της ή καλοπροαίρετη κριτική, μετά από ένα ενδεχόμενο νέο πρόβλημα στη σχολική στέγη του Δήμου μας.

Για την πιο επίκαιρη από τις παραπάνω, περίπτωση του 5ου ΓΕΛ Ιωαννίνων στη Λιμνοπούλα που φιλοξενείται σε ένα κτίριο ιδιοκτησίας του Ριζάρειου Ιδρύματος, η δημοτική αρχή έχει αστοχήσει για μια ακόμα φορά επικοινωνιακά και δεν ξεκαθάρισε από την αρχή τα δεδομένα που κατά τα όσα μου είπε ο Κ. Κρικώνης, πρόεδρος της Ενιαίας Επιτροπής Β/βάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου μας, το βράδυ της Δευτέρας, στο δελτίο ειδήσεων της ΒΗΜΑ Τηλεόραση, έχουν ως εξής: το μισθωτήριο του κτιρίου έληξε και για να γίνει επαναμίσθωση του κτιρίου πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις που θα δώσει στο κτίριο ένα πιστοποιητικό (Σ3, όπως λέγεται). Το Ριζάρειο δήλωσε πως θα χρειαστεί έναν περίπου χρόνο για τις αναγκαίες παρεμβάσεις στο κτίριο και ξέσπασαν ήδη αντιδράσεις γονιών, διεύθυνσης του σχολείου και εκπαιδευτικών. Οι τελευταίοι αρνούνται την εναλλακτική της προσωρινής στέγασης του σχολείου στην Περίβλεπτο – σε ένα σχολείο “του κουτιού”, που δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως τώρα! – και απαιτούν είτε ένα άλλο σχολείο κοντά στο δικό τους… είτε να αναβληθούν οι εργασίες. Αν τα παιδιά μοιραστούν σε όμορα σχολεία, καταγγέλλουν πως το σχολείο θα κλείσει και πως θα χαθούν οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Σαμαράς: Το rebranding ενός παλιού πολιτικού λογαριασμού

Προφανώς δηλαδή, ο καθένας αντιμετωπίζει το πρόβλημα από τη δική του, στενή οπτική.

Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα της σχολικής στέγης δεν λύνεται ούτε με εύκολες καταγγελίες ούτε με πρόχειρες μετακινήσεις. Χρειάζεται ρεαλισμός από όλους, καθαρή ενημέρωση για τα πραγματικά δεδομένα, συναίνεση και κατανόηση των περιορισμών που υπάρχουν. Η σχολική κοινότητα δικαιούται να ανησυχεί και να διεκδικεί, αλλά η διεκδίκηση πρέπει να πατά πάνω σε εφαρμόσιμες λύσεις. Γιατί αν κάτι πρέπει να προηγείται, είναι: σχολεία λειτουργικά, ασφαλή και αντάξια των αναγκών μιας πόλης που μεγαλώνει πάνω σε παλιές υποδομές.