Θα ζεσταθεί το σπίτι ή το κρατικό ταμείο, αυτόν το χειμώνα;

Το βαρέλι πήρε πάλι την ανηφόρα. Και όταν το πετρέλαιο παίρνει την ανηφόρα, στην Ελλάδα ξέρουμε πολύ καλά ποιος αρχίζει να μετράει τα ψιλά στην τσέπη. Όχι τα διυλιστήρια. Όχι τα καρτέλ. Όχι το κράτος. Ο ίδιος άνθρωπος που μετράει ήδη τα ευρώ στο σούπερ μάρκετ, στο βενζινάδικο, στον λογαριασμό του ρεύματος. Και τώρα κοιτάζει προς τον χειμώνα και δικαίως τρομάζει.

Ο συνεχιζόμενος πόλεμος του ασταθούς εγωπαθή Τραμπ στη Μέση Ανατολή έχει βάλει ξανά φωτιά στις ενεργειακές αγορές. Το Brent εκτοξεύεται, το φυσικό αέριο ακολουθεί και τα εφιαλτικά σενάρια για τις τιμές στην αντλία και για το κόστος της θέρμανσης σκορπίζουν ρίγη τρόμου στον μέσο πολίτη. Γιατί, όσο κι αν ο Σεπτέμβρης θυμίζει ακόμη καλοκαίρι, ο χειμώνας αργά ή γρήγορα θα έρθει. Και η ανάγκη για θέρμανση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αδήριτη ανάγκη.

Το πρόβλημα είναι ότι καμία ασφάλεια δεν παρέχει σήμερα η κυβέρνηση της χώρας μας. Πολύ περισσότερο όταν έχει αφήσει τον καταναλωτή εντελώς απροστάτευτο στα αδηφάγα «σαγόνια» των καρτέλ.

Τι εφαρμογές, τι posokanei, τι εθνικές συμφωνίες και κουραφέξαλα. Στο ταμείο κρίνεται η πολιτική κατά της ακρίβειας. Και το καρότσι που πληρώνω κάθε Παρασκευή, με τα ψώνια της εβδομάδας, είναι το ίδιο ακριβό με την προ της «εθνικής συμφωνίας» του Τάκη –του Θεοδωρικάκου– εβδομάδα. Και, για να είμαστε ακριβείς, κάθε Παρασκευή κάτι “τσιμπάει” προς τα πάνω.

Ο καταναλωτής που διαβάζει προσεκτικά τα ταμπελάκια στα ράφια του σούπερ μάρκετ πριν βάλει το προϊόν στο καρότσι δεν ξεγελιέται από επικοινωνιακά τρικ. Ούτε από καμία πλύση εγκεφάλου μέσω φιλικών προς την κυβέρνηση ρεπορτάζ των ΜΜΕ. Ξέρει πόσο πλήρωνε το γάλα, το τυρί, το κρέας, τα μακαρόνια πριν από έναν μήνα. Ξέρει πόσο γέμιζε το ρεζερβουάρ. Και κυρίως ξέρει πόσα του μένουν στην τσέπη στις 20 του μήνα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το ΠΑΣΟΚ παίζει τα ρέστα του…

Άρα, στο προκείμενο του δύσκολου χειμώνα που έχουμε μπροστά μας, καμία εγγύηση δεν μπορεί να παρέχει η μέχρι τώρα κυβερνητική πολιτική ότι αυτή τη φορά θα βάλει σε προτεραιότητα τη θέρμανση του μέσου νοικοκυριού και όχι τα κρατικά έσοδα. Γιατί το κράτος ξέρει να εισπράττει. Και στα καύσιμα εισπράττει πολύ.

Το ερώτημα λοιπόν είναι όταν σε περίπου ένα μήνα, ξεκινήσει η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης, τι θα κάνει η κυβέρνηση; Θα κόψει από τα υπερβολικά κρατικά έσοδα, μειώνοντας δραστικά τη φορολογία; Ή θα συνεχίσει να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα; Θα μαζεύει με τη σέσουλα από φόρους και ακρίβεια και μετά θα επιστρέφει με το κουταλάκι λίγα ψίχουλα επιδομάτων μέσω pass, βαφτίζοντάς τα «φιλολαϊκή πολιτική»;

Για την περιοχή των Ιωαννίνων, η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα συνδέεται και μια ακόμα διάσταση που αφορά την υγεία μας και το περιβάλλον: αν δεν υπάρξει δραστική παρέμβαση στην αγορά των καυσίμων, λογικά αυτό το χειμώνα η λεγόμενη αιθαλομίχλη και η ατμοσφαιρική ρύπανση θα σπάσουν κάθε ρεκόρ!

Αυτός ο  χειμώνας, ο προεκλογικός, δεν θα δοκιμάσει μόνο τις αντοχές των νοικοκυριών. Θα δοκιμάσει και αν η κυβέρνηση, όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού, θα διαλέξει επιτέλους τον πολίτη ή το ταμείο. Μέχρι σήμερα, πάντως, ξέρουμε καλά ποιο από τα δύο διαλέγει. Λίγους μήνες πριν από τις εκλογές όμως, ίσως αναγκαστεί να σταθμίσει αλλιώς τα πράγματα.