Αν θέλουν αλλαγή στην Ήπειρο, ας αφήσουν τα κομματικά κουτάκια

Σε ένα πολιτικό σκηνικό όλο και περισσότερο ποδοσφαιροποιημένο, όπου οι μεταγραφές, οι αποχωρήσεις και οι αλλαγές φανέλας αντιμετωπίζονται σχεδόν ως φυσιολογικό μέρος του παιχνιδιού, η παραίτηση του Χάρη Λιούρη από την περιφερειακή παράταξη “Ήπειρος Όλον Τόπος να Ζεις”, ανοίγει μια μικρή χαραμάδα πολιτικού φιλότιμου. Από εκείνο που γενικώς έχει εκλείψει.

«Πολιτικίσκοι» που δεν τους ξέρει ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους, όπως θα έλεγε και μια μορφή του παρελθόντος, εκλέγονται χάρη στο κόμμα τους και, όταν διαφοροποιούνται, κρατούν τη βουλευτική ή αυτοδιοικητική έδρα λες και την κληρονόμησαν από τον πατέρα τους.

Σε ένα γενικό σκηνικό, λοιπόν, όπου η μπέσα και η στοιχειώδης σοβαρότητα έχουν χαθεί, και σε μια προεκλογική ευθεία στην οποία έχει ταυτόχρονα ανοίξει και η περίοδος των «μεταγραφών» στην κεντρική πολιτική σκηνή, ένας εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος, ως μη όφειλε, υπέβαλε την παραίτησή του από την κομματική (ΠΑΣΟΚ) περιφερειακή παράταξη με την οποία εξελέγη το 2023, επειδή πλέον βρίσκεται σε άλλον πολιτικό χώρο, αυτόν της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.

Η πράξη του Χάρη Λιούρη έχει δύο άμεσες πολιτικές συνέπειες.

Πρώτον, φέρνει αντικειμενικά σε δύσκολη θέση τρεις ακόμη περιφερειακούς συμβούλους που δεν έχουν παραιτηθεί, παρότι πλέον ανήκουν σε διαφορετικό κόμμα από εκείνο που στήριξε την περιφερειακή παράταξη με την οποία εξελέγησαν (ΣΥΡΙΖΑ): τον Γιάννη Στέφο, τον Σάββα Δημητριάδη και την Παναγιώτα Αγγέλη, οι οποίοι είναι πλέον μέλη της ΕΛ.Α.Σ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αλέξης Τσίπρας: Το rebranding, το 2015 και το «όραμα» που ακόμη αναζητείται

Θα παραιτηθούν κι αυτοί;

Δεύτερον και σημαντικότερο: δεν είναι προς όφελος κανενός να δημιουργηθεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο η εικόνα αντίπαλων κομματικών στρατοπέδων μέσα στο ίδιο το σώμα της αντιπολίτευσης, τη στιγμή που οι παρατάξεις οι οποίες σήμερα τροφοδοτούν με στελέχη το νέο κόμμα Τσίπρα βρίσκονται –ή τουλάχιστον αυτό διέδιδαν μέχρι πρότινος– σε προπαρασκευαστικό στάδιο σύγκλισης για τις επόμενες περιφερειακές εκλογές.

Αν φτάσουμε ως την άνοιξη του 2027, όταν περίπου αναμένονται οι εθνικές εκλογές, και εξακολουθούμε να μιλάμε στην Ήπειρο με όρους ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΕΛ.Α.Σ., Νέας Αριστεράς και όποιου άλλου κομματικού σχηματισμού προκύψει, το πιθανότερο είναι να εγκλωβιστεί ξανά κάθε πρωτοβουλία για ένα ενωτικό περιφερειακό σχήμα στις συμπληγάδες της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Ας αφεθούν αυτοί που θέλουν να ασχοληθούν με τα κόμματα ελεύθεροι κατά βούληση αλλά ταυτόχρονα, όσοι πιστεύουν στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και εννοούν την ανάγκη πολιτικής αλλαγής στην Ήπειρο, ας απευθύνουν από τώρα, φθινόπωρο του 2026, μακριά από τα κομματικά “κουτάκια”, το ανοιχτό κάλεσμα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο της Ηπείρου, για τη δημιουργία μιας κίνησης όσον το δυνατόν περισσότερο συμπεριληπτικής, η οποία θα θέσει τις προϋποθέσεις της ανατροπής της καθεστηκυίας τάξης στην περιφέρεια της Ηπείρου.

Γιατί η αλλαγή στην Ήπειρο δεν θα έρθει με τέσσερις ή πέντε ή περισσότερες προοδευτικές παρατάξεις που κοιτάζονται μεταξύ τους. Θα έρθει όταν αποφασίσουν να κοιτάξουν όλες μαζί προς την ίδια κατεύθυνση.