«Τη ΔΕΥΑΙ και τα μάτια μας»… αλλά και το νερό στα σπίτια μας

«Τη ΔΕΥΑΙ και τα μάτια σας, τη ΔΕΥΑΙ και τα μάτια μας». Η φράση του δημάρχου Ιωαννίνων Θωμά Μπέγκα στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, με αφορμή τη συζήτηση για τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού και τη ρύπανση στην τάφρο της Λαψίστας, ήταν ίσως η πιο εύστοχη της βραδιάς. Μόνο που μάλλον αποκτά μία δεύτερη, πολύ πιο καθημερινή διάσταση.

Γιατί τη ΔΕΥΑΙ πρέπει πράγματι να την προσέχουμε. Όχι μόνο για το τι βγαίνει από τον βιολογικό καθαρισμό, αλλά και για το τι… δεν βγαίνει από τις βρύσες των δημοτών.

Το φετινό καλοκαίρι εξελίσσεται σε μια αλυσίδα από βλάβες και πολύωρες διακοπές υδροδότησης. Κουτσελιό, Ανατολή – δύο φορές μέσα σε λίγες ημέρες -, Πεδινή, Καρδαμίτσια και κάθε τόσο μία καινούργια περιοχή προστίθεται στη λίστα. Δεν είναι οι βλάβες αυτές καθαυτές το μεγαλύτερο πρόβλημα. Σε ένα παλιό δίκτυο ύδρευσης οι βλάβες είναι αναμενόμενες, ειδικά σε συνθήκες καύσωνα και αυξημένης κατανάλωσης.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι όταν ο πολίτης μένει χωρίς νερό, μένει ταυτόχρονα και χωρίς ενημέρωση.

Τα τηλέφωνα δεν απαντούν. Οι επίσημες ανακοινώσεις αργούν ή δεν υπάρχουν. Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα αποκατασταθεί η υδροδότηση, αν πρόκειται για μία ώρα ή για οκτώ. Και τότε αρχίζει το γνώριμο πλέον φαινόμενο: οι πολίτες δεν απευθύνονται στη ΔΕΥΑΙ, αλλά στα μέσα ενημέρωσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΕΛ.Α.Σ.: Καινούργιο όχημα ή πολιτικό ρεκτιφιέ;

Το epirusgate, όπως και άλλα τοπικά μέσα, έχει μετατραπεί τους τελευταίους μήνες σε ένα άτυπο τηλεφωνικό κέντρο εξυπηρέτησης της δημοτικής επιχείρησης. «Ξέρετε τι συμβαίνει;», «Έχετε ενημέρωση;», «Πότε θα έρθει το νερό;». Ερωτήσεις που θα έπρεπε να απαντώνται από την ίδια την επιχείρηση καταλήγουν στις δημοσιογραφικές αίθουσες.

Κάπου εδώ φαίνεται πως έχει χαθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός επικοινωνίας του Δήμου με τον δημότη. Η γραμμή άμεσης υποδοχής παραπόνων ουσιαστικά έχει εξαφανιστεί. Εργαλεία που είχαν δοκιμαστεί, όπως το Novoville επί δημαρχίας Μωυσή Ελισάφ, με την ευθύνη τότε του Γιάννη Λυκογιώργου, εγκαταλείφθηκαν στην πορεία και μαζί τους χάθηκε και μια οργανωμένη δυνατότητα άμεσης ενημέρωσης και καταγραφής προβλημάτων.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης έχει επισημάνει επανειλημμένα την ανάγκη βελτίωσης της επικοινωνίας μεταξύ δημοτικής διοίκησης και πολιτών. Γιατί η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται μόνο από το πόσο γρήγορα αποκαθιστά μια βλάβη. Κρίνεται και από το αν ο πολίτης αισθάνεται ότι κάποιος τον ακούει.

Η ΔΕΥΑΙ είναι ίσως η πιο κρίσιμη δημοτική επιχείρηση. Διαχειρίζεται το πιο βασικό αγαθό της καθημερινότητας. Και γι’ αυτό η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν χτίζεται μόνο με έργα εκατομμυρίων ή με επιτυχημένες λειτουργίες του βιολογικού καθαρισμού. Χτίζεται και με μια απλή απάντηση στο τηλέφωνο, με μια έγκαιρη ανακοίνωση, με ένα μήνυμα που θα λέει: «Ξέρουμε το πρόβλημα, εργαζόμαστε και το νερό θα επανέλθει στις…».

Η φράση του δημάρχου ήταν σωστή. Τη ΔΕΥΑΙ και τα μάτια μας. Μόνο που, για να ισχύει πραγματικά, χρειάζεται και η ΔΕΥΑΙ να έχει τα μάτια της στραμμένα στους δημότες. Αυτούς που μέσα στον καύσωνα δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν νερό. Και, όταν αυτό λείπει, τουλάχιστον μια αξιόπιστη ενημέρωση.