Μαρινάκης: Εκλογές το 2027 και στόχος η αυτοδυναμία – «Όχι στο δίλημμα αυτοδυναμία ή χάος»

Την εξάντληση της κυβερνητικής τετραετίας και τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών το 2027 επανέλαβε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, απορρίπτοντας τα σενάρια πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.

Παρέπεμψε στη δημόσια δέσμευση του πρωθυπουργού, σύμφωνα με την οποία οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν «μια Κυριακή του 2027», επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση επιλέγει να αξιοποιήσει ολόκληρο τον διαθέσιμο πολιτικό χρόνο για την ολοκλήρωση του προγράμματός της.

Όπως υποστήριξε, η πρακτική των πρόωρων εκλογών σε μια περίοδο ευνοϊκών δημοσκοπήσεων έχει ακολουθηθεί πολλές φορές στο παρελθόν, δεν ανταποκρίνεται όμως στις σημερινές απαιτήσεις των πολιτών. Αναγνώρισε ότι έχουν διατυπωθεί σχετικές εισηγήσεις εκτός του Μεγάρου Μαξίμου, ξεκαθάρισε ωστόσο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει προσηλωμένος στην ολοκλήρωση της τετραετίας.

Στα έργα και τις παρεμβάσεις που η κυβέρνηση επιδιώκει να ολοκληρώσει ενέταξε τις αναβαθμίσεις Κέντρων Υγείας και νοσοκομείων, τις ανακαινίσεις σχολείων μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου», τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων υπό την προϋπόθεση της έγκρισής τους από την ΕΘΑΑΕ και την επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά.

Ακρίβεια και εισοδήματα

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναγνώρισε ότι η ακρίβεια αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα, τόσο στις τιμές βασικών προϊόντων όσο και στο κόστος στέγασης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ανδρουλάκης: Η Παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και όχι αγορά υπηρεσιών

Απέρριψε, ωστόσο, την άποψη ότι οι τιμές μπορούν να μειωθούν συνολικά με κυβερνητικές ή διοικητικές αποφάσεις. Η κυβερνητική στρατηγική, όπως την περιέγραψε, βασίζεται στην ταχύτερη αύξηση των εισοδημάτων σε σχέση με τον πληθωρισμό, στη μείωση της φορολογίας και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Χρησιμοποίησε μάλιστα ιδιαίτερα υψηλούς τόνους απέναντι σε όσους υπόσχονται ταυτόχρονα ανάπτυξη και γενικευμένη πτώση των τιμών, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια υπόσχεση παραπλανητική.

Για το δημογραφικό και την υπογεννητικότητα, υποστήριξε ότι οι αιτίες δεν είναι αποκλειστικά οικονομικές, αλλά συνδέονται και με ευρύτερες κοινωνικές μεταβολές και με την υποχώρηση της αξίας που αποδίδεται στην οικογένεια, στη μητρότητα και στον ρόλο της γιαγιάς στην ανατροφή των παιδιών.

«Να μεγαλώσει η οικονομική πίτα»

Αναφερόμενος στο στεγαστικό και συνολικότερα στην οικονομική πολιτική, αντιπαρέβαλε την αύξηση των δαπανών μέσω δανεισμού με μια πολιτική ανάπτυξης, επενδύσεων και διεύρυνσης των δημόσιων εσόδων.

Υποστήριξε ότι η αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων προϋποθέτει περισσότερους διαθέσιμους πόρους και αύξηση του συνολικού παραγόμενου πλούτου.

Στο πλαίσιο αυτό ενέταξε τη μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, την επίτευξη πλεονασμάτων και την αύξηση των κρατικών εσόδων, παρά τη μείωση 83 άμεσων και έμμεσων φόρων.

Απέδωσε την αύξηση των φορολογικών εισπράξεων στην οικονομική ανάπτυξη, στις επενδύσεις, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στον περιορισμό της φοροδιαφυγής και όχι σε αύξηση των συντελεστών.

Άφησε παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων φορολογικών παρεμβάσεων υπέρ της μεσαίας τάξης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ενόψει των αποφάσεων που θα ληφθούν για την επόμενη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Στο τραπέζι θα μπορούσαν να βρεθούν νέα μείωση του φόρου επιχειρήσεων, ο οποίος έχει υποχωρήσει από το 28% στο 22%, αλλά και περαιτέρω περιορισμός της προκαταβολής φόρου, που έχει μειωθεί από το 100% στο 80%. Διευκρίνισε, πάντως, ότι τις τελικές αποφάσεις θα λάβει ο πρωθυπουργός μετά τις εισηγήσεις του οικονομικού επιτελείου.

Μετακλητοί και απευθείας αναθέσεις

Απαντώντας στην αντιπολιτευτική κριτική για τον αριθμό των μετακλητών υπαλλήλων, υποστήριξε ότι στη Γενική Κυβέρνηση είναι ελαφρώς λιγότεροι σε σχέση με το 2019. Η αύξηση που εμφανίζεται στα συνολικά στοιχεία αποδόθηκε σε συνεργάτες της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι προσλήφθηκαν έπειτα από αιτήματα δημάρχων διαφορετικών πολιτικών προελεύσεων.

Για τις απευθείας αναθέσεις ανέφερε ότι το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι ο αριθμός των συμβάσεων, αλλά το συνολικό τους κόστος, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, αντιστοιχεί περίπου στο 4% των έργων και συμβάσεων της Γενικής Κυβέρνησης.

Κάλεσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να παρουσιάσουν συγκεκριμένες περιπτώσεις που θεωρούν προβληματικές, ώστε να διερευνηθούν από τη Δικαιοσύνη, αντί να χαρακτηρίζουν συνολικά ύποπτη τη συγκεκριμένη διαδικασία.

ΟΠΕΚΕΠΕ και τεκμήριο αθωότητας

Για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Παύλος Μαρινάκης απέρριψε τον χαρακτηρισμό περί «κυβέρνησης υποδίκων», σημειώνοντας ότι η άρση της βουλευτικής ασυλίας δεν συνεπάγεται αυτομάτως ποινική δίωξη ή παραπομπή σε δίκη.

Όπως εξήγησε, η άρση της ασυλίας επιτρέπει στη Δικαιοσύνη να καλέσει έναν βουλευτή για εξηγήσεις και στη συνέχεια να αποφασίσει εάν συντρέχουν λόγοι δίωξης.

Επικαλέστηκε το τεκμήριο αθωότητας και ανέφερε ότι για δύο πρόσωπα η υπόθεση έχει ήδη τεθεί στο αρχείο, ενώ για τις υπόλοιπες περιπτώσεις αναμένονται οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης.

Στόχος η αυτοδυναμία

Για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, επανέλαβε ότι η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει την αυτοδυναμία, χωρίς όμως να υιοθετεί το δίλημμα «αυτοδυναμία ή χάος».

Συνέδεσε την ανάγκη μονοκομματικής κυβέρνησης με την εφαρμογή ενιαίας οικονομικής και πολιτικής στρατηγικής, η οποία θα περιλαμβάνει μείωση του χρέους, αύξηση μισθών, ενίσχυση των κρατικών εσόδων και αποφυγή μη κοστολογημένων υποσχέσεων.

Για το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, υπενθύμισε τη στάση του κόμματος το 2015, όταν στήριξε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Υποστήριξε όμως ότι σήμερα το ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει τον δρόμο των εύκολων υποσχέσεων και της καταγγελτικής αντιπολίτευσης, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης.

Σε περίπτωση μη επίτευξης αυτοδυναμίας, σημείωσε ότι κυβέρνηση θα πρέπει να σχηματιστεί με βάση τη λαϊκή ετυμηγορία, τονίζοντας ότι οι πρωθυπουργοί εκλέγονται από τους πολίτες και όχι μέσα από πολιτικές συμφωνίες σε κλειστά γραφεία.

Τα σενάρια για τον Αντώνη Σαμαρά

Ως πρόωρη χαρακτήρισε τη συζήτηση περί ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά και ενδεχόμενης μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Διευκρίνισε ότι μια τέτοια συνεργασία δεν θα μπορούσε να περιοριστεί σε συμφωνία κατανομής κυβερνητικών θέσεων. Ειδικά στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, θα απαιτούνταν συμφωνία επί της ακολουθούμενης στρατηγικής.

Απέρριψε τους χαρακτηρισμούς περί «μειοδοτικής» εξωτερικής πολιτικής και υπογράμμισε ότι η επόμενη ημέρα δεν μπορεί να προκύψει μέσα από ένα απλό πολιτικό deal, αλλά προϋποθέτει αποδοχή της κυβερνητικής γραμμής του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή την επίσκεψή του στη Μυτιλήνη.

Αντιπαρέβαλε τον αριθμό μεταναστών και προσφύγων που φιλοξενούνταν στις δομές της Λέσβου το 2019 με τα σημερινά δεδομένα, αποδίδοντας τη διαφορά στην αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής.

Παράλληλα, επανέφερε τις καταγγελίες του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή για τη λειτουργία «παραϋπουργείου Δικαιοσύνης» επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και την κριτική για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα λίγο πριν από τις εκλογές του 2019.

Για τη δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη περί ενδεχόμενου χρηματισμού του πρώην πρωθυπουργού, δεν υιοθέτησε ευθέως την κατηγορία, υποστήριξε όμως ότι απέναντι σε μια τόσο βαριά καταγγελία θα ανέμενε προσφυγή στη Δικαιοσύνη από τον Αλέξη Τσίπρα.

Marfin και αυστηρότερες ποινές

Αναφερόμενος στις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση της Marfin, απέφυγε να τοποθετηθεί για την ενοχή ή την αθωότητα των κατηγορουμένων και παρέπεμψε στις δικαστικές αποφάσεις.

Χαρακτήρισε πάντως σημαντικό το γεγονός ότι η υπόθεση επανέρχεται στο προσκήνιο έπειτα από πολλά χρόνια, καθώς υπάρχουν ενδείξεις που πρέπει να διερευνηθούν.

Υποστήριξε επίσης ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα παράνομες ενέργειες εμφανίζονταν ως ακτιβισμός ή επαναστατική δράση, παραπέμποντας στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, στις εκκενώσεις καταλήψεων και στην αξιοποίηση των χώρων που αποδόθηκαν ξανά στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Τάχθηκε υπέρ της περαιτέρω αυστηροποίησης του ποινικού πλαισίου για καταλήψεις και αδικήματα που συνδέονται με εμπρηστικούς ή εκρηκτικούς μηχανισμούς, υπό την προϋπόθεση ότι οι αλλαγές θα είναι ολοκληρωμένες και νομικά επεξεργασμένες.

Θετικός εμφανίστηκε και στην επανεξέταση των προϋποθέσεων αναστολής ή μετατροπής ποινών, αλλά και των διατάξεων για την υφ’ όρον απόλυση σε περιπτώσεις πολλαπλών ισοβίων, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ζήτημα προστασίας των πολιτών και όχι για μια στενά κομματική ή ιδεολογική ατζέντα.