Οι σχολικές εκδρομές μπλέκουν στα χαρτιά του Υπουργείου Παιδείας

Η ασφάλεια των μαθητών στις σχολικές εκδρομές είναι αδιαπραγμάτευτη. Το ερώτημα είναι ποιος έχει την ευθύνη να την εξασφαλίζει και γιατί το Υπουργείο Παιδείας θεωρεί ότι αυτή μπορεί να μεταφερθεί στις πλάτες των εκπαιδευτικών.

Με το θεσμικό πλαίσιο που παρουσίασε μέσα στο καλοκαίρι, το Υπουργείο επιχειρεί να μετατρέψει δασκάλους και καθηγητές σε επιθεωρητές εργασίας, που θα ελέγχουν την τήρηση των υποχρεώσεων των οδηγών των τουριστικών λεωφορείων, και σε υγειονομικούς ελεγκτές, που θα εξετάζουν τις προϋποθέσεις λειτουργίας των καταστημάτων όπου πρόκειται να επισκεφθούν οι μαθητές.

Δηλαδή, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να υποκαταστήσουν τις ελεγκτικές υπηρεσίες του κράτους, των Περιφερειών και των Δήμων. Χωρίς καμία αντίστοιχη αρμοδιότητα, εξειδίκευση και δυνατότητα ουσιαστικού ελέγχου.

Και λίγες εβδομάδες αργότερα, αντί το Υπουργείο να επανεξετάσει τη βασική φιλοσοφία της παρέμβασής του, επιστρέφει με διευκρινίσεις. Λες και το πρόβλημα ήταν απλώς ότι οι εκπαιδευτικοί δεν κατάλαβαν καλά τις νέες υποχρεώσεις τους!

Την ίδια στιγμή, η Ομοσπονδία εργαζομένων στις μεταφορές θέτει ζητήματα ουσιαστικής ασφάλειας των μαθητικών μετακινήσεων, τα οποία απαιτούν ελέγχους εκεί όπου πραγματικά πρέπει να γίνονται: στις επιχειρήσεις, στα οχήματα και στις συνθήκες εργασίας των οδηγών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Χριστούγεννα, παρελάσεις και έργα χωρίς τέλος

Αντί λοιπόν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι παθογένειες που συνοδεύουν κυρίως τις πολυήμερες εκδρομές, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, κινδυνεύουμε να βάλουμε εμπόδια ακόμη και στις απλές, κοντινές σχολικές επισκέψεις. Η απόσταση του Υπουργείου Παιδείας από την ελληνική πραγματικότητα είναι παροιμιώδης. Πλέον οι δάσκαλοι και οι διευθυντές των σχολείων της περιοχής λένε πως θα κοπούν όλες οι εκδρομές που απαιτούν μετακίνηση με λεωφορείο και θα περιορίζονται πλέον στους κοντινούς περιπάτους. Για μια πόλη όπως τα Γιάννενα όμως, πόσο εύκολο και για πόσα σχολεία είναι να διαθέσουν μια μέρα δημιουργικά σε έναν περιορισμένο περίγυρο για τον περίπατο του σχολείου;

Αλήθεια, τι επιχειρεί να πετύχει το Υπουργείο Παιδείας όταν από την πρώτη στιγμή του επισημαίνονται οι “ανορθογραφίες” της συγκεκριμένης ρύθμισης και αυτό κάνει ότι – ή όντως – δεν καταλαβαίνει;

Για την Ήπειρο, αυτό έχει μια πρόσθετη διάσταση. Μια σχολική εκδρομή στο Ζαγόρι, στα Τζουμέρκα ή σε κάποιο άλλο ορεινό χωριό μπορεί να σημαίνει λίγες ημέρες επιπλέον δουλειάς για μικρές επιχειρήσεις που προσπαθούν να επιβιώσουν. Κι αυτές οι επισκέψεις έχουν εκπαιδευτική αξία, φέρνοντας τα παιδιά σε επαφή με την ιστορία, τη φύση και την παράδοση του τόπου τους.

Έχουμε ήδη επισημάνει και το μεγάλο οικονομικό βάρος που συνεπάγονται πολλές σχολικές εκδρομές για τις οικογένειες. Τώρα προστίθεται και η γραφειοκρατία, με τον κίνδυνο οι εκπαιδευτικοί να προτιμήσουν τελικά να μην αναλάβουν την ευθύνη μιας μετακίνησης με τους συγκεκριμένους όρους που βάζει πλέον η πολιτεία.

Το Υπουργείο Παιδείας έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί αυστηρούς ελέγχους για την ασφάλεια των μαθητών. Έχει όμως και την υποχρέωση να εξασφαλίζει ότι αυτοί οι έλεγχοι γίνονται από εκείνους που είναι αρμόδιοι να τους πραγματοποιούν. Αν η απάντηση στις υπαρκτές ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού είναι να φορτωθούν οι ευθύνες στους εκπαιδευτικούς, τότε πολύ σύντομα οι σχολικές εκδρομές θα αποτελούν εξαίρεση. Και στα υπουργικά γραφεία μπορεί αυτό να μη σημαίνει τίποτα. Στα σχολεία και στα χωριά της Ηπείρου, όμως, σημαίνει πολλά.