Λούλα Βέρμπη: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς για τις λοιμώξεις και την επιστροφή στο σχολείο
Η παιδίατρος Λούλα Βέρμπη παρουσιάζει οδηγίες για την επιστροφή των παιδιών στο σχολείο μετά από 19 λοιμώξεις, εξηγώντας πότε απαιτείται αποχή και ποια συμπτώματα χρειάζονται προσοχή.
Με τις χειμερινές λοιμώξεις να κάνουν ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία τους σε σχολεία και παιδικούς σταθμούς, οι γονείς βρίσκονται συχνά μπροστά σε ένα δίλημμα: Πότε είναι ασφαλές να επιστρέψει το παιδί στην τάξη μετά από μια ασθένεια; Αρκεί να έχει υποχωρήσει ο πυρετός ή χρειάζεται να περάσουν περισσότερες ημέρες; Η γνωστή παιδίατρος – αναπτυξιολόγος των Ιωαννίνων, Λούλα Βέρμπη, δίνει απαντήσεις μέσα από έναν αναλυτικό και πρακτικό οδηγό για 19 συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας, εξηγώντας τι πρέπει να προσέχουν οι γονείς και πώς μπορεί να προστατευτεί αποτελεσματικότερα η σχολική κοινότητα.
Λοιμώξεις στα παιδιά:
Πότε μπορούν να επιστρέψουν με ασφάλεια στο σχολείο τους;
Οδηγίες για γονείς, παιδικούς σταθμούς και σχολικές μονάδες.
Με την έναρξη της περιόδου των χειμερινών λοιμώξεων, ένα από τα συχνότερα ερωτήματα των γονέων είναι: «Πότε μπορεί το παιδί μου να επιστρέψει στο σχολείο μετά από μια λοίμωξη;»
Η απάντηση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την υποχώρηση του πυρετού. Εξαρτάται από τη γενική κατάσταση του παιδιού, τη φύση της λοίμωξης, τη διάρκεια των συμπτωμάτων και την πιθανότητα μετάδοσης στα υπόλοιπα παιδιά.
Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) δημοσίευσε τον νέο οδηγό «Μέτρα Πρόληψης και Ελέγχου Λοιμωδών Νοσημάτων σε Βρεφονηπιακούς Σταθμούς και Σχολικές Μονάδες», ένα σημαντικό εργαλείο για γονείς, εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες υγείας.
Οι παρακάτω οδηγίες βασίζονται στο εγχειρίδιο του ΕΟΔΥ, σε συνδυασμό με τις επιστημονικές συστάσεις του CDC και της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (AAP).
Παράλληλα, προτείνονται ορισμένα πρόσθετα, πιο συντηρητικά προληπτικά μέτρα, ιδιαίτερα για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, όπου η στενή επαφή των παιδιών και η παρουσία βρεφών αυξάνουν τη σημασία της πρόληψης. Τα πρόσθετα αυτά μέτρα δεν αποτελούν υποχρεωτικά χρονικά όρια αποκλεισμού του ΕΟΔΥ.
Θεωρούμε οτι είναι κατατοπιστικές οδηγίες για τους γονείς , τους εκπαιδευτικούς , τους φροντιστές στους παιδικούς σταθμούς , νηπιαγωγεία και σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης .
Πότε μπορεί να επιστρέψει το παιδί ανάλογα με τη λοίμωξη;
1. Ρινοϊός – Κοινό κρυολόγημα
Οι ρινοϊοί προκαλούν καταρροή, μπούκωμα, φτέρνισμα, βήχα και μερικές φορές πυρετό.
Επιστροφή: Όταν το παιδί είναι απύρετο για τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς αντιπυρετικά, παρουσιάζει βελτίωση των συμπτωμάτων και έχει καλή γενική κατάσταση.
Η ήπια υπολειπόμενη καταρροή δεν αποτελεί από μόνη της λόγο αποκλεισμού από το σχολείο.
2. Κορωνοϊός – COVID-19
Η COVID-19 αντιμετωπίζεται πλέον, ως προς τα γενικά κριτήρια σχολικής επιστροφής, όπως οι υπόλοιπες κοινές ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού.
Επιστροφή: Όταν έχουν περάσει τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς πυρετό, χωρίς χρήση αντιπυρετικών, τα συμπτώματα βελτιώνονται και το παιδί βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση.
Δεν απαιτείται υποχρεωτικά αρνητικό τεστ. Ωστόσο, ιδιαίτερα σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, ένα αρνητικό τεστ αντιγόνου μπορεί να προσφέρει πρόσθετη πληροφορία σχετικά με την πιθανή μεταδοτικότητα, χωρίς να την αποκλείει απόλυτα.
Είναι σημαντικό να αποφεύγεται η επιστροφή όταν παραμένουν έντονα συμπτώματα και να συνεχίζονται τα μέτρα πρόληψης τις επόμενες ημέρες.
3. Γρίπη Α και Β
Η γρίπη χαρακτηρίζεται συνήθως από υψηλό πυρετό, μυαλγίες, έντονη καταβολή, κεφαλαλγία και βήχα.
Επιστροφή: Σύμφωνα με τις γενικές οδηγίες, όταν το παιδί παραμένει απύρετο για τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς αντιπυρετικά και έχει παρουσιάσει ουσιαστική κλινική βελτίωση.
Ιδιαίτερη προσοχή: Η γρίπη μπορεί να μεταδίδεται για 5–7 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων, ενώ στα μικρά παιδιά η μεταδοτικότητα μπορεί να διαρκεί περισσότερο.
Για τον λόγο αυτό, ως πρόσθετη προληπτική σύσταση, είναι προτιμότερο, ιδιαίτερα στους παιδικούς σταθμούς, το παιδί με επιβεβαιωμένη γρίπη να παραμένει στο σπίτι τουλάχιστον πέντε ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων, εφόσον αυτό είναι εφικτό.
Το χρονικό αυτό διάστημα δεν αποτελεί υποχρεωτική οδηγία του ΕΟΔΥ και δεν εξασφαλίζει πλήρη παύση της μεταδοτικότητας. Αποτελεί μια πιο συντηρητική επιλογή προστασίας, ιδιαίτερα για βρέφη και ευάλωτα παιδιά.
4. Αδενοϊός
Ο αδενοϊός μπορεί να προκαλέσει πυρετό, φαρυγγίτιδα, ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα και γαστρεντερικά συμπτώματα.
Επιστροφή: Όταν το παιδί παραμένει απύρετο για τουλάχιστον 24 ώρες, έχει ανακτήσει την καλή γενική του κατάσταση και τα συμπτώματα βελτιώνονται.
Εάν υπάρχει γαστρεντερίτιδα ή έντονη επιπεφυκίτιδα, χρειάζεται να ληφθούν υπόψη και οι ειδικότερες οδηγίες για τα συμπτώματα αυτά.
5. Αναπνευστικός συγκυτιακός ιός – RSV
Ο RSV αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό ιό για τα βρέφη και τα μικρά παιδιά, καθώς μπορεί να προκαλέσει βρογχιολίτιδα, έντονη αναπνευστική δυσχέρεια και ανάγκη νοσηλείας.
Μεταδίδεται εύκολα μέσω αναπνευστικών εκκρίσεων, στενής επαφής και μολυσμένων επιφανειών.
Επιστροφή: Όταν το παιδί είναι απύρετο για τουλάχιστον 24 ώρες, αναπνέει άνετα, παρουσιάζει βελτίωση των συμπτωμάτων και βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση.
Πρόσθετη προληπτική σύσταση: Εάν υπάρχει επιβεβαιωμένη λοίμωξη RSV, με κατάλληλο διαγνωστικό τεστ, είναι προτιμότερο, ιδιαίτερα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, να εξετάζεται η δυνατότητα αποχής τουλάχιστον πέντε ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων.
Η πενθήμερη αποχή δεν αποτελεί υποχρεωτική οδηγία του ΕΟΔΥ ούτε εγγυάται ότι η μεταδοτικότητα έχει σταματήσει.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στα βρέφη, στα πρόωρα παιδιά και στα παιδιά με υποκείμενα καρδιοαναπνευστικά νοσήματα.
6. Ιογενής γαστρεντερίτιδα – Ροταϊός και νοροϊός
Οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες προκαλούν διάρροιες, εμέτους, κοιλιακό άλγος και ενίοτε πυρετό.
Επιστροφή: Ιδιαίτερα στους παιδικούς σταθμούς, είναι προτιμότερο να έχουν περάσει τουλάχιστον 48 ώρες από το τελευταίο επεισόδιο διάρροιας ή εμέτου, σύμφωνα με τις ειδικότερες οδηγίες για τη λοίμωξη.
Δεν αρκεί να έχει πέσει ο πυρετός. Το παιδί πρέπει να έχει σταματήσει να παρουσιάζει διαρροϊκές κενώσεις, να σιτίζεται και να ενυδατώνεται επαρκώς και να βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση.
Η μετάδοση μέσω των χεριών και των επιφανειών είναι ιδιαίτερα εύκολη.
7. Γαστρεντερίτιδα από σαλμονέλα
Η σαλμονέλα μπορεί να προκαλέσει πυρετό, κοιλιακό άλγος, διάρροια και μερικές φορές αιματηρές κενώσεις.
Επιστροφή: Όταν έχει υποχωρήσει η διάρροια, το παιδί έχει αναρρώσει και πληρούνται οι ειδικότερες προϋποθέσεις επιστροφής της σχολικής δομής.
Στη συνηθισμένη μη τυφοειδική σαλμονέλωση δεν απαιτείται κατά κανόνα αρνητική καλλιέργεια κοπράνων. Ειδικές περιπτώσεις χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση.
8. Γαστρεντερίτιδα από σιγκέλλα – Shigella
Πρόκειται για ιδιαίτερα μεταδοτική βακτηριακή λοίμωξη, η οποία μπορεί να προκαλέσει πυρετό, έντονες διάρροιες, κοιλιακό άλγος και αίμα στα κόπρανα.
Επιστροφή: Μόνο μετά την υποχώρηση της διάρροιας και την εφαρμογή των ειδικών οδηγιών Δημόσιας Υγείας.
Ανάλογα με το είδος της σιγκέλλας ενδέχεται να απαιτούνται αρνητικές καλλιέργειες κοπράνων.
9. Πνευμονία
Η πνευμονία μπορεί να είναι ιογενής ή βακτηριακή και να προκαλεί πυρετό, βήχα, ταχύπνοια και έντονη κόπωση.
Επιστροφή: Όταν το παιδί έχει παραμείνει απύρετο τουλάχιστον 24 ώρες, αναπνέει φυσιολογικά και έχει ανακτήσει τη γενική του κατάσταση.
Σε σοβαρότερες περιπτώσεις απαιτείται παιδιατρική επανεκτίμηση πριν από την επιστροφή.
10. Οξεία βρογχίτιδα
Η οξεία βρογχίτιδα στα παιδιά είναι συνήθως ιογενούς αιτιολογίας και χαρακτηρίζεται από βήχα που μπορεί να διαρκεί αρκετές ημέρες.
Επιστροφή: Όταν το παιδί είναι απύρετο για τουλάχιστον 24 ώρες, αναπνέει άνετα και αισθάνεται καλά.
Ο ήπιος υπολειπόμενος βήχας δεν αποτελεί από μόνος του λόγο αποκλεισμού.
11. Οξεία μέση ωτίτιδα
Η ωτίτιδα συχνά ακολουθεί μια λοίμωξη του αναπνευστικού και χαρακτηρίζεται από πόνο στο αυτί, ευερεθιστότητα και ενδεχομένως πυρετό.
Επιστροφή: Όταν το παιδί δεν παρουσιάζει πυρετό για τουλάχιστον 24 ώρες, δεν πονά έντονα και βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση.
Η ωτίτιδα από μόνη της δεν αποτελεί συνήθως μεταδοτική νόσο και δεν απαιτείται να ολοκληρωθεί η αντιβιοτική αγωγή για την επιστροφή στο σχολείο.
12. Απλή και πυώδης ρινίτιδα
Η ρινίτιδα προκαλεί καταρροή, μπούκωμα και ρινικές εκκρίσεις που μπορεί να είναι διαυγείς, λευκές, κίτρινες ή πράσινες.
Επιστροφή: Εφόσον το παιδί είναι απύρετο, τα συμπτώματα βελτιώνονται και η γενική του κατάσταση είναι καλή.
Το κίτρινο ή πράσινο χρώμα των εκκρίσεων δεν σημαίνει απαραίτητα βακτηριακή λοίμωξη.
Εάν οι πυώδεις εκκρίσεις επιμένουν πέραν των πέντε ημερών χωρίς βελτίωση, είναι χρήσιμη η επικοινωνία με τον παιδίατρο. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται απαραίτητα αντιβιοτική αγωγή.
Υποψία βακτηριακής ρινοκολπίτιδας δημιουργείται κυρίως όταν τα συμπτώματα επιμένουν πάνω από δέκα ημέρες χωρίς βελτίωση, όταν υπάρχει νέα επιδείνωση μετά από αρχική ανάρρωση ή όταν υπάρχει υψηλός πυρετός με πυώδεις εκκρίσεις για τουλάχιστον τρεις ημέρες.
13. Αμυγδαλίτιδα – Ιογενής και στρεπτοκοκκική
Η αμυγδαλίτιδα μπορεί να είναι ιογενής ή να προκαλείται από τον β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Α.
Ιογενής αμυγδαλίτιδα: Επιστροφή μετά από τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς πυρετό και με καλή γενική κατάσταση.
Στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα: Η κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή μειώνει σημαντικά τη μεταδοτικότητα μετά τις πρώτες 12–24 ώρες.
Το παιδί μπορεί γενικά να επιστρέψει αφού συμπληρωθούν τουλάχιστον 24 ώρες κατάλληλης αντιβίωσης, εφόσον είναι απύρετο και αισθάνεται καλά.
Ωστόσο, εάν εξακολουθεί να έχει έντονα συμπτώματα, είναι προτιμότερο να παραμείνει στο σπίτι μέχρι να συμπληρώσει 48 ώρες θεραπείας ή περισσότερο, εάν χρειάζεται.
Οι 48 ώρες δεν είναι υποχρεωτικός χρόνος απομόνωσης, αλλά συχνά επιτρέπουν πληρέστερη κλινική βελτίωση. Αν δεν παρουσιάζεται βελτίωση μετά από 48 ώρες θεραπείας, χρειάζεται επανεκτίμηση.
14. Λοιμώδης μονοπυρήνωση
Προκαλείται συνήθως από τον ιό Epstein–Barr και εκδηλώνεται με πυρετό, φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, διογκωμένους λεμφαδένες και έντονη κόπωση.
Επιστροφή: Όταν το παιδί έχει αναρρώσει, έχει υποχωρήσει ο πυρετός και μπορεί να συμμετέχει στις σχολικές δραστηριότητες.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην έντονη άθληση και στα αθλήματα επαφής λόγω του ενδεχομένου σπληνομεγαλίας. Η επιστροφή στην άθληση καθορίζεται από τον παιδίατρο.
15. Ιός Coxsackie – Νόσος χεριών, ποδιών και στόματος
Η νόσος χεριών, ποδιών και στόματος εμφανίζεται συχνά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και προκαλείται από εντεροϊούς, μεταξύ των οποίων οι ιοί Coxsackie.
Χαρακτηρίζεται από πυρετό, επώδυνες άφθες ή φυσαλίδες στο στόμα και εξανθηματικές βλάβες στις παλάμες, στα πέλματα και μερικές φορές στην περιοχή των γλουτών.
Η λοίμωξη είναι ιδιαίτερα μεταδοτική, κυρίως τις πρώτες ημέρες της νόσου, ενώ ο ιός μπορεί να αποβάλλεται στα κόπρανα για εβδομάδες.
Επιστροφή: Όταν το παιδί είναι απύρετο, βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση, μπορεί να πίνει και να τρώει επαρκώς και δεν παρουσιάζει ανεξέλεγκτη σιελόρροια λόγω των βλαβών του στόματος.
Δεν απαιτείται να εξαφανιστούν όλες οι δερματικές βλάβες για να επιστρέψει. Εάν όμως υπάρχουν έντονος πόνος, δυσκολία κατάποσης ή αφυδάτωση, το παιδί πρέπει να παραμείνει στο σπίτι.
16. Οστρακιά
Η οστρακιά προκαλείται από τον β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Α και συνοδεύεται συχνά από πυρετό, αμυγδαλίτιδα, χαρακτηριστικό λεπτόκοκκο εξάνθημα και μερικές φορές τη λεγόμενη «γλώσσα φράουλα».
Επιστροφή: Μετά από τουλάχιστον 24 ώρες κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής, εφόσον το παιδί είναι απύρετο και βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση.
Η μετάδοση μειώνεται σημαντικά μετά την έναρξη κατάλληλης θεραπείας.
Εάν όμως το παιδί εξακολουθεί να παρουσιάζει έντονη κακουχία, είναι προτιμότερο να παραμείνει στο σπίτι και για 48 ώρες ή μέχρι να παρουσιάσει ουσιαστική βελτίωση.
17. Σταφυλοκοκκική λοίμωξη του δέρματος – Μολυσματικό κηρίο
Το μολυσματικό κηρίο είναι μια επιφανειακή βακτηριακή λοίμωξη του δέρματος, η οποία προκαλείται συχνά από τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο (*Staphylococcus aureus*) ή από στρεπτόκοκκο.
Εμφανίζεται συνήθως γύρω από τη μύτη και το στόμα, αλλά και σε άλλα σημεία του σώματος, με φυσαλίδες, μικρές πληγές και χαρακτηριστικές κιτρινωπές, μελιτόχροες κρούστες.
Είναι ιδιαίτερα μεταδοτικό μέσω της άμεσης επαφής με τις βλάβες, αλλά και μέσω πετσετών, ρούχων και κοινόχρηστων αντικειμένων.
Επιστροφή: Συντηρητικά, μετά από τουλάχιστον 24 ώρες κατάλληλης αντιβιοτικής θεραπείας, εφόσον το παιδί αισθάνεται καλά και οι βλάβες μπορούν να παραμένουν καλυμμένες. Διαφορετικά, χρειάζεται να έχουν επουλωθεί ή να έχει σχηματιστεί κρούστα, σύμφωνα με τις ειδικότερες οδηγίες.
Η θεραπεία μπορεί να είναι τοπική ή συστηματική, ανάλογα με την έκταση της λοίμωξης και την εκτίμηση του παιδιάτρου.
18. Οξυουρίαση – Τα μικρά άσπρα σκουληκάκια του εντέρου
Η οξυουρίαση είναι μια συχνή παρασιτική λοίμωξη της παιδικής ηλικίας, ιδιαίτερα σε παιδιά που φοιτούν σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία.
Προκαλείται από τον οξύουρο (*Enterobius vermicularis*), ένα μικρό λευκό σκουληκάκι που ζει στο έντερο.
Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι ο έντονος κνησμός γύρω από τον πρωκτό, ιδιαίτερα τη νύχτα.
Ο κνησμός μπορεί να είναι εξαιρετικά ενοχλητικός, προκαλώντας αίσθημα καύσου, ερεθισμό, ξύσιμο, διαταραχές ύπνου, ανησυχία και ευερεθιστότητα. Ορισμένα παιδιά παραπονιούνται για κοιλιακό πόνο ή δυσφορία. Στα κορίτσια μπορεί επίσης να εμφανιστεί ερεθισμός της γεννητικής περιοχής.
Δεν προκαλεί όμως πάντοτε έντονο πόνο. Εάν το παιδί παρουσιάζει πολύ δυνατό κοιλιακό ή περιπρωκτικό πόνο, χρειάζεται εξέταση ώστε να αποκλειστούν άλλες αιτίες.
Η μετάδοση γίνεται με τα μικροσκοπικά αυγά του παρασίτου, που μεταφέρονται με τα χέρια, τα νύχια, τα ρούχα, τα κλινοσκεπάσματα και τις επιφάνειες.
Επιστροφή: Η οξυουρίαση δεν απαιτεί συνήθως αποκλεισμό από το σχολείο. Είναι όμως σημαντικό να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία και να εφαρμοστούν σχολαστικά μέτρα υγιεινής.
Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει επαναληπτική δόση μετά από δύο εβδομάδες, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου. Συχνά απαιτείται ταυτόχρονη αντιμετώπιση των μελών της οικογένειας.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν το καλό πλύσιμο των χεριών, τα κοντά και καθαρά νύχια, το πρωινό μπάνιο και το τακτικό πλύσιμο εσωρούχων και κλινοσκεπασμάτων.
19. Φθειρίαση κεφαλής – Ψείρες
Η φθειρίαση είναι πολύ συχνή σε παιδιά σχολικής ηλικίας και προκαλείται από μικρά παράσιτα που ζουν στο τριχωτό της κεφαλής.
Μεταδίδεται κυρίως με την άμεση επαφή κεφαλής με κεφαλή και σπανιότερα μέσω κοινής χρήσης χτενών, καπέλων και άλλων αντικειμένων.
Τα συχνότερα σημεία είναι ο κνησμός, ο ερεθισμός του τριχωτού και η ανεύρεση ζωντανών ψειρών ή αυγών (κονίδων), κυρίως πίσω από τα αυτιά και στον αυχένα.
Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;
Εφόσον διαπιστωθούν ζωντανές ψείρες, χρειάζεται κατάλληλη αντιφθειρική θεραπεία, με σκεύασμα κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού. Το σημαντικό είναι βάσει των οδηγιών του φαρμακοποιού ή του ιατρού οι ενδεδειγμένες επαναλήψεις μετά απο συγκεκριμένες ημέρες ώστε να ψοφήσουν οι ψείρες που βγαίνουν απο τα αυγά/κόνιδες .
Πρέπει να ελεγχθούν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και να αντιμετωπιστούν όσοι παρουσιάζουν ενεργή προσβολή.
Σημαντική είναι η χρήση ειδικής πυκνής χτένας, η τήρηση των οδηγιών του θεραπευτικού προϊόντος και η επανάληψη της θεραπείας όπου προβλέπεται.
Δεν απαιτείται γενικευμένος ψεκασμός του σπιτιού με εντομοκτόνα.
Επιστροφή: Η παρουσία ψειρών δεν απαιτεί υποχρεωτική απομάκρυνση του παιδιού από το σχολείο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Το παιδί μπορεί να επιστρέψει μετά την έναρξη της κατάλληλης θεραπείας. Δεν απαιτείται να έχουν απομακρυνθεί όλες οι κόνιδες πριν από την επιστροφή.
Η σχολική μονάδα καλό είναι να ενημερώνεται διακριτικά, ώστε να υπάρχει ενημέρωση των γονέων και έλεγχος για τυχόν επιπλέον περιστατικά.
Η φθειρίαση δεν αποτελεί ένδειξη κακής υγιεινής και δεν πρέπει να αποτελεί αφορμή στιγματισμού του παιδιού.
Η καλή γενική κατάσταση είναι το σημαντικότερο κριτήριο για να ειστρέψει στο σχολείο :
Ένα παιδί που δεν έχει πυρετό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι έτοιμο να επιστρέψει στο σχολείο.
Μπορεί να εξακολουθεί να εμφανίζει έντονη κόπωση, αδυναμία, μειωμένη όρεξη, επίμονο έντονο βήχα, διάρροιες ή γενικευμένη κακουχία.
Η επιστροφή πρέπει να γίνεται όταν το παιδί αισθάνεται πραγματικά καλά, έχει ανακτήσει την ενέργεια και τη διάθεσή του, τρώει και πίνει επαρκώς, αναπνέει άνετα και μπορεί να συμμετέχει στη σχολική καθημερινότητα.
Παράλληλα, η απουσία πυρετού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει σταματήσει η μεταδοτικότητα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε ιογενείς λοιμώξεις όπως η γρίπη, η COVID-19 και ο RSV.
Ωστόσο, η παρουσία ήπιων υπολειπόμενων συμπτωμάτων δεν σημαίνει πάντοτε ότι το παιδί είναι ιδιαίτερα μεταδοτικό.
Είναι επομένως απαραίτητο να συνδυάζουμε την κλινική εικόνα με τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε λοίμωξης.
Τι οφείλουμε να θυμόμαστε ως γονείς;
Η προστασία των παιδιών από τις λοιμώξεις είναι ευθύνη όλων μας.
Στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, ιδιαίτερα, η στενή επαφή, η κοινή χρήση παιχνιδιών, η συχνή επαφή των χεριών με το στόμα και η δυσκολία εφαρμογής των κανόνων ατομικής υγιεινής διευκολύνουν τη μετάδοση.
Ο σωστός αερισμός των χώρων, το συχνό πλύσιμο των χεριών, η καθαριότητα των επιφανειών και των παιχνιδιών, ο εμβολιασμός και η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων αποτελούν βασικά μέτρα προστασίας.
Οι οδηγίες επιστροφής δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένας άκαμπτος αριθμός ημερών. Κάθε παιδί έχει διαφορετική πορεία ανάρρωσης και κάθε λοίμωξη διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταδοτικότητας.
Δεν χρειάζεται να κρατάμε το παιδί στο σπίτι μέχρι να εξαφανιστεί και το τελευταίο σύμπτωμα. Χρειάζεται όμως να αποφεύγουμε την πρόωρη επιστροφή όταν δεν έχει αναρρώσει ή όταν υπάρχουν ειδικοί λόγοι αυξημένου κινδύνου μετάδοσης.
Τα παραπάνω συνδυάζουν τα επίσημα κριτήρια επιστροφής του ΕΟΔΥ με πρόσθετες προληπτικές συστάσεις, οι οποίες στοχεύουν στον περαιτέρω περιορισμό της διασποράς των λοιμώξεων.
Η τελική εκτίμηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις οδηγίες Δημόσιας Υγείας, την κλινική κατάσταση του παιδιού και τις ιδιαίτερες ανάγκες της σχολικής κοινότητας.
Γιατί η προστασία από τις λοιμώξεις δεν είναι μόνο ατομική υπόθεση. Είναι πράξη ευθύνης, φροντίδας και σεβασμού απέναντι σε όλα τα παιδιά, ιδιαίτερα στα μικρότερα και πιο ευάλωτα.
—
Λούλα Βέρμπη, MD, MSc
Παιδίατρος – Αναπτυξιολόγος
Επιστημονικά Υπεύθυνη ΑΜΚΕ «Μέριμνα»
Δημοτική Σύμβουλος Ιωαννίνων
Πρόεδρος Συλλόγου ΑμεΑ «Κυψέλη»
Επιστημονικές πηγές :
– Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ): «Μέτρα Πρόληψης και Ελέγχου Λοιμωδών Νοσημάτων σε Βρεφονηπιακούς Σταθμούς και Σχολικές Μονάδες», Σεπτέμβριος 2026.
– Centers for Disease Control and Prevention (CDC): Συστάσεις για τη σχολική επιστροφή, τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, τις στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, τη φθειρίαση, την οξυουρίαση και τα λοιμώδη δερματικά νοσήματα.
– American Academy of Pediatrics (AAP): Παιδιατρικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις λοιμώξεις και την επιστροφή στο σχολικό περιβάλλον.
Οι πρόσθετες προληπτικές συστάσεις δεν αποτελούν υποχρεωτικές οδηγίες αποκλεισμού του ΕΟΔΥ και δεν υποκαθιστούν την εξατομικευμένη παιδιατρική εκτίμηση.
Ακολούθησε το Epirusgate.gr στο Google News για όλες τις τελευταίες ειδήσεις
πηγή στη Google
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 252033