Πετρέλαιο θέρμανσης: Το «πολύ κάτω από 1,75» που μας πέφτει πολύ βαρύ

Υπάρχει μια στιγμή κάθε φθινόπωρο που ο οικογενειακός προϋπολογισμός παύει να είναι λογιστική άσκηση και γίνεται υπόθεση επιβίωσης. Είναι η στιγμή που το νοικοκυριό υπολογίζει πόσα λίτρα πετρέλαιο θέρμανσης μπορεί να αγοράσει, πόσες ώρες θα ανάβει το καλοριφέρ και ποιον λογαριασμό θα αφήσει για αργότερα. Φέτος, αυτή η στιγμή έρχεται με ακόμη μεγαλύτερη αγωνία.

Το «πολύ κάτω» από το 1,75 ευρώ το λίτρο, που είχε υποσχεθεί προ εβδομάδων ο Πρωθυπουργός, μεταφράζεται πλέον σε τιμή εκκίνησης του πετρελαίου θέρμανσης στα 1,55 με 1,60 ευρώ. Μια διαφορά που μπορεί να παρουσιάζεται ως ανακούφιση σε σχέση με το χειρότερο σενάριο, αλλά δύσκολα προκαλεί χαμόγελα σε όποιον καλείται να γεμίσει τη δεξαμενή του.

Για 1.000 λίτρα πετρελαίου χρειάζονται 1.550 έως 1.600 ευρώ. Ένα ποσό που για πολλές οικογένειες αντιστοιχεί σε πολύ πάνω από έναν ολόκληρο μηνιαίο μισθό, ενδεχομένως και δύο για κάποιες περιπτώσεις. Και μιλάμε μόνο για τη θέρμανση.

Έχει προηγηθεί μια πολύμηνη επέλαση της ακρίβειας, με το καθημερινό καλάθι της νοικοκυράς να κοστίζει, κατά τις εμπειρικές εκτιμήσεις όσων πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ κάθε εβδομάδα, τουλάχιστον 20% με 25% περισσότερο. Τρόφιμα, λογαριασμοί, υπηρεσίες και βασικές ανάγκες έχουν ήδη απορροφήσει μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος. Ο χειμώνας προσθέτει έναν ακόμη δυσβάσταχτο λογαριασμό.

Στην Ήπειρο, όπου το κρύο δεν περιορίζεται σε λίγες παγωμένες νύχτες, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό. Στα Γιάννενα και στα ορεινά χωριά, η θέρμανση είναι καθημερινή ανάγκη για πολλούς μήνες. Με αυτές τις τιμές, ετοιμαζόμαστε είτε να κρυώσουμε είτε να έρθουμε… πιο κοντά μέσα στα σπίτια μας, μήπως και ζεσταθούμε ο ένας από τον άλλον.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με 10.000 ευρώ δεν ξαναζωντανεύουν τα χωριά

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια πρώτη δέσμη παρεμβάσεων. Και εδώ οφείλει κανείς να αναγνωρίσει ότι η αβεβαιότητα που προκαλεί η διεθνής κρίση δεν επιτρέπει εύκολες αποφάσεις. Το δημοσιονομικό κόστος των μέτρων δεν είναι αμελητέο αλλά δεν είναι το μέγιστο που θα μπορούσε να γίνει, ενώ κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα διαρκέσει η αναταραχή ή πόσο ψηλά μπορεί να φτάσουν οι τιμές.

Όπως συνέβη και στην πανδημία, η διαχείριση μιας κρίσης απαιτεί εφεδρείες. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να εξαντλήσει από την πρώτη ημέρα όλα τα διαθέσιμα δημοσιονομικά περιθώρια, όταν παραμένει άγνωστο τι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει τους επόμενους μήνες.

Αυτή η παραδοχή, ωστόσο, δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκει σήμερα τα ελληνικά νοικοκυριά η νέα ενεργειακή κρίση. Οι οικογένειες δεν ξεκινούν από το μηδέν. Μπαίνουν στον χειμώνα ήδη εξαντλημένες από τις ανατιμήσεις των προηγούμενων ετών, με εισοδήματα που δεν ακολούθησαν το κόστος ζωής.

Και βέβαια, πέρα από τα επιδόματα, υπάρχει πάντα το ζήτημα του ελέγχου της αγοράς. Από τη διεθνή τιμή του πετρελαίου μέχρι την τελική χρέωση στην αντλία μεσολαβεί μια ολόκληρη αλυσίδα, στην οποία η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει διαφάνεια και πραγματικό ανταγωνισμό.

Ο φετινός χειμώνας προμηνύεται δύσκολος. Και όσο οι κυβερνητικές ανακοινώσεις θα μετρούν τις επιδοτήσεις σε εκατομμύρια, οι πολίτες θα συνεχίσουν να μετρούν τα λίτρα που μπορούν να αγοράσουν.

Το θερμόμετρο θα πέσει ούτως ή άλλως. Το πόσο θα πέσει η θερμοκρασία μέσα στα σπίτια μας θα εξαρτηθεί, δυστυχώς, από το πορτοφόλι μας.